رندال، جان هرمن
جان هرمن رندال جونیور (به انگلیسی: John Herman Randall Jr.) (متولد ۱۸۹۹ – ۱۹۸۰ م) فیلسوف، مورخ برجسته فلسفه و استاد دانشگاه کلمبیا بود. او از چهرههای شاخص مکتب ناتورالیسم آمریکایی و پراگماتیسم به شمار میرفت و با آثاری چون «تکوین ذهن مدرن» (The Making of the Modern Mind) و «فلسفه در دوران مدرن» (The Career of Philosophy) در تاریخنگاری فلسفه نقش بسزایی داشت. رندال که شاگرد جان دیویی و فردریک وودبریج بود، بیش از نیم قرن در کلمبیا به تدریس پرداخت و به واسطهٔ تفسیرهای نوآورانهاش از ارسطو و فلسفهٔ رنسانس شهرت یافت.
ولادت
جان هرمن رندال جونیور در ۱۴ فوریه ۱۸۹۹ در شهر گرند رپیدز، ایالت میشیگان زاده شد.[۱][۲] پدرش جان هرمن رندال سینیور، واعظ کلیسای باپتیست، و مادرش مینروا آی. بالارد نام داشت.[۳] خانواده برای تأمین آموزش بهتر برای فرزندان خود به نیویورک نقل مکان کرد.[۳]
تحصیلات
رندال پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان موریس در نیویورک، وارد کلمبیا کالج شد. او در سال ۱۹۱۸ مدرک کارشناسی (A.B.)، در ۱۹۱۹ مدرک کارشناسی ارشد (A.M.) و در سال ۱۹۲۲ مدرک دکتری فلسفه را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.[۱] رسالهٔ دکتری او با عنوان «مسئله مسئولیت گروهی در قبال جامعه» (The Problem of Group Responsibility to Society) بعدها به صورت کتاب منتشر شد.[۴]
اساتید تأثیرگذار او جان دیویی، فردریک جیمز یوجین وودبریج (بنیانگذار مکتب ناتورالیسم کلمبیا)، چارلز آ. بیرد و جیمز هاروی رابینسون بودند.[۴][۵] رندال در جوانی با گروهی از دوستان نزدیک شامل جیمز گاتمن، هربرت اشنایدر و اروین ادمن همکاری داشت.[۳]
فعالیتها
تدریس و جایگاه دانشگاهی
رندال در سال ۱۹۲۰ به عنوان مدرس فلسفه در کلمبیا استخدام شد.[۱] او در سال ۱۹۲۵ به درجه استادیاری و در سال ۱۹۳۵ به مرتبه استادی تمام ارتقا یافت.[۱] در سال ۱۹۵۱ نخستین دارنده کرسی استادی «فردریک جی. ئی. وودبریج در تاریخ فلسفه» شد و تا زمان بازنشستگی در ۱۹۶۷ در این جایگاه ماند. او تا سال ۱۹۷۰ به تدریس سخنرانیهای ویژه ادامه داد.[۱]
رندال به مدت پانزده سال ریاست «سمینار دانشگاهی رنسانس» را که خود با پل اسکار کریستلر بنیان نهاده بود بر عهده داشت.[۴] او در سال ۱۹۶۷ به عنوان رئیس انجمن متافیزیک آمریکا (Metaphysical Society of America) خدمت کرد.[۱]
فعالیتهای سیاسی و اجتماعی
در سال ۱۹۳۳ رندال بیانیهای را امضا کرد که در آن «ملیگرایی و فردگرایی اقتصادی افسارگسیخته» را محکوم میکرد.[۱] در سال ۱۹۳۵ او به همراه دیگر اعضای فدراسیون معلمان آمریکا به نشانه اعتراض به فعالیتهای چپگرایانه که اتحادیه را به جنبش سیاسی تبدیل میکرد، استعفا داد.[۱]
در سال ۱۹۴۰ رندال رهبری گروهی از مربیان را بر عهده داشت که ممنوعیت انتصاب برتراند راسل در دانشکده شهر نیویورک را به چالش کشیدند.[۱] او همچنین یکی از امضاکنندگان «بیانیه انسانگرایانه» (Humanist Manifesto) در سال ۱۹۳۳ بود.[۶]
پس از جنگ جهانی دوم، او هنگامی که استادان دارای حق تثبیت صرفاً به دلیل عضویت در حزب کمونیست اخراج میشدند، به مخالفت برخاست.[۱]
فلسفه و تألیفات
رندال در آثار خود به تلفیق تاریخ فلسفه با رویکرد ناتورالیستی و پراگماتیستی پرداخت. مهمترین کتاب او «تکوین ذهن مدرن» (۱۹۲۶) بیش از پنج دهه در چاپ ماند و نسخهٔ جیبی آن در پنجاهمین سالگرد توسط انتشارات دانشگاه کلمبیا منتشر شد.[۱]
کتاب دوجلدی «فلسفه در دوران مدرن» (جلد اول ۱۹۶۲، جلد دوم ۱۹۶۵) جایزهٔ رالف والدو امرسون انجمن فیبتا کاپا را دریافت کرد.[۱] اثر دیگر او «ارسطو» (۱۹۶۰) خوانشی تاریخی از آرای این فیلسوف یونانی ارائه میدهد.[۷][۸]
رندال همچنین همراه با ارنست کاسیرر و پل اسکار کریستلر کتاب تأثیرگذار «فلسفهٔ رنسانس دربارهٔ انسان» (The Renaissance Philosophy of Man) را ویرایش کرد.[۵] از دیگر آثار او میتوان به «طبیعت و تجربه تاریخی» (Nature and Historical Experience, ۱۹۵۸) و «نقش دانش در دین غربی» (The Role of Knowledge in Western Religion, ۱۹۵۸) اشاره کرد.[۳]
وفات
جان هرمن رندال جونیور در ۱ دسامبر ۱۹۸۰ در منزل خود در نیویورک درگذشت.[۱] مراسم یادبود او در ۶ مارس ۱۹۸۱ در کلیسای سنت پل دانشگاه کلمبیا برگزار شد.[۴] از او همسرش مرسدس (درگذشته ۱۹۷۷) و دو پسر به نامهای جان هرمن رندال سوم و فرانسیس بالارد رندال به یادگار ماند.[۱]
آثار
از مهمترین آثار جان هرمن رندال جونیور:[۷][۵][۸]
- The Making of the Modern Mind: A Survey of the Intellectual Background of the Present Age (۱۹۲۶، تجدید چاپهای متعدد) – ترجمه فارسی: «تکوین عقل مدرن» با ترجمه جورج طعمة (بیروت)
- The Career of Philosophy: From the Middle Ages to the Enlightenment (جلد ۱، ۱۹۶۲) و From the German Enlightenment to the Age of Darwin (جلد ۲، ۱۹۶۵)
- Aristotle (۱۹۶۰)
- Nature and Historical Experience: Essays in Naturalism and in the Theory of History (۱۹۵۸)
- How Philosophy Uses Its Past (۱۹۶۳)
- The Role of Knowledge in Western Religion (۱۹۵۸)
- Plato: Dramatist of the Life of Reason (۱۹۷۰)
- Hellenistic Ways of Deliverance and the Making of the Christian Synthesis (۱۹۷۰)
- The Renaissance Philosophy of Man (ویراستار همراه با ارنست کاسیرر و پل اسکار کریستلر، ۱۹۵۶)
- Readings in Philosophy (با همکاری جاستوس بوخلر و اولین شورک، ۱۹۴۶)
- Philosophy: An Introduction (با همکاری جاستوس بوخلر، ۱۹۴۲)
- The Problem of Group Responsibility to Society (۱۹۲۲، نسخه تجدیدنظر شده رساله دکتری)
پانویس
- ↑ ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ ۱٫۱۱ ۱٫۱۲ ۱٫۱۳ New York Times: John H. Randall Jr. Is Dead at 81
- ↑ Encyclopaedia Britannica: John Herman Randall, Jr.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ American National Biography: Randall, John Herman, Jr.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ Journal of the History of Ideas, Vol. 42, No. 3 (Jul. - Sep., 1981), pp. 489-501
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ Goodreads: John Herman Randall
- ↑ Cambridge University Press: In Memoriam John H. Randall, Jr.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ Open Library: John Herman Randall Jr.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ PhilPapers: The Making of the Modern Mind (John Herman Randall)
منابع مقاله
- New York Times: John H. Randall Jr. Is Dead at 81; Philosopher Taught at Columbia
- Encyclopaedia Britannica: John Herman Randall, Jr.
- American National Biography: Randall, John Herman, Jr.
- Open Library: John Herman Randall Jr.
- Goodreads: John Herman Randall
- Journal of the History of Ideas: John Herman Randall, Jr.: In Memoriam (Paul Oskar Kristeller, Ernest Nagel, Fritz Stern, James Gutmann, Richard H. Popkin)
- PhilPapers: The Making of the Modern Mind (John Herman Randall)
- Cambridge University Press: In Memoriam John H. Randall, Jr.
