سلوک علوی: راهبردهای امام علی(ع) در تربیت فرزندان

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

سلوک علوی: راهبردهای امام علی(ع) در تربیت فرزندان، از آثار معلم و پژوهشگر فعال و معاصر ایرانی و متخصص کلام اسلامی، دکتر سید حسین اسحاقی (متولد 1341ش)، است که سخنان و سیره امام على(ع) را از منظر پرورش فرزند و ویژگی‌های آن، تبیین و تشریح می‌کند.

سلوک علوی
سلوک علوی: راهبردهای امام علی(ع) در تربیت فرزندان
پدیدآوراناسحاقی، حسین (نويسنده) صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران. مرکز پژوهش‌های اسلامی (سایر)
عنوان‌های دیگرراهبردهای امام علی (ع) در تربیت فرزندان
ناشرمؤسسه بوستان کتاب (مرکز چاپ و نشر دفتر تبليغات اسلامی حوزه علميه قم)
مکان نشرایران - قم
سال نشر1381ش
چاپ1
موضوععلی بن ابی‎طالب (ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40ق. - نظریه درباره تربیت خانوادگی - تربیت خانوادگی (اسلام) - والدین و کودک (اسلام) - تربیت اخلاقی - جنبه‏های مذهبی - اسلام - اخلاق اسلامی
زبانفارسی
تعداد جلد1
نورلایبمطالعه و دانلود pdf

هدف و روش

  • مرکز پژوهش‌هاى اسلامى صدا و سیما یادآور شده که کتاب حاضر برای تقویت پیوند مردم با اهل‌بیت(ع) و استفاده برنامه‌سازان صدا و سیما فراهم شده است[۱].

ساختار و محتوا

  • کتاب حاضر از 3 بخش به‌ترتیب ذیل تشکیل شده است:
  1. تربیت و مسائل اساسى آن از دیدگاه امام على(ع): این بخش، به مباحثی مانند ضرورت و اهمیت توجه به تربیت و اهداف و موانع تربیت اسلامی می‌پردازد.
  2. مهم‌ترین روش‌هاى تربیت از منظر امام على(ع): این بخش، به توضیح روش‌های الگویى، محبّت، تذکّر، عبرت، موعظه، توبه، مراقبه و محاسبه و... اختصاص دارد.
  3. وظایف و مسؤلیت‌هاى متولیان امر تربیت: نویسنده در این بخش، مسائلی مانند مقاوم‌سازى نسل، توافق والدین در تربیت، پرورش روحیه اجتماعى در فرزندان، توصیه‌هاى تربیتى و کاربردى امام على(ع) و پیشنهادهاى برنامه‌سازى را مطرح می‌کند.

نمونه مباحث

  • اصل اعتدال: رفتارها و عملکردهاى تربیتى در صورتى به ما کمک مى‌رساند که تابع اعتدال باشد. تربیت خردمندانه، تربیتى است که مبتنى بر حفظ اعتدال و پرهیز از افراط و تفریط در همه امور باشد؛ چنانچه [چنان‌که] حضرت مى‌فرمایند: لا تری الجاهلَ إلّا مُفرطاً أو مُفَرِّطاً؛ نادان را نبینى جز اینکه کارى را از اندازه فراتر کشاند و یا بدانجا که باید نرساند[۲].
  • یکى از وسایل تعلیم و تربیت، داستان است. داستان و قصه یک وسیله رایج و عمومى است که در بین همه اقوام و ملل وادیان و در بین همه اقشار و اصناف مردم وجود دارد. همه انسان‌ها طبعاً به داستان علاقه‌مند هستند. داستان علاوه بر اینکه به‌عنوان یک سرگرمى و تفریح سالم، مورد استفاده قرار می‌گیرد، وسیله‌اى است که به‌طور غیر مستقیم در اعماق روح خواننده و شنونده تأثیر مى‌گذارد. آگاهى از تاریخ ملت‌ها به انسان مى‌فهماند که چه اعمالى درست و چه رفتارى ناپسند است....[۳].

پانویس

  1. ر.ک: مقدمه ناشر، ص9
  2. ر.ک: متن کتاب، ص30
  3. ر.ک: همان، ص122

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.

وابسته‌ها