مقاصد الشريعة

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مقاصد الشريعة، اثر عبدالجبار رفاعی، مجموعه‌ای از گفتگوهای فکری با اندیشمندان برجسته معاصر است که به تبیین جایگاه اهداف شریعت در نوسازی استنباط فقهی و پاسخگویی به نیازهای زمانه می‌پردازد.

مقاصد الشريعة
مقاصد الشريعة
پدیدآورانرفاعی، عبد الجبار (نويسنده)

شمس‌الدین، محمد مهدی (نویسنده) فضل‌‌ الله، محمدحسین ( نویسنده) أمین، محمد حسن ( نویسنده) ترابی، حسن ( نویسنده) ریسونی، احمد ( نویسنده) فضلی، عبدالهادی ( نویسنده)

عطیه، جمال الدین ( نویسنده)
ناشردار الفکر
مکان نشرسوریه - دمشق
سال نشر1422ق - 2002م
چاپ1
زبانعربی
تعداد جلد1
کد کنگره
/ر7الف3 167 BP
نورلایبمطالعه و دانلود pdf

ساختار و محتوا

کتاب دربردارنده مجموعا، هشت بخش اصلی است که هر بخش به گفتگوی تفصیلی با یکی از صاحب‌نظران حوزه اندیشه اسلامی اختصاص یافته است که عبارتند از:

  1. محمدمهدی شمس‌الدین: گفتگوی وی، به‌ تفکیک خطاب‌های تکلیفی در کتاب و سنت، بین فردی و اجتماعی اختصاص یافته؛ وی معتقد است خطاب‌های شرعی به دو دسته تقسیم می‌شوند: خطاب به «امت» به‌عنوان یک مجموعه و خطاب به «فرد». او استدلال می‌کند که فقه سنتی بسیاری از تکالیف اجتماعی (مانند جهاد یا زکات) را به غلط بر دوش آحاد افراد قرار داده؛ درحالی‌که اینها وظایف دولت و امت هستند و در نتیجه بحث عسر و حرج در این مورد بی‌معناست[۱].
  2. محمدحسین فضل‌الله: وی به ضرورت توجه به علل احکام شرعی در معاملات و ارتباطات و امثال این امور و نیز به ضرورت تحدید و تعریف روش فقهی‌ای که راه را برای موضوعات جدید باز می‌کند و... اشاره می‌نماید[۲].
  3. طه جابر العلوانی: وی با غور در تاریخ، درآمیخته بودن شرایع پیشین با اصر و حرج و اغلال را بیان می‌کند و مبرا بودن شریعت آخرین را از این امور خاطرنشان می‌سازد، سپس راهی جدید را با الهام از قرآن برای پویا نمودن فقه پیشنهاد می‌دهد[۳].
  4. محمدحسن امین: وی میان «شریعت» (امر الهی و ثابت) و «فقه» (فهم بشری و متغیر) تمایز قائل است. او فقه را یک فعالیت معرفتی نسبی و تاریخی می‌داند که باید از علوم انسانی و تحولات اجتماعی تغذیه کند[۴]. وی تأکید دارد که فقه نباید در انحصار طبقه خاصی باشد، بلکه باید به تمام حیات انسان تسری یابد و با واقعیت‌های مدرن پیوند بخورد[۵].
  5. حسن الترابی: وی به رابطه میان «ثابت» و «متغیر» و بین «مطلق» و «نسبی» می‌پردازد و معتقد است ایمان، حقیقتی پویاست که باید در هر لحظه با واقعیت‌های متغیر جهان بازسازی شود[۶].
  6. احمد ریسونی: وی با نقد دیدگاهی که احکام عبادی را غیر قابل تعلیل (غیر معلل) می‌داند، استدلال می‌کند که تمام شریعت برای خیر و مصلحت بندگان است[۷].

عبدالهادی الفضلی و جمال‌الدین عطیه، از دیگر اندیشمندانی هستند که گفتگوهایشان، در کتاب آمده است[۸].

پانویس

  1. ر.ک: مقدمه، ص8
  2. ر.ک: همان، ص9
  3. ر.ک: همان، ص10-11
  4. ر.ک: همان، ص11
  5. ر.ک: همان
  6. ر.ک: همان، ص12
  7. ر.ک: همان، ص13
  8. ر.ک: همان، ص13-14

منابع مقاله

مقدمه کتاب.


وابسته‌ها