جامع الشتات في أجوبة السؤالات
| جامع الشتات(میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن) | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن (نويسنده)
مؤسسه فرهنگی فقه الثقلین (سایر) مکتب سماحة آیة الله العظمی الشیخ یوسف الصانعي ( سایر) |
| ناشر | فقه الثقلين |
| مکان نشر | ایران - قم |
| سال نشر | 1399ش - 1401ش |
| چاپ | 1 |
| شابک | - |
| موضوع | فقه جعفری - رساله عملیه - فقه جعفری - قرن 13ق. - فقه جعفری - قرن 13ق. - پرسشها و پاسخها |
| زبان | عربی - فارسی |
| تعداد جلد | 12 |
| کد کنگره | /م9ج2 183/9 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
جامع الشتات یا «جامع الشتات في أجوبة السؤالات»، از آثار اصولی و فقیه و مرجع تقلید برجسته شیعه در قرن دوازدهم و سیزدهم هجری قمری، آیتالله میرزا ابوالقاسم بن محمدحسن گیلانی شفتی رشتی قمی، مشهور به میرزای قمی (۱۱۵۰-۱۲۳۱ق)، مجموعه پاسخ به پرسشهای فقهی و همچنین تعدادی از رسالههای مستقلّ فقهی است که احکام مسائل گوناگون را بیان میکند.
هدف و روش
- مؤسّسه فقه الثقلین، نوشته است: میرزا ابوالقاسم قمی، فقیه و اصولى صاحب سبک است که در روش اجتهادى خود مبناى اعتدال را پیشه خود نموده است. مراجعه به آثار و بهخصوص پاسخهاى وى در کتاب جامع الشتات، بهروشنى این ادّعا را ثابت مىکند که میرزا نه مشى اخبارىگرى را مىپسندد و نه در شیوه استنباط، انسدادى عمل مىکند. میرزا در دورهاى که مکتب اخبارىگرى سایه تاریکش را بر مکتب اصولى و اجتهادى مدارس علمى تابیده بود، ظهور کرد و با تحقیق و تألیف کتاب گرانسنگ «قوانين الأصول» مبانى و اندیشه اصولى را منقّح کرد و پایه اجتهادات فقهى را قوّت بخشید[۱].
ساختار و محتوا
- این اثر در 12 جلد به ترتیب ذیل سامان یافته است:
- پیشگفتار ناشر و مصحح (معرفی شخصیت علمی و زندگی و آثار نویسنده و روش تصحیح) و متن اصلی: اصول دین و اصول فقه (اجتهاد و تقلید)؛
- فروع دین: از طهارت و نماز تا حجّ؛
- از جهاد تا تجارت و بیع؛
- از رهن تا شرکت؛
- از قسمت تا وکالت؛
- از وقف تا وصایا؛
- نکاح؛
- از طلاق تا احیای موات؛
- از لقطه تا میراث؛
- از قضا و شهادات تا حدود و قصاص و دیات؛
- از رساله انفحه تا رساله اقرار به طلاق؛
- از رساله طلاق با عوض تا روایت امام رضا(ع).
نمونه مباحث
- ... مسئله شرعیه را از غیر مجتهد عادل بدون عذرى، جایز نیست اخذ کردن و در مجتهد، عدالت شرط است و در عدالت همینقدر بس است که مجتنب از کبایر باشد و اصرار بر صغایر نکند در ظاهر حال و در بند سترپوشى عیب خود باشد و از اهل بلد و محلّه او هرگاه سؤال کنى از احوال او، بگویند: ما به غیر خوبى از او چیزى ندیدیم[۲].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.