عباسی زنجانی، موسی

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    موسی عباسی زنجانی
    NUR52910.jpg
    نام کاملموسی بن عبدالله بن محمود بن عباس شبيری زنجانی
    نام‌های دیگرشیخ موسی عباسی زنجانی
    نام پدرعبدالله
    ولادت۱۱ صفر ۱۳۲۸ هجری قمری
    محل تولدروستای گوجه‌قيا، ایجرود، زنجان، ایران
    محل زندگیزنجان، قم
    رحلت۱ رجب ۱۳۹۹ هجری قمری (۶ خرداد ۱۳۵۸ شمسی)
    مدفنقبرستان شیخان، قم
    طول عمر۷۱ سال
    دیناسلام
    مذهبشیعه اثنی‌عشری
    پیشهفقیه، رجالی، مجتهد، مدرس
    اطلاعات علمی
    اجازه اجتهاد از
    • سید ابوالحسن اصفهانی
    • شیخ عباس قمی
    • شیخ فضل‌الله زنجانی
    دانشگاهحوزه علمیه قم
    علایق پژوهشیفقه، اصول، رجال، حدیث
    اساتید
    • میرزا محمد همدانی
    • شیخ محمدعلی حائری قمی
    • سید محمدتقی خوانساری
    • سید محمد حجت کوه‌کمری
    • سید حسین طباطبایی بروجردی
    • شیخ عبدالکریم حائری یزدی
    • آخوند ملا علی همدانی
    • میرزا محمدعلی ادیب تهرانی
    • سید احمد زنجانی
    شاگردان
    • شیخ احمد رضوانی زنجانی
    • شیخ علی‌اصغر قمی
    • شیخ فرج‌الله واعظی هیدجی
    • سید ابراهیم زنجانی
    • شیخ فتح‌الله شریف‌آبادی
    • سید شمس‌الدین کاظمی موسوی هیدجی
    برخی آثار
    • الجامع فی الرجال
    • الفهرست لمشاهیر علماء زنجان
    • الوجیزة فی علم الرجال
    • مدینة البلاغة
    • الفقه علی آراء فقهاء الإسلام
    • شرح العروة الوثقی

    موسی بن عبدالله بن محمود بن عباس شبيری زنجانی (۱۳۲۸ - ۱۳۹۹ هجری قمری) معروف به عباسی زنجانی، فقیه، رجالی، مجتهد و مدرس برجسته حوزه علمیه قم بود. وی از شاگردان برجسته سید محمد حجت کوه‌کمری و سید حسین طباطبایی بروجردی به شمار می‌رفت و سال‌ها به تدریس سطوح عالی و تألیف آثار ارزشمند در علوم رجال، فقه و حدیث اشتغال داشت. «الجامع فی الرجال» و «الفهرست لمشاهیر علماء زنجان» از مهم‌ترین آثار اوست.

    ولادت و نسب

    موسی عباسی زنجانی در روز سه‌شنبه ۱۱ صفر سال ۱۳۲۸ هجری قمری در روستای «گوجه‌قيا» (گویجه قیا) از توابع بخش ایجرود (از توابع شهرستان زنجان) در خانواده‌ای اهل علم و فضیلت دیده به جهان گشود.[۱][۲] پدرش «عبدالله» و جدش «محمود بن عباس» از شخصیت‌های علمی منطقه بودند.[۱] نسب وی به «عباس» می‌رسد و از این رو به «عباسی» شهرت یافت.[۲]

    تحصیلات

    وی مقدمات و ادبیات را نزد پدر بزرگوارش شیخ عبدالله فراگرفت.[۱][۳] پس از درگذشت پدر در هفتم رمضان سال ۱۳۴۱ قمری،[۱] ادامه تحصیلات را نزد برادر بزرگتر خود شیخ مهدی پی گرفت.[۳][۴]

    در اواخر محرم سال ۱۳۴۸ قمری (حدود ۱۳۰۸ شمسی) به قصد تحصیل به حوزه علمیه قم مهاجرت کرد.[۱][۲] در قم، کفایة الاصول آخوند خراسانی را نزد آخوند ملا علی همدانی خواند.[۴] سطوح عالی را در محضر اساتیدی چون میرزا محمد همدانی، شیخ محمدعلی حائری قمی، سید محمدتقی خوانساری و شیخ عبدالکریم حائری یزدی فراگرفت.[۱][۲]

    بیشترین بهره علمی او از درس خارج فقه و اصول سید محمد حجت کوه‌کمری بود.[۱][۴] همچنین مدتی از درس خارج سید حسین طباطبایی بروجردی نیز استفاده کرد.[۱][۵]

    اساتید

    اساتید وی عبارتند از:[۱][۴][۲][۶]

    - میرزا محمد همدانی (آخوند ملا علی همدانی)

    - شیخ محمدعلی حائری قمی

    - سید محمدتقی خوانساری

    - سید محمد حجت کوه‌کمری

    - سید حسین طباطبایی بروجردی

    - شیخ عبدالکریم حائری یزدی

    - آخوند ملا علی همدانی

    - میرزا محمدعلی ادیب تهرانی

    - سید احمد زنجانی

    اجازات

    عباسی زنجانی از اساتید خود و نیز از سید ابوالحسن اصفهانی اجازه اجتهاد دریافت کرد.[۴][۲] همچنین از خاتم المحدثین شیخ عباس قمی و علامه شیخ فضل‌الله زنجانی (شیخ الاسلام) اجازه روایت داشت.[۱][۴]

    تدریس و شاگردان

    وی سال‌های متمادی در حوزه علمیه قم به تدریس سطوح عالی (رسائل، مکاسب و کفایة الاصول) اشتغال داشت.[۴][۲] از جمله شاگردان وی:[۴][۳]

    - شیخ احمد رضوانی زنجانی

    - شیخ علی‌اصغر قمی

    - شیخ فرج‌الله واعظی هیدجی

    - سید ابراهیم زنجانی (نویسنده تاریخ زنجان)

    - شیخ فتح‌الله شریف‌آبادی

    - سید شمس‌الدین کاظمی موسوی هیدجی

    وکالت و مناصب

    وی مورد اعتماد و وکیل مطلق سید محمدکاظم شریعتمداری بود.[۲] در زمان تشرف شریعتمداری به حج (۱۳۸۷ ق) و مسافرت‌های تابستانی ایشان به مشهد مقدس، اداره بیت و تصدی امور مراجعین با وی بود.[۲]

    ویژگی‌های اخلاقی

    علامه زنجانی در «تاریخ زنجان» درباره او نوشته است: «مردی پاک، متقی و پرهیزکار و اهل عبادت بود. نویسنده‌ای توانا، رجالی محقق، اصولی مدقق، فقیه متتبع و دانشمندی روشنفکر بود.»[۲] برخی منابع او را فردی منزوی و کم‌معاشرت، با اخلاقی خوش و سخنانی لطیف توصیف کرده‌اند.[۶]

    وفات و مدفن

    شیخ موسی عباسی زنجانی در روز یکشنبه اول رجب سال ۱۳۹۹ هجری قمری (مطابق ۶ خرداد ۱۳۵۸ شمسی) در سن ۷۱ سالگی بر اثر سکته قلبی در قم درگذشت.[۱][۲] پیکر او با حضور جمع کثیری از علما و فضلا تشییع و در قبرستان شیخان (واقع در نزدیکی حرم حضرت معصومه علیهاالسلام) به خاک سپرده شد.[۴][۶]

    آثار

    از عباسی زنجانی آثار متعددی بر جای مانده که مهمترین آنها عبارتند از:[۱][۳][۵][۴][۲][۷][۸]

    • الجامع فی الرجال – مهم‌ترین اثر رجالی وی در سه جلد (جلد اول در سال ۱۳۹۴ ق در مطبعه پیروز قم به چاپ رسید)
    • الفهرست لمشاهیر علماء زنجان – به عربی (چاپ قم، سال ۱۳۶۷ ش)
    • الوجیزة فی علم الرجال
    • مدینة البلاغة فی خطب النبی (ص) و رسائله و وصایاه و مواعظه و کلماته الموجزه
    • الفقه علی آراء فقهاء الإسلام (چاپ مطبعه حکمت قم، سال ۱۳۹۵ ق)
    • شرح العروة الوثقی – حاشیه بر عروة الوثقی سید محمدکاظم طباطبایی یزدی
    • تهذیب الوسائل – ناتمام
    • رسالة فی حکم الزوجة المفقود عنها زوجها
    • العمل الصالح فی الصلاة علی النبی و آله – به فارسی
    • رسالة نسیم السبحه (یا نسیم سحر) – در رد کتاب «نسیم رستگاری» سنندجی
    • مناسک الحج و دلیل الحاج

    پانویس

    منابع مقاله

    وابسته‌ها