جامع أبي الحسن البسيوي

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    جامع أبي الحسن البسيوي
    جامع أبي الحسن البسيوي
    پدیدآورانبسیوی، علی‌بن محمد (نويسنده)

    با‌بزیز واراجلانی‌ ، سلیما‌ن‌ بن‌ ابراهیم‌ (محقق)

    با‌بزیز وارجلانی‌ ، داود بن‌ عمر ( محقق)
    ناشر[بی‌ نا]
    مکان نشر[بی جا] - [بی جا]
    سال نشر13سده
    چاپ1
    موضوعفقه اباضیه - اباضیه - بسیوی ، علی‌ بن‌ محمد ، 305؟ - زنده‌ به‌ سا‌ل‌ 364ق‌ -- نقد و تفسیر
    زبانعربی
    تعداد جلد4
    کد کنگره
    2ج5ب 184/2 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    جامع أبي‌الحسن البُسيوي، از آثار متکلم و فقیه اباضی عمانی قرن چهارم هجری قمری، ابوالحسن علی‌ بن محمد بُسیوی (زنده در 364ق)، به بیان مجموعه‌ای از عقاید و فقه اباضیان آن دوره می‌پردازد. پژوهشگران و مصححان معاصر، سلیما‌ن‌ بن‌ ابراهیم‌ با‌بزیز واراجلانی‌ و داود بن‌ عمر با‌بزیز واراجلانی‌، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده‌اند.

    هدف و روش

    • ابوالحسن علی‌ بن محمد بسیوی، در پاسخ به شخصی که از او درخواست کرده وی را به‌سوی صراط مستقیم و نجات حقیقی، راهنمایی کند، تأکید کرده است: این مقصود فقط با توفیق و هدایت الهی، انجام می‌شود و من هیچ راهنمایی روشن‌تر از کتاب خدا و سنت رسول خدا(ص) نمی‌شناسم[۱].
    • مصححان، این کتاب را خلاصه افکار و آرای ابوالحسن علی‌ بن محمد بسیوی دانسته‌اند که در بین متقدمان اباضیه مشرق و مغرب منتشر گردید، ولی در بین بسیاری از متأخران چندان که باید و شاید شناخته‌شده نیست و به همین جهت به‌صورتی شایسته، تحقیق و منتشر می‌گردد تا مورد توجه قرار بگیرد[۲].

    ساختار و محتوا

    • کتاب حاضر از 4 جلد به ترتیب ذیل تشکیل شده است:
    1. جلد اول: اصول دین (13 باب، از رؤیت تا خلق افعال)؛
    2. جلد دوم: فقه (از جنایات و قصاص و دیات و... تا ایمان و نذور)؛
    3. جلد سوم: ادامه فقه (از فرائض تا توبه)؛
    4. جلد چهارم: ملحق (مقایسه بین نظم و ترتیب موجود در متن اصلی نسخه تصحیح‌شده و چاپ پیشین) و فهارس فنی.

    نمونه مباحث

    • پرسشی در باب هدایت: و پرسید و گفت: آیا خدا کافران را هدایت کرد؟! به او گفته ‌شد: بله خدا آنان را هدایت کرد؛ به این صورت که برای آنها تبیین کرد؛ چون هدایت، عبارت از بیان و راهنمایی به‌سوی حقّ است و این مطلب، همان کلام خداست که گفت: «و أما ثمود فهديناهم» (فصلت: 17)؛ معنایش این است که برای آنان بیان کردیم و خدا با همین هدایت، همه مکلفان از مؤمنان و کافران را هدایت کرد و برای آنها حقّ را روشن کرد....[۳].

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه نویسنده، ج1، ص313-314
    2. ر.ک: مقدمه مصححان، همان، ص13-14
    3. ر.ک: متن کتاب، همان، ص524

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها