الإفطار في السفر علی ضوء الکتاب و السنة

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    الإفطار في السفر علی ضوء الکتاب و السنة
    الإفطار في السفر علی ضوء الکتاب و السنة
    پدیدآورانسبحانی تبریزی، جعفر (نويسنده)
    ناشرمؤسسة الإمام الصادق علیه السلام
    مکان نشرایران - قم
    سال نشر1430ق
    چاپ2
    شابک978-964-357-359-1
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    /س2الف7 188 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    الإفطار في السفر علی ضوء الكتاب و السنة، از آثار نویسنده، مفسر قرآن و مرجع تقلید شیعه معاصر، آیت‌الله جعفر سبحانی (متولد 1308ش)، پژوهشی است که عزیمت یا رخصت بودن «افطار در سفر» یا «جواز یا حرمت روزه گرفتن در سفر» را به‌صورت تحلیلی و اجتهادی بر اساس آیات و روایات بررسی می‌کند. این اثر، نهمین شماره از مجموعه مسائل فقهی است.

    هدف و روش

    • آیت‌الله جعفر سبحانی، تأکید دارد که فقیهان در برخی از مسائل فرعی و عملی اختلاف دارند و منشأ این اختلاف، به تفاوت دیدگاه درباره روایات منقول از پیامبر(ص) بازمی‌گردد و اختلاف در اساس دین نیست، پس باعث دشمنی نیز نخواهد شد و با توجه به آنکه با پژوهش می‌توان به حقیقت رسید، در مجموعه مسائل فقهی، مباحث اختلافی (از جمله عزیمت یا رخصت بودن «افطار در سفر») را مورد بررسی قرار می‌دهیم؛ شاید باعث همبستگی مذاهب اسلامی و تقریب دیدگاه‌ها شود[۱].
    • آیت‌الله جعفر سبحانی، با بیان اینکه فقیهان بر اساس پیروی از کتاب و سنت متواتر، اشتراک نظر دارند که «افطار در سفر»، به‌خاطر جواز یا وجوب، مشروع است، افزوده است:
    1. ولی اختلاف وجود دارد در این مسئله که آیا «افطار در سفر»، رخصت است یا عزیمت؟ مانند اختلاف در این مسئله که «قصر در سفر»، جایز است یا واجب؟
    2. شیعیان به پیروی از امامان اهل‌بیت(ع)، افطار را عزیمت می‌دانند و ظاهریه هم همین نظر را دارند.... و جمهور اهل سنت می‌گویند: افطار رخصت است....[۲].

    ساختار و محتوا

    • آیت‌الله جعفر سبحانی، در این اثر، نخست مسئله دیدگاه قرآن درباره روزه رمضان در سفر را بررسی کرده و سپس همین مسئله را از دیدگاه روایات کاویده و سرانجام به نقد ادله جواز روزه در سفر پرداخته است.

    نمونه مباحث

    • اگر بپذیریم که برخی از روایات، رخصت بودن افطار در سفر را می‌رساند، تعارض واقع می‌شود بین این دسته از روایات و بین روایاتی که بر عزیمت دلالت دارد و در این صورت باید به مرجحات مراجعه کرد و اولین مرجح، موافقت با قرآن است و می‌دانیم که قرآن کریم بر عزیمت بودن افطار در سفر دلالت دارد[۳].

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه نویسنده، ص3-4
    2. ر.ک: متن کتاب، ص5
    3. ر.ک: همان، ص47

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها