لقاء العشر الأواخر بالمسجد الحرام
| لقاء العشر الأواخر بالمسجد الحرام | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | یعقوبی، نظام محمد (نويسنده)
عبدالهادی، ریاض عبدالله (گردآورنده) عجمی، محمد ( محقق) |
| ناشر | دار البشائر الإسلامیة |
| مکان نشر | لبنان - بیروت |
| سال نشر | 1380ش - 1381ش - 1382ش - 1383ش - 1384ش - 1385ش - 1386ش - 1387ش - 1388ش - 1389ش - 1390ش - 1391ش - 1393ش - 1394ش - 1397ش - 1422ق - 1423ق - 1424ق - 1425ق - 1426ق - 1427ق - 1428ق - 1429ق - 1430ق - 1431ق - 1432ق - 1433ق - 1435قمر |
| چاپ | 2 |
| موضوع | اسلام - مجموعهها - فقه حنفی -- مجموعهها - احادیث اهل سنت - مجموعهها |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 21 |
| کد کنگره | 7ل7ی 4/4 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
لقاء العشر الأواخر بالمسجدالحرام، رهآورد جلساتی ابتکاری و علمی و پژوهشی است که طیّ چندین سال (از سال 1419ق، تا 1438ق) با هدف احیای میراث مکتوب و سنتهای اصیل آموزشی در مکه مکرمه برگزار شد. این جلسات، باعث گردآوری و تصحیح و احیای مجموعهای از آثار علمی دانشوران اسلامی در موضوعات گوناگون اخلاقی، فقهی و... گردید. عنوان کتاب به این نکته اشاره دارد که این جلسات در دهه پایانی ماه مبارک رمضان در صحن مسجدالحرام برگزار میشد.
هدف و روش
- هدف اصلی این طرح که در سال ۱۴۱۹ق، با پیشنهاد محقق کویتی، محمد بن ناصر عجمی آغاز شد، همکاری علمی و احیای سنت تصحیح و تحقیق و مقابله دقیق نسخهها و آمادهسازی کتابهای نافع برای نشر بود[۱].
- روش عرضه این رسالهها چنین است که نخست هر رساله از نظر عنوان و نویسنده و موضوع و چگونگیهای مطالب و نسخه یا نسخههای خطی و... معرفی میشود و آنگاه متن تصحیحشده همراه با پاورقیها ارائه میگردد.
ساختار و محتوا
- در کتاب 21 جلدی حاضر، تعداد 340 رساله کوچک و بزرگ، تحقیق و تصحیح و عرضه شده که اولین آنها رساله «مفتاح طريق الأولياء»[۲] و آخرین آنها رساله «الازدياد السني علی اليانع الجني» است[۳] و جلد 21 فهارس فنی است.
- تعداد رسالههای تحقیق و تصحیحشده در هر جلد، متفاوت است؛ بهعنوان مثال در جلد اول، 7 رساله[۴] و در جلد بیستم، 17 رساله مندرج شده است[۵].
نمونه مباحث
- (336) رسالة في تعليم النساء الكتابة، ص66.... اگر گویی: ابوداوود از «شِفاء» دختر عبدالله روایت کرده که گفت: پیامبر(ص) بر من وارد شد، درحالیکه نزد حفصه بودم، پس به من فرمود: «آیا به او، رقیه (دعای) نمله را نمیآموزی، همان گونه که به او نویسندگی آموختی؟» و این بر درخواست آموزش نویسندگی به زنان دلالت دارد. پاسخ میدهم: در این سخن دلالتی بر استحباب (مطلوب بودن شرعی) آموزش آنان نیست، بلکه تنها دلیلی بر جواز (مباح بودن) آموزش نویسندگی به آنان است و ما میگوییم: نهایت چیزی که در نهی از آن وجود دارد، کراهت تنزیهی است؛ آنهم به دلیل مفاسدی که ممکن است بر آن مترتب شود و خداوند سبحان و متعال به صواب (حقیقت) آگاهتر است[۶].
- یادآوری: در متن اصلی کتاب، در جلد 20، رسالههای 324 تا 340 مندرج شده و «نمونه مباحث» در رساله شماره (336) رسالة في تعليم النساء الكتابة، ص66، آمده است و هر رساله شماره صفحه جداگانه دارد. شماره صفحه مسلسل (ص664) بر اساس کتابخانه دیجیتال ذکر شد.
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.