ح‍ک‍ی‍م‌پ‍ور، م‍ح‍م‍د

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    محمد حکیم‌پور
    NUR75168.jpg
    نام کاملمحمد حکیم‌پور
    ولادت۱۳۵۰ (۱۹۷۱ میلادی)
    محل تولداردبیل، ایران، ایران
    محل زندگیتهران
    رحلتدر قید حیات
    دیناسلام
    پیشهنویسنده، پژوهشگر، روزنامه‌نگار
    منصبسردبیر «ندای اصلاحات» (۱۳۸۰-۱۳۸۱)
    اطلاعات علمی
    درجه علمیکارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی
    دانشگاهدانشگاه تهران (پردیس فارابی)
    علایق پژوهشیمناسبات دین و سیاست، نواندیشی دینی، مطالعات زنان، هرمنوتیک، قرآن‌پژوهی، فقه و اصول
    برخی آثار
    • حقوق زن در کشاکش سنت و تجدد
    • شریعتی در زندان
    • اعتدال در قرآن (جلد اول)
    • نقش رادیو و تلویزیون در تحکیم وحدت ملی
    • اسلام و پلورالیته (چاپ نشده)

    محمد حکیم‌پور (زادهٔ ۱۳۵۰ در اردبیل)، نویسنده، پژوهشگر و روزنامه‌نگار معاصر ایرانی است. او از نواندیشان دینی به شمار می‌رود و پژوهش‌هایش عمدتاً در حوزه مناسبات دین و سیاست، مطالعات زنان، هرمنوتیک و قرآن‌پژوهی متمرکز است. حکیم‌پور در دوران دانشجویی از بنیانگذاران «کانون دانشجویان مسلمان» بود و سال‌ها در مراکزی چون «بنیاد دایرةالمعارف اسلامی» و «مرکز بازشناسی اسلام و ایران» به پژوهش اشتغال داشت. او همچنین سابقه روزنامه‌نگاری در مطبوعات اصلاح‌طلب و سردبیری روزنامه «ندای اصلاحات» را در کارنامه خود دارد.

    ولادت

    محمد حکیم‌پور در سال ۱۳۵۰ هجری شمسی (۱۹۷۱ میلادی) در شهر اردبیل به دنیا آمد.[۱]

    تحصیلات

    او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش اردبیل به پایان رساند و برای ادامه تحصیل راهی تهران شد.[۱] حکیم‌پور دارای مدرک کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی از پردیس فارابی دانشگاه تهران است.[۲] همچنین او دانش‌آموخته و کارشناس رشته حقوق قضایی نیز می‌باشد.[۱]

    فعالیت‌ها

    فعالیت‌های دانشجویی

    در دوران دانشجویی، حکیم‌پور از فعالان جنبش دانشجویی بود و از جمله بنیانگذاران «کانون دانشجویان مسلمان» به شمار می‌رفت.[۱]

    پژوهش

    حکیم‌پور سال‌ها در برخی مراکز پژوهشی ایران از جمله «بنیاد دایرةالمعارف اسلامی» و «مرکز بازشناسی اسلام و ایران» مشغول به پژوهش بوده است.[۱]

    روزنامه‌نگاری

    او به عنوان روزنامه‌نگار در مطبوعات مختلفی قلم زده است، از جمله: روزنامه‌های عصر آزادگان، مشارکت، نوروز، شرق و مجله گوناگون.[۱] همچنین سردبیری برخی مطبوعات از جمله «ندای اصلاحات» (۱۳۸۰-۱۳۸۱) را نیز در کارنامه خود دارد.[۱]

    حکیم‌پور در دوران توقیف فله‌ای مطبوعات ایران در سال ۱۳۷۹، با ایجاد تنگناهایی برای روزنامه‌نگاران و پژوهشگران مواجه شد و پس از آن فعالیت‌های پژوهشی خود را به دور از نهادهای رسمی ادامه داد.[۱]

    مقالات علمی

    حکیم‌پور (با نام «محمد حکیم» در برخی پایگاه‌ها) مقالات متعددی در مجلات علمی پژوهشی به چاپ رسانده است. از جمله:[۲]

    - «واکاوی «مشروعیت دوگانه» فقهی- حقوقی بین‌المللی سازوکارهای دیپلماسی صلح سازمان ملل متحد» (علوم سیاسی باقرالعلوم، ۱۴۰۴) - «نقد انگاره ملازمه میان علم به بطلان قرارداد و اِسقاطِ احترام اَموال و اَعمال» (جستارهای فقهی و اصولی، ۱۴۰۲) - «مبانی عام حکم صحت در رفتار تقیه‌ای؛ واکاوی زمینه‌ها و تحلیل در ساحت عبادات و معاملات» (جستارهای فقهی و اصولی، ۱۴۰۰) - «بازشناسی تأثیر گونه‌های ضمیمه و انضمام در نیت تقرّب» (جستارهای فقهی و اصولی، ۱۴۰۰) - «بازپژوهیِ تاریخی، فهرستی و درون‌متنیِ نظریه تألیف فقه رضوی به قلم حضرت رضا (ع)» (فرهنگ رضوی، ۱۳۹۷) - «اعتبارسنجیِ اسنادی نامه علل الاحکام امام رضا (ع) با تأکید بر تحلیل وثاقتِ محمّد بن سنان» (تحقیقات علوم قرآن و حدیث، ۱۳۹۶) - «واکاوی شرط اعتبارِ کارشناسی پزشکی در اثبات دیه ی منفعت عضو، از منظر فقه امامیه» (مبانی فقهی حقوق اسلامی، ۱۳۹۶) - «بازشناسی تطورِ جریان اصالت تأخرِ حادث» (پژوهش‌های فقهی، ۱۳۹۶) - «واکاوی ملاک اعتبار در پذیرش نظر اهل خبره از دیدگاه فقه امامیه» (پژوهش‌های فقهی، ۱۳۹۵) - «اعتبارسنجی و نقد تضعیف رجالی محمّد بن سنان و تأثیر آن بر فقیه امامیّه» (پژوهش‌های فقهی، ۱۳۹۱)

    مقالات همایشی

    حکیم‌پور در «دومین کنگره بین‌المللی امام خمینی (س) و فرهنگ عاشورا» (تهران، ۱۳۷۵) مقاله‌ای با عنوان «نهضت عاشورا در نگاه نوگرایان شیعه و سنی» ارائه کرده است.[۳]

    دیدگاه‌ها

    حکیم‌پور در مقاله‌ای با عنوان «کرامت انسان در قرآن» که در شماره دوم «مدرسه اجتهاد» منتشر شده، در پرتو بازخوانی هرمنوتیکی آیات قرآن کوشیده است تا اثبات کند که انسان‌ها - اعم از مؤمن و کافر - دارای حقوق و کرامت ذاتی و پایه‌ای مانند حق حیات هستند و هیچ کافری به صرف عدم ایمان به خدا و رسول، مستوجب مجازات توسط مؤمنان نیست.[۱]

    آثار

    کتاب‌ها

    از حکیم‌پور تاکنون کتاب‌های متعددی به زیور طبع آراسته شده است:

    ۱. حقوق زن در کشاکش سنت و تجدد – تاملی در مبادی هرمنوتیک حقوق زن. این کتاب در سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴ توسط انتشارات نغمه نواندیش منتشر شده است.[۱] این کتاب در زمان دولت اصلاحات به عنوان کتاب درسی مقطع کارشناسی ارشد در رشته «مطالعات زنان» دانشگاه‌ها تدریس می‌شد.[۱]

    ۲. شریعتی در زندان – انتشار در سال‌های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۶ توسط انتشارات نغمه نواندیش. این کتاب به شرح و ایضاح زندگی و اندیشه‌های دکتر علی شریعتی به عنوان یکی از تأثیرگذارترین نواندیشان دینی ایران می‌پردازد.[۱]

    ۳. اعتدال در قرآن – انتشار در سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ توسط انتشارات «نگاه معاصر» و «نشر تیسا». این کتاب در سه جلد تنظیم شده و تاکنون جلد اول آن (در حوزه‌های اجتماعی و اقتصادی) منتشر شده است. دو جلد دیگر آن به نگره اعتدالی قرآن در حوزه‌های «دین و اخلاق» و «حقوق و سیاست» می‌پردازند.[۱]

    ۴. نقش رادیو و تلویزیون در تحکیم وحدت ملی – انتشار در سال‌های ۱۳۷۵، ۱۳۷۷ و ۱۳۸۱. این پژوهش در سال ۱۳۷۳ برای مرکز تحقیقات، مطالعات و سنجش برنامه‌ای رادیو و تلویزیون انجام شده است.[۱]

    ۵. اسلام و پلورالیته – اثری مفصل در بازیابی ظرفیت‌های لیبرالی و پلورالیستیک میراث قرآنی. این کتاب هنوز فرصت انتشار نیافته است.[۱]

    مقالات روزنامه‌ای

    از حکیم‌پور مقالات فراوانی در حوزه‌های دین و سیاست در مطبوعات ایران منتشر شده است. آخرین مقاله او با عنوان «کرامت انسان در قرآن» در شماره دوم نشریه «مدرسه اجتهاد» منتشر شد.[۱]

    پانویس

    منابع مقاله

    وابسته‌ها