تبصرة الطالبين في شرح نهج المسترشدين
| تبصرة الطالبين في شرح نهج المسترشدين | |
|---|---|
| پدیدآوران | اعرجی، عبدالمطلب بن محمد (نويسنده)
علامه حلی، حسن بن یوسف (نویسنده) سلامی، طاهر ( محقق) |
| عنوانهای دیگر | نهج المسترشدین في أصول الدین. شرح |
| ناشر | امیر سیدعلیزاده ** دفتر مطالعات و توسعه رسانهها |
| مکان نشر | عراق ** عراق - کربلای معلی |
| سال نشر | 1440ق - 2019م |
| چاپ | 1 |
| شابک | 978-9922-9428-0-3 |
| موضوع | علامه حلی، حسن بن یوسف، 648 - 726ق. نهج المسترشدین فی اصول الدین - نقد و تفسیر - کلام شیعه امامیه - قرن 8ق. - شیعه امامیه - عقاید - شیعه امامیه - اصول دین |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 9023ن8ع 210/5 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
تبصرة الطالبين في شرح نهج المسترشدين، شرح سید عمیدالدین عبدالمطلب بن ابیالفوارس محمد بن علی حسینی، مشهور به عمیدی (754-681ق) بر «نهج المسترشدين» علامه حلی (متوفی 726ق)، در علم کلام است. کتاب با مقدمه و تحقیق طاهر سلامی منتشر شده است.
«نهج المسترشدين في أصول الدين» علامه حلی (متوفی 726ق)، از تألیفات مهم در علم کلام و تبیین توحید است و نگارش شروح بسیار به قلم نویسندگان مختلف بر آن، حاکی از اهمیت آن بوده است. «تبصرة الطالبين في شرح نهج المسترشدين» که خواهرزاده علامه حلی، معروف به عمیدی نوشته است، از جمله این شروح است. نویسنده این اثر، ابهامات و دشواریها و معضلات کتاب دایی خود را در مباحثی دقیق توضیح داده است[۱].
در ابتدای کتاب، مقدمه تحقیقی ارزشمندی به قلم طاهر سلامی در شرح حال نویسنده و اساتید و آثار او و معرفی «نهج المسترشدين» علامه حلی و شروح آن، بهاختصار ذکر شده است[۲].
این شرح به شیوه رایج «قال – أقول» با تفکیک متن از شرح و شرح مستوفای متن انجام شده است؛ بهعنوان نمونه در «بحث در خلق اعمال»، ابتدا کلام علامه ذکر گردیده است. علامه تنها به دیدگاه معتزله و اشاعره در این موضوع اشاره کرده است و سپس سخن امامیه را ذکر کرده و در مقام پاسخ به مناقشات برآمده است. شارح در شرح عبارت ماتن به بسط مطلب پرداخته و اقوال مختلف را بهتفصیل و با ذکر نام قائلین بیان کرده است. سپس بهتفصیل در مقام تبیین دلیل مصنف و کلام اشاعره و پاسخ به آن برآمده است[۳].
نمونه شرح
شارح در بحث «تأخیر معلول از علت»، در توضیح عبارت «و لا يمكن تأخير المعلول عن علته التامة...»، چنین توضیح داده است: تأخیر معلول از علت تامهاش محال است؛ چراکه اگر از آن متأخر شود، وجودش در وقت وجودش – نه قبل و بعد از آن- یا بهخاطر مرجحی غیر از علت تامه است یا بدون مرجح است. پس اگر بهخاطر مرجحی غیر از علت تامه ایجاد شده، آنچه را که علت تامه فرض کردیم علت تامه نیست و این خُلف است و محال و اگر بهخاطر هیچ مرجحی دیگر نیست، ترجیح بدون مرجح لازم میآید که این بالضروره محال است. بنابراین وجود معلول به هنگام وجود علت تامه واجب است[۴].
پانویس
منابع مقاله
تقدیم، مقدمه تحقیق و متن کتاب.