الجمع بین الصلاتین علی ضوء الکتاب و السنة
الجمع بين الصلاتين علی ضوء الكتاب و السنة، از آثار نویسنده، مفسر قرآن و مرجع تقلید شیعه معاصر، آیتالله جعفر سبحانی (متولد 1308ش)، پژوهشی است که «جمع بین دو نماز» (حذف فاصله زمانی بین خواندن نمازهای ظهر و عصر و نمازهای مغرب و عشا) را بهصورت تحلیلی و اجتهادی از دیدگاه موافقان و مخالفان بررسی میکند. این اثر، هفتمین شماره از مجموعه مسائل فقهی است.
| الجمع بین الصلاتین علی ضوء الکتاب و السنة | |
|---|---|
| پدیدآوران | سبحانی تبریزی، جعفر (نويسنده) |
| ناشر | مؤسسة الإمام الصادق علیه السلام |
| مکان نشر | ایران - قم |
| سال نشر | 1430ق |
| چاپ | 2 |
| شابک | 978-964-357-357-7 |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | ش.8 /س2س7 169/7 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
هدف و روش
- آیتالله جعفر سبحانی، تأکید دارد که فقیهان در برخی از مسائل فرعی و عملی اختلاف دارند و منشأ این اختلاف، به تفاوت دیدگاه درباره روایات منقول از پیامبر(ص) بازمیگردد و اختلاف در اساس دین نیست، پس باعث دشمنی نیز نخواهد شد و با توجه به آنکه با پژوهش میتوان به حقیقت رسید، در این سلسله پیاپی (مجموعه مسائل فقهی)، مباحث اختلافی (از جمله «جمع بین دو نماز») را مورد بررسی قرار میدهیم؛ شاید باعث همبستگی مذاهب اسلامی و تقریب دیدگاهها شود[۱].
- آیتالله جعفر سبحانی، با یادآوری اینکه جمع بین دو نماز، 4 صورت دارد، افزوده است:
- دو صورت از آن (1- جمع بین دو نماز در مزدلفه و عرفه؛ 2- جمع بین دو نماز در سفر)، از احکام سفر شمرده میشود و صورت اول، اجماعی است، ولی در موارد دیگر، اختلاف وجود دارد.
- در اثر حاضر، همه صور را با ذکر اقوال و منابع بهصورت مختصر بررسی میکنیم[۲].
ساختار و محتوا
- آیتالله جعفر سبحانی، در این اثر بعد از توضیح «جمع بین دو نماز»، 4 مبحث را تبیین میکند:
- «جمع بین دو نماز در مزدلفه و عرفه»؛
- «جمع بین دو نماز در سفر»؛
- «جمع بین دو نماز در حضر بهخاطر عذر»؛
- «جمع بین دو نماز در حضر با اختیار».
نمونه مباحث
- کسانی از سنیان که با امامیان موافقت کامل دارند:
هرچند «جمع بین دو نماز در صورت اختیار»، از ضروریات فقه شیعه است، ولی امامیه در این مسئله تنها نیست و برخی از فقیهان سنی نیز با آنان موافق هستند. ابن رشد گفته است: و اما جمع در حضر بدون عذر را، مالک و اکثر فقها اجازه نمیدهند، ولی آن را جماعتی از اهل ظاهر و اشهب از اصحاب مالک جایز میدانند....[۳].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.