القصر في السفر علی ضوء الکتاب و السنة
القصر في السفر علی ضوء الكتاب و السنة، از آثار نویسنده، مفسر قرآن و مرجع تقلید شیعه معاصر، آیتالله جعفر سبحانی (متولد 1308ش)، پژوهشی است که «قصر در سفر» (دو رکعتی شدن نمازهای چهار رکعتی) را بهصورت تحلیلی و اجتهادی بر اساس آیات و روایات بررسی میکند. این اثر، هشتمین شماره از مجموعه مسائل فقهی است.
| القصر في السفر علی ضوء الکتاب و السنة | |
|---|---|
| پدیدآوران | سبحانی تبریزی، جعفر (نويسنده) |
| ناشر | مؤسسة الإمام الصادق علیه السلام |
| مکان نشر | ایران - قم |
| سال نشر | 1430ق |
| چاپ | 1 |
| شابک | 978-964-357358-4 |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | ش.8 /س2س8 169/7 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
هدف و روش
- آیتالله جعفر سبحانی، تأکید دارد که فقیهان در برخی از مسائل فرعی و عملی اختلاف دارند و منشأ این اختلاف، به تفاوت دیدگاه درباره روایات منقول از پیامبر(ص) بازمیگردد و اختلاف در اساس دین نیست، پس باعث دشمنی نیز نخواهد شد و با توجه به آنکه با پژوهش میتوان به حقیقت رسید، در مجموعه مسائل فقهی، مباحث اختلافی (از جمله الزامی یا اختیاری بودن «شکسته شدن نماز مسافر») را مورد بررسی قرار میدهیم؛ شاید باعث همبستگی مذاهب اسلامی و تقریب دیدگاهها شود[۱].
- آیتالله جعفر سبحانی، با اشاره به فراوانی مسائل و احکام نماز مسافر، افزوده است:
- اثر حاضر به این مسئله میپردازد که «آیا قصر در سفر، عزیمت است، یا سنت مؤکّد، یا رخصت؟»
- در رساله فعلی، بقیه مسائل فراوانِ قصر در سفر را بررسی نمیکنیم؛ زیرا در کتابهای فقیهان ذکر شده است و ما هم در کتاب ضياء الناظر في صلاة المسافر، آن مسائل را با تفصیل بیان کردهایم[۲].
ساختار و محتوا
- آیتالله جعفر سبحانی در این اثر، نخست این پرسش را طرح میکند: «آیا قصر در سفر، عزیمت است یا رخصت؟» و در پاسخ، اقوال مذاهب گوناگون فقهی را مطرح میکند و بعد به تفسیر آیه 101 سوره نساء میپردازد و آنگاه ادله رواییِ عزیمت بودن قصر را میآورد و سپس ادله قائلان به رخصت را بیان و نقد میکند.
نمونه مباحث
- مسلمانان با پیروی از کتاب خدای متعال و سنت نبوی(ص)، اشتراک نظر دارند که «قصر در سفر»، مشروع است، هرچند مسافرت همراه با خوف نباشد[۳].
- سنت متضافری که در صحاح و سنن و مسانید پراکنده است، بر این مطلب دلالت دارد که قصر در سفر، عزیمت است و پیامبر(ص) در عموم سفرهایش نمازهای چهار رکعتی خودش را دو رکعتی میخواند[۴].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.