راسل، برتراند

برتراند راسل
برتراند راسل
نام کامل	برتراند آرتور ویلیام راسل
لقب	ارل راسل سوم
نام پدر	جان راسل (ویکونت آمبرلی)
ولادت	۱۸ مه ۱۸۷۲م / ۲۷ اردیبهشت ۱۲۵۱ش
محل تولد	رونزکروفت، ترلک، مونموث‌شر، ولز (بریتانیا)
محل زندگی	لندن، پنریندودراث
رحلت	۲ فوریه ۱۹۷۰م / ۱۳ بهمن ۱۳۴۸ش
مدفن	خاکسترش در کوه‌های ولز پاشیده شد
همسر	آلیس پیرسال اسمیت (۱۸۹۴-۱۹۲۱)، دورا بلک (۱۹۲۱-۱۹۳۵)، پاتریشیا اسپنس (۱۹۳۶-۱۹۵۲)، ادیت فینچ (۱۹۵۲-۱۹۷۰)
فرزندان	جان، کاترین، کنراد
پیشه	فیلسوف، منطق‌دان، ریاضی‌دان، نویسنده، فعال صلح
منصب	استاد فلسفه
اطلاعات علمی
دانشگاه	دانشگاه کمبریج (ترینیتی کالج)
علایق پژوهشی	منطق، فلسفه ریاضیات، معرفت‌شناسی، فلسفه زبان، سیاست
اساتید	آلفرد نورث وایتهد;
شاگردان	لودویگ ویتگنشتاین;
برخی آثار	اصول ریاضیات; پرینسیپیا ریاضیاتا (با آلفرد نورث وایتهد); مسائل فلسفه; درباره دلالت; چرا مسیحی نیستم; تاریخ فلسفه غرب; فتح خوشبختی; ازدواج و اخلاق;
	v; t; e;

برتراند آرتور ویلیام راسل، ارل سوم (۱۸۷۲-۱۹۷۰م)، فیلسوف، منطق‌دان، ریاضی‌دان و فعال اجتماعی بریتانیایی. او به همراه گوتلوب فرگه و جرج ادوارد مور، از بنیان‌گذاران فلسفه تحلیلی به شمار می‌رود و بسیاری او را بزرگ‌ترین منطق‌دان از زمان ارسطو می‌دانند. راسل به دلیل مشارکت‌هایش در مبانی ریاضیات و منطق، و همچنین به عنوان یک روشنفکر عمومی و فعال برجسته صلح، شناخته می‌شود. وی در سال ۱۹۵۰ موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد و جوایز متعدد دیگری از جمله نشان مریت (۱۹۴۹) را دریافت کرد.

ولادت

برتراند آرتور ویلیام راسل در ۱۸ مه ۱۸۷۲م در رونزکروفت، ترلک، مونموث‌شر در ولز به دنیا آمد.^[۱] او نوه جان راسل، ارل اول، که دو بار نخست‌وزیر بریتانیا بود، به شمار می‌رفت.^[۲] پدرش جان راسل (ویکونت آمبرلی) و مادرش کاترین استنلی بودند. خانواده راسل یکی از خانواده‌های اشرافی و کهنه‌کار ویگ در بریتانیا بود.^[۳]

تحصیلات

راسل تحصیلات ابتدایی خود را در خانه و زیر نظر معلمان خصوصی گذراند.^[۴] او در سن ۱۱ سالگی توسط برادرش فرانک با هندسه اقلیدسی آشنا شد و این آشنایی را «به درخشندگی عشق اول» توصیف کرده است.^[۵] راسل در سال ۱۸۹۰ برای تحصیل در رشته ریاضیات راهی کالج ترینیتی، دانشگاه کمبریج شد.^[۶] او در سال ۱۸۹۳ با درجه ممتاز در ریاضیات فارغ‌التحصیل شد و سپس به مطالعه فلسفه پرداخت و در سال ۱۸۹۵ با درجه ممتاز در علوم اخلاقی فارغ‌التحصیل گردید.^[۷]

فعالیت‌ها

راسل فعالیت آکادمیک خود را با تدریس در کالج ترینیتی، کمبریج آغاز کرد. او به همراه آلفرد نورث وایتهد، اثر عظیم سه جلدی «پرینسیپیا ریاضیاتا» (۱۹۱۰-۱۹۱۳) را منتشر کرد که کوششی بود برای فروکاستن تمام ریاضیات به منطق محض (logicist approach).^[۸] راسل در سال ۱۹۰۱ پارادوکس معروف خود را کشف کرد که به پارادوکس راسل معروف است و مشکل اساسی در نظریه مجموعه‌های نایف را نشان می‌داد.^[۹] مقاله «درباره دلالت» (۱۹۰۵) او یکی از تأثیرگذارترین آثار در فلسفه زبان به شمار می‌رود.^[۱۰] راسل در طول جنگ جهانی اول به دلیل فعالیت‌های صلح‌طلبانه اش از تدریس در ترینیتی اخراج شد (۱۹۱۶) و در سال ۱۹۱۸ به مدت شش ماه به زندان افتاد.^[۱۱] او در سال ۱۹۵۵ به همراه آلبرت اینشتین مانیفست راسل-اینشتین را منتشر کرد که خواستار کاهش تسلیحات هسته‌ای بود.^[۱۲] راسل در سال ۱۹۶۱، در سن ۸۹ سالگی، به دلیل شرکت در تظاهرات ضد هسته‌ای مجدداً به زندان افتاد.^[۱۳] وی همچنین دادگاه بین‌المللی جنایات جنگی راسل (دادگاه راسل) را برای محاکمه اقدامات ایالات متحده در ویتنام تشکیل داد.^[۱۴] راسل در سال ۱۹۵۰ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد.^[۱۵]

وفات

برتراند راسل سرانجام در ۲ فوریه ۱۹۷۰م در سن ۹۷ سالگی بر اثر آنفولانزا در خانه خود در پنرایندودراث، مریونت‌شر، ولز درگذشت.^[۱۶] جنازه او سوزانده شد و خاکسترش طبق وصیتش در کوه‌های ولز پراکنده شد.^[۱۷]

آثار

راسل نویسنده بیش از ۶۰ کتاب و هزاران مقاله بود. از مهمترین آثار او عبارتند از:

اصول ریاضیات (The Principles of Mathematics, 1903)
پرینسیپیا ریاضیاتا (Principia Mathematica, 1910-1913) (با آلفرد نورث وایتهد)
مسائل فلسفه (The Problems of Philosophy, 1912)
درباره دلالت (On Denoting, 1905)
چرا مسیحی نیستم (Why I Am Not a Christian, 1927)
فتح خوشبختی (The Conquest of Happiness, 1930)
ازدواج و اخلاق (Marriage and Morals, 1929)
تاریخ فلسفه غرب (A History of Western Philosophy, 1945)
قدرت: تحلیل جدید اجتماعی (Power: A New Social Analysis, 1938)
بررسی معنا و حقیقت (An Inquiry into Meaning and Truth, 1940)
دانش بشری: دامنه و حدود آن (Human Knowledge: Its Scope and Limits, 1948)
خودزندگینامه (The Autobiography of Bertrand Russell, 1967-1969) (سه جلد)
تأثیر علم بر جامعه (The Impact of Science on Society, 1951)
ستایش بطالت (In Praise of Idleness, 1935)
راه‌های پیشنهادی به سوی آزادی (Proposed Roads to Freedom, 1918)

پانويس

منابع مقاله

وابسته‌ها

[1] ر.ک: Bertrand Russell, Encyclopaedia Britannica

[2] ر.ک: Bertrand Russell – Biographical, Nobel Prize

[3] ر.ک: About Bertrand Russell, Bertrand Russell Society

[4] ر.ک: About Bertrand Russell, Bertrand Russell Society

[5] ر.ک: About Bertrand Russell, Drew University

[6] ر.ک: Bertrand Russell, Encyclopaedia Britannica

[7] ر.ک: Bertrand Arthur William Russell, MacTutor

[8] ر.ک: Bertrand Russell, Encyclopaedia Britannica

[9] ر.ک: Bertrand Arthur William Russell, MacTutor

[10] ر.ک: About Bertrand Russell, Drew University

[11] ر.ک: Bertrand Russell – Die Freiheit des Denkens, SWR Kultur

[12] ر.ک: About Bertrand Russell, Bertrand Russell Society

[13] ر.ک: Bertrand Russell – Die Freiheit des Denkens, SWR Kultur

[14] ر.ک: Bertrand Russell Peace Foundation

[15] ر.ک: Bertrand Russell – Biographical, Nobel Prize

[16] ر.ک: Bertrand Russell, Encyclopaedia Britannica

[17] ر.ک: About Bertrand Russell, Bertrand Russell Society

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]