اشیقر، محمدعلی
سید محمد علی یوسف الاشیقر (۱۹۳۲ – ۲۰۱۸ م) وکیل، نویسنده و روزنامهنگار عراقی و از سادات موسوی کربلا بود. او بیش از ۵۰ جلد کتاب در زمینه سیره صحابه، اهل بیت (ع) و شخصیتهای اسلامی تألیف کرد که بیشتر آنها را به صورت رایگان در میان مساجد و علاقهمندان توزیع مینمود. الاشیقر به چندین زبان زنده دنیا از جمله انگلیسی، اردو، سندی، فارسی و ترکی تسلط داشت و کتابخانه شخصی او شامل ۲۵ هزار جلد کتاب بود. نام او در دانشنامه «أعلام و علماء العراق في القرن العشرین» (وزارت فرهنگ و ارشاد عراق) ثبت شده است.
| محمد علی یوسف الاشیقر | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | محمد علی یوسف الاشیقر |
| نامهای دیگر | محمد علی الاشیقر |
| نام پدر | یوسف |
| ولادت | ۱۹۳۲ میلادی (۱۳۵۱-۱۳۵۰ هجری قمری) |
| محل تولد | کربلا، عراق، عراق |
| محل زندگی | کربلا، بغداد، بصره، کرکوک |
| رحلت | ۲۰۱۸ میلادی |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه اثنیعشری |
| پیشه | وکیل، نویسنده، روزنامهنگار |
| منصب | مدیر نواحی مختلف در عراق |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | کارشناسی حقوق |
| دانشگاه | دانشگاه بغداد |
| علایق پژوهشی | سیره صحابه و اهل بیت (ع)، تاریخ اسلام، شخصیتهای اسلامی |
| برخی آثار |
|
ولادت
محمد علی یوسف الاشیقر در سال ۱۹۳۲ میلادی در محله «عباسیه غربی» شهر کربلا، در خانوادهای از سادات موسوی متولد شد.[۱][۲]
تحصیلات
محمد علی الاشیقر تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کربلا به پایان رساند.[۲] سپس وارد دانشکده حقوق دانشگاه بغداد شد و در سال ۱۹۵۷ میلادی مدرک کارشناسی حقوق خود را دریافت کرد.[۲]
فعالیتها
خدمات نظامی و دولتی
پس از فراغت از تحصیل، الاشیقر با درجه ستوانی در ارتش عراق مشغول به خدمت شد.[۲] سپس به خدمات کشوری روی آورد و مناصب زیر را بر عهده گرفت:[۲] - مدیر ناحیه «کفل» و «جدول غربی» در حله (۱۹۶۰) - مدیر ناحیه «مدینه» در بصره (۱۹۶۱-۱۹۶۳) - مدیر ناحیه «دبس» در کرکوک (۱۹۶۳-۱۹۶۴) - کارمند وزارت صنایع و سازمان توزیع گاز در بصره - کارمند حقوقی و اداری در شرکت روغنهای نباتی در بغداد (۱۹۶۸-۱۹۷۰) - مدیر اداره حقوقی و اداری کارخانجات کنسروسازی کربلا (۱۹۷۰-۱۹۸۳)
وکالت و روزنامهنگاری
الاشیقر در سال ۱۹۵۹ به عضویت کانون وکلای عراق درآمد.[۲] در سال ۱۹۶۶ نیز به عضویت کانون روزنامهنگاران عراق پیوست.[۲] او در دهه ۱۹۵۰ میلادی به همراه برادرش عبدالصاحب الاشیقر، در تأسیس و انتشار روزنامه «شعلة الأهالي» مشارکت داشت.[۲] همچنین مقالات متعددی در مجله «صدای کربلا» منتشر کرد.[۲]
حضور در همایشها
الاشیقر در سال ۱۹۶۳ در کنفرانس وکلای عرب که در دمشق برگزار شد، شرکت کرد.[۲] همچنین در همایشها و محافل دینی متعددی حضور یافت.[۲]
ویژگیها
تواناییهای زبانی
محمد علی الاشیقر به پنج زبان زنده دنیا تسلط داشت: انگلیسی، اردو، سندی، فارسی و ترکی.[۲]
کتابخانه شخصی
او صاحب کتابخانهای غنی بود که شامل ۲۵ هزار جلد کتاب میشد.[۲] این کتابخانه در ۱۲ قفسه چوبی نگهداری میگردید.[۲]
مجموعه عکس
الاشیقر مجموعهای شامل ۲۰۰ قطعه عکس بزرگ از مساجد و جوامع مشهور جهان را گردآوری کرده بود.[۲]
آثار و تألیفات
محمد علی الاشیقر بیش از ۵۰ عنوان کتاب تألیف کرده است که بیشتر آنها به صورت شخصی چاپ و به صورت رایگان در میان مساجد، دوستان و علاقهمندان توزیع میگردید.[۲] مهمترین آثار او عبارتند از:[۱][۲][۳]
- «لمحات من تاریخ القرآن» – چاپ مؤسسه علمی بیروت، ۱۹۶۷ و ۱۹۸۸ (چندین جلد)
- «الحسین علیه السلام ثورة دائمة» – ۱۹۹۴
- «العباس رجل العقیدة و السیف» – ۱۹۹۹
- «مالك الاشتر النخعي لسان علي (ع) و ی ده» – ۲۰۰۴
- «المختار ثائر بني ثقيف»
- «سلمان الفارسي في بحثه عن الحقیقة»
- «الحمزة بن عبدالمطلب شهید المبدأ و العقیدة» – ۲۰۰۴
- «جعفر الطيار طلیعة شهداء الفتح الإسلامي»
- «ابو ذر الغفاري من الثوار الاوائل في الإسلام»
- «عمار بن یاسر صوت لم یخمد و سیف لم یغمد» – ۲۰۰۹
- «بلال بن رباح الحبشي: المؤذن الأول في الإسلام»
- «مسلم بن عقیل»
- «السیدة زینب (أم المصائب)»
- «خدیجة بنت خویلد» – ۲۰۱۳
- «أم البنین»
- «فاطمة المعصومة» – ۲۰۱۴
- «حجر بن عدي الكندي» – ۲۰۱۴
- «سعید بن جبیر» – ۲۰۱۲
- «الیمن» – ۲۰۱۲
- «أفغانستان: مدرسة الحرية في آسيا» – ۲۰۱۰
- «مشاهدات لندن»
- «التدخین و أضراره على الفرد و المجتمع» – ۲۰۱۰
- «أحكام الحج و العمرة»
- «تاریخ التصوف بالإسلام» – ۲۰۱۱
- «شهداء العقیدة بالإسلام» (شش شخصیت اسلامی) – ۲۰۱۰
- «المرشد إلى أعمال الحج و العمرة و الزیارة»
- «الشجرة الطیبة المباركة لأهل بیت النبوة الأطهار»
- «سیرة السید محمد (سبع الدجیل)» – ۲۰۱۴
- «طلائع المستضعفین في صدر الإسلام» – ۲۰۱۴
- «عبد الزهرة الكعبي (لسان معارفه)» – ۲۰۱۰
- «أضواء على شبه القارة الهندیة» (دستنویس، چاپ نشده)
- «الأمثال الشعبیة العالمیة» (دستنویس، چاپ نشده)
افتخارات
نام محمد علی الاشیقر در دانشنامه «أعلام و علماء العراق في القرن العشرین» که توسط وزارت فرهنگ و ارشاد عراق منتشر شده، ثبت گردیده است.[۲] همچنین در سال ۲۰۰۹، همزمان با آغاز به کار شبکه تلویزیونی کربلا، در دانشنامه و مستند «خزائن كربلائية» معرفی شد.[۲] وی از سوی مؤلفان و مورخان بسیاری از جمله باقر شریف قرشی، سلمان هادی آل طعمه، کاظم النقیب، عبود الجابری، علی عبود ابوحمه، محمد علی النصراوی، احمد حائری اسدی و محمود الصافی مورد تقدیر قرار گرفته است.[۲]