قرآن و ولایت فقیه

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

قرآن و ولایت فقیه، اثر احمد آذری قمی (1302-1377ش)، کتابی است در تبیین و اثبات مبانی قرآنی ولایت مطلقه فقیه و پاسخگویی به شبهات و استدلال‌های مخالفان این نظریه.

قرآن و ولایت فقیه
قرآن و ولایت فقیه
پدیدآورانآذری قمی، احمد (نويسنده)
عنوان‌های دیگرولایت فقیه از دیدگاه قرآن کریم
ناشردار العلم
مکان نشرایران - قم
سال نشر13سده
چاپ1
شابک-
موضوعولایت فقیه - جنبه‏‌های قرآنی
زبانعربی - فارسی
تعداد جلد1
کد کنگره
/آ4و8 104 BP
نورلایبمطالعه و دانلود pdf

ساختار

کتاب در یک جلد تدوین شده و پس از مقدمه، شامل دو بخش اصلی با عناوین «بررسی و نقد نظرات مخالفین ولایت مطلقه فقیه از دیدگاه قرآن کریم» و «اثبات ولایت فقیه از دیدگاه قرآن کریم» است.

گزارش محتوا

نویسنده در مقدمه به ضرورت بحث از ولایت فقیه به‌عنوان یکی از ضروریات فقه اسلام اشاره کرده و هدف از نگارش کتاب را نقد نظرات التقاطی و تبیین حقیقت بر اساس آیات قرآن بیان می‌کند[۱]‏.

بخش اول: بررسی و نقد نظرات مخالفین ولایت مطلقه فقیه از دیدگاه قرآن کریم: این بخش، به واکاوی ادله کسانی می‌پردازد که با تمسک به برخی آیات قرآن، سعی در نفی یا محدود کردن ولایت فقیه دارند[۲]. نویسنده در این قسمت، در سرفصل‌ها و عناوین مختلف، شبهات را بیان کرده و به آنها پاسخ داده است که مهم‌ترین آنها عبارتند از:

  1. نقد تمسک به آیات نفی پیروی بدون علم: مخالفان با استناد به آیه ۳۶ سوره اسراء، ولایت فقیه را تعبدی کورکورانه می‌نامند[۳]. نویسنده، پاسخ می‌دهد که ولایت فقیه از باب رجوع به «اهل خبره» است و اطاعت از ولی‌فقیه، اطاعتی عالمانه برای حفظ نظم و مصلحت جامعه است، نه تقلیدی بی‌دلیل[۴].
  2. بررسی شبهه «لا إكراه في الدين»: با استناد به آیه ۲۵۶ سوره بقره، ادعا شده که حکومت فقیه با آزادی انسان منافات دارد[۵]. نویسنده، تبیین می‌کند که این آیه، ناظر به عقیده قلبی است، اما در مقام عمل اجتماعی، اجرای احکام الهی و حدود شرعی برای جلوگیری از فساد، نیازمند قدرت اجرایی و قاهریت حکومت است[۶].
  3. نقد انحصار وظیفه پیامبر(ع) در ابلاغ: برخی با استناد به آیاتی نظیر «ما علی الرسول إلا البلاغ»، وظیفه رهبری را تنها هدایتگری می‌دانند[۷]. نویسنده با نقد این دیدگاه ثابت می‌کند که سیره پیامبر(ص) و آیات دیگر نشان‌دهنده لزوم تشکیل حکومت و برخورد قاطع با متجاوزان به حقوق مردم است[۸].
  4. تبیین جایگاه «امانت» و «شورا»: نویسنده در پاسخ به شبهات پیرامون آیه ۵۸ سوره نساء و آیه شورا، تأکید می‌کند که حکومت، امانتی الهی در دست فقهاست و شورا هرگز به معنای نفی ولایت مطلقه و اختیارات حکومتی فقیه در امور سیاسی و اقتصادی نیست[۹].
  5. رابطه عقل و شرع در حکومت: سرفصل مهم دیگر این بخش، بررسی حجیت عقل در استنباط احکام حکومتی است؛ نویسنده، معتقد است عقل بر ضرورت وجود حاکم برای صیانت از مصالح عامه حکم می‌کند[۱۰].

بخش دوم: اثبات ولایت فقیه از دید قرآن کریم: نویسنده در این بخش، با رویکردی ایجابی و تفسیری، مبانی اثبات ولایت فقیه را در قالب سرفصل‌ها و دلایل هجده‌گانه تبیین می‌کند:

تحلیل واژگانی (امر و ولیّ): پیش از ورود به آیات، نویسنده به بررسی لغوی «امر» به معنای فرمان حکومتی[۱۱] و «ولیّ» به معنای سرپرست و صاحب‌اختیار[۱۲] می‌پردازد تا بار سیاسی این کلمات را در قرآن روشن سازد.

دلیل اول؛ فریضه امر به معروف و نهی از منکر: نویسنده استدلال می‌کند که تحقق کامل معروف و برچیدن منکر در سطح جامعه، بدون قدرت اجرایی و ولایت حکومتی ممکن نیست؛ لذا آیات مربوطه، دلالت بر ولایت فقیه به‌عنوان مجری اصلی این فریضه دارند. وی بر وجوب کفایی این مقام برای فقها تأکید می‌کند[۱۳].

دلیل دوم؛ ولایت بر اجرای حدود و تعزیرات: با استناد به آیات سوره توبه، نویسنده ثابت می‌کند که حاکم اسلامی حق دارد برای جلوگیری از محرمات و مفاسد اجتماعی، از قدرت قهریه و تنبیهات مالی و بدنی استفاده کند[۱۴].

دلیل سوم؛ نفی حاکمیت جاهلیت: نویسنده با استناد به آیه ۴۴ سوره مائده، حکومت‌های غیر الهی را مصداق «طاغوت» دانسته و تنها حکومت منطبق بر حکم الهی را که توسط فقها اداره می‌شود، مشروع می‌داند[۱۵].

دلیل چهارم؛ ویژگی‌های حاکم اسلامی: در این بخش، صفات لازم برای رهبری جامعه بر اساس آیات قرآن (مانند علم و تقوا) بررسی شده و انطباق آن‌ها بر فقیه جامع‌الشرایط اثبات می‌گردد[۱۶].

دلیل پنجم؛ آیه اولوالامر: نویسنده با تفسیری جامع از آیه ۵۹ سوره نساء، وجوب اطاعت از اولوالامر را تبیین کرده و فقها را به‌عنوان نواب عام معصومین(ع)، مصداق صاحبان امر در زمان غیبت معرفی می‌کند[۱۷].

دلیل ششم؛ اولویت پیامبر(ص) و استمرار آن: با تحلیل آیه ۶ سوره احزاب (النبي أولی بالمؤمنين من أنفسهم)، نویسنده ثابت می‌کند که این اولویت در تصرف و ولایت، یک مقام حکومتی است که به نواب معصومین یعنی فقها منتقل شده است[۱۸].

دلیل هفتم؛ وراثت راه انبیا: بررسی سیره حضرت ابراهیم(ع) و دیگر پیامبران نشان می‌دهد که آرمان دین، تشکیل حکومت توحیدی است و ولایت فقیه تداوم همین مسیر تاریخی است[۱۹].

دلیل هشتم؛ فطری بودن ولایت: نویسنده در پایان، ولایت و سرپرستی جامعه توسط عالم عادل را امری فطری و عقلی می‌داند که قرآن بر آن صحه گذاشته است[۲۰].

آیه 25 سوره حدید، آیه «إن الحكم إلا لله» در سوره یوسف و 40 و 57 سوره انعام، آیه فوز مطیع خدا و رسول، آیه مالکیت خداوند نسبت به آنچه در آسمان‌ها و زمین است، آیه‌ای که هر قومی را صاحب هادی می‌داند، آیه دستور به تقوا و همراه بودن با صادقین، آیه درباره سلب اختیار مؤمنین پس از حکم خدا و رسولش، آیه دستور اصلاح میان دو طایفه از مؤمنین، آیه مشاورت پیامبر(ص) با امت و آیه خلافت داود در روی زمین، دیگر ادله مطرح‌شده در این بخش از کتاب می‌باشد.

پانویس

  1. ر.ک: مقدمه، ص5
  2. ر.ک: متن کتاب، ص7
  3. ر.ک: همان، ص18
  4. ر.ک: همان، ص20-21
  5. ر.ک: همان، ص30
  6. ر.ک: همان، ص31-32
  7. ر.ک: همان، ص33
  8. ر.ک: همان، ص34
  9. ر.ک: همان، ص37-42
  10. ر.ک: همان، ص57-58
  11. ر.ک: همان، ص70
  12. ر.ک: همان، ص88-95
  13. ر.ک: همان، ص108
  14. ر.ک: همان، ص117-120
  15. ر.ک: همان، ص121
  16. ر.ک: همان، ص136-137
  17. ر.ک: همان، ص141-147
  18. ر.ک: همان، ص163-165
  19. ر.ک: همان، ص175-186
  20. ر.ک: همان، ص197-202

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.


وابسته‌ها