المحاسن النفسانية في أجوبة المسائل الخراسانية
| المحاسن النفسانية في أجوبة المسائل الخراسانية | |
|---|---|
| پدیدآوران | آلعصفور، حسین بن محمد (نويسنده) لجنة التحقیق بدار اللوامع للتحقیق و النشر (سایر) |
| ناشر | انجمن روانشناسی ایران |
| مکان نشر | [بی جا - خارج از کشور] |
| سال نشر | 1397ش - 1439ق - 2018م |
| چاپ | 1 |
| موضوع | اصول فقه شیعه - قرن 13ق. - فقه جعفری - قرن 13ق. - پرسشها و پاسخها |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 3م7آ 159 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
المحاسن النفسانية في أجوبة المسائل الخراسانية، از آثار فقیه شیعی قرن دوازدهم و اوایل قرن سیزدهم هجری قمری، حسین بن عصفور، مشهور به علامه بحرانی حسین بن محمد آلعصفور (متوفای 1216ق)، پاسخهای فقهی نویسنده به برخی از احکام عبادات و معاملات است و نویسنده ادله هر حکمی را با تفصیل مطرح کرده است.
هدف و روش
- علامه بحرانی حسین بن محمد آلعصفور، با بیان اینکه برخی از فاضلان محقق و عالمان مدقق که بین علم و عمل جمع کردهاند و همتشان را متمرکز بر استنباط احکام شرعی ساختهاند، از من مسائلی پرسیدند که عموم مردم به آن نیاز دارند، افزوده است:
- من چون پاسخگویی به پرسشهای پرسشگران را لازم و از حقوق آنان میدانم و هرچند آمادگی و شایستگی کامل ندارم، ولی به آن پرسشها پاسخ دادم؛ زیرا «لا يسقط الميسور بالمعسور» (آب دریا را اگر نتوان کشید، هم بهقدر تشنگی باید چشید).
- پاسخها را برطبق پرسشها تنظیم کردم و در پاسخ، هرچه به نظرم رسید، آوردم[۱].
ساختار و محتوا
- کتاب حاضر از 12 پرسش و پاسخ تشکیل شده است. ازآنجاکه پرسشگر و پاسخگو هر دو دانشور هستند، پرسشها و پاسخها، دقیق، تفصیلی و استدلالی است. برخی از مباحث این اثر عبارت است از: اعتقاد درباره اصولیان و جواز اختلاف در فروع، امور مربوط به فقاهت (همچون: شرایط فقیه و...)، حکم ارتباط با مخالفان و ازدواج با آنان، حکم وضو قبل از غسل، نصیب زوجه از ارث درصورتیکه تنها وارث باشد و موارد جواز و عدم جواز اختلاف در دین.
نمونه مباحث
- پرسش 12 (اختلاف در دین: جایز و ممنوع): محدّث عاملی در کتاب مذکور [وسائل الشیعه]، بابی را به نام «عدم جواز الاختلاف في الدين» آورده است و شاگردانش بر اساس همین باب، استدلال کردهاند که اختلاف در فروع، جایز نیست.
پاسخ: ما بعد از تتبع کامل در «وسائل الشیعه»، چنین بابی را نیافتیم و شاید در برخی نسخههای قدیم یا جدید، باشد؛ یا شاید در زمان مطالعه و تألیف غفلت شده باشد و به فرض وجود چنین بابی، حجتی در آن نیست و در بسیاری از روایات ما، اختلاف در احکام اذن داده شده است؛ در جایی که اختلاف بهخاطر تعدد روایات یا به جهت فهمهای متفاوت از مقاصد آن روایات باشد....[۲].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.