گاندی، مهاتما
مهاتما گاندی (۱۸۶۹ - ۱۹۴۸م)، رهبر سیاسی و معنوی هند بود که با فلسفهٔ مقاومت بدون خشونت (ساتیاگراها)، جنبش استقلال هند از استعمار بریتانیا را رهبری کرد. او الهامبخش جنبشهای حقوق مدنی و آزادی در سراسر جهان بود و از او به عنوان «پدر ملت» در هند یاد میشود.
ولادت
مهانداس کارامچاند گاندی در ۲ اکتبر ۱۸۶۹ در شهر ساحلی بندر پور (پوربندر) در ایالت گجرات هند به دنیا آمد.[۱] پدرش، کارامچاند اوتامچاند گاندی، دیوان (وزیر اعظم) ایالت پوربندر بود و مادرش، پوتلیبای، زنی عمیقاً مذهبی از فرقه پرانامی ویشناوا بود. خانواده او از طبقه مود بانیا (بازرگانان و کشاورزان) که در اصل عطار بودند.[۲] در سال ۱۸۷۴، خانواده به راجکوت نقل مکان کردند و گاندی کودکی خود را در آنجا گذراند. او در نه سالگی وارد مدرسه محلی شد و در یازده سالگی به دبیرستان آلفرد در راجکوت پیوست. در 13 سالگی با "کاستوربای" که او هم 13 سال داشت ازدواج کرد. در آن سال ها، والدین گاندی، او و عرس شان را اداره می کردند.[۳] [۴][۵]
تحصیلات
گاندی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدارس راجکوت گذراند و در نوامبر ۱۸۸۷ از دبیرستان در احمدآباد فارغالتحصیل شد. در ژانویه ۱۸۸۸ در کالج سامالداس در ایالت باونگر ثبت نام کرد[۶] اما تحصیل را نیمهکاره رها کرد. او در سپتامبر ۱۸۸۸ برای تحصیل حقوق به لندن رفت و در کالج دانشگاهی لندن ثبت نام کرد. گاندی در مدرسه حقوق Inns of Court در Inner Temple به عنوان وکیل مشغول به تحصیل شد و در ژوئن ۱۸۹۱ به کانون وکلا فراخوانده شد.[۷] او در لندن به مطالعه بهگود گیتا پرداخت و تحت تأثیر آموزههای آن قرار گرفت. از جمله استادان او میتوان به هنری مورلی اشاره کرد.
فعالیتها
گاندی فعالیتهای حقوقی و سیاسی خود را از آفریقای جنوبی (۱۸۹۳-۱۹۱۴) آغاز کرد و در آنجا با تبعیض نژادی روبرو شد و مفهوم ساتیاگراها (مقاومت بدون خشونت) را توسعه داد. او کنگره هند ناتال را تأسیس کرد[۸] و در جنگ بوئر به عنوان فرمانده سپاه آمبولانس هندی خدمت کرد.[۹] گاندی در سال ۱۹۱۵ به هند بازگشت و به کنگره ملی هند پیوست. او رهبری جنبشهای مهمی مانند: آشوب چامپاران (۱۹۱۷)، آشوب خِدا (۱۹۱۸)، جنبش عدم همکاری (۱۹۲۰-۱۹۲۲) و راهپیمایی نمک (۱۹۳۰) را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۲۱ رهبری کنگره ملی هند را به دست گرفت. گاندی برای وحدت هندوها و مسلمانان تلاش کرد و با تقسیم هند مخالف بود.[۱۰][۱۱] او در سال ۱۹۳۰ به عنوان شخص سال تایم انتخاب شد.
وفات
گاندی در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۸ (۹ بهمن ۱۳۲۶ خورشیدی) در حالی که برای شرکت در جلسه دعا به سمت باغ خانه بیرلا در دهلی نو میرفت، توسط ناتورام گودسه، یک ملیگرای افراطی هندو، با شلیک سه گلوله از فاصله نزدیک ترور شد.[۱۲] [۱۳]جسد او در راج گات در کنار رود یامونا در دهلی نو سوزانده شد و خاکستر او در سنگام در اللهآباد غرق گردید. مرگ او در سراسر جهان با سوگواری گسترده همراه بود.
آثار
- داستان تجربههای من با راستی (خودزندگینامه)
- هند سواراج (خودگردانی هند)
- نامهها به هیتلر
- همه مردم برابرند
- خدا آن گونه که من میفهمم
- نیایش
- چرا ترس از مرگ و مویه بر آن؟
پانويس
- ↑ ر.ک: گاندی که بود و چه کرد؟، مرکز پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
- ↑ ر.ک: گاندی، مهاتما، ص9
- ↑ ر.ک: مهاتما گاندی و همسرش در جوانی، سایت تحلیلی خبری عصر ایران
- ↑ ر.ک: گاندی که بود و چه کرد؟، مرکز پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
- ↑ ر.ک: گاندی، مهاتما، ص14-19
- ↑ ر.ک: گاندی، مهاتما، ص11
- ↑ ر.ک: گاندی، مهاتما، ص89
- ↑ ر.ک: گاندی، مهاتما، ص158
- ↑ ر.ک: گاندی، مهاتما، ص225
- ↑ ر.ک: محسنی، محمدآصف، ص117
- ↑ ر.ک: گاندی که بود و چه کرد؟، مرکز پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
- ↑ ر.ک: محسنی، محمدآصف، ص117
- ↑ ر.ک: گاندی که بود و چه کرد؟، مرکز پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
منابع مقاله
- گاندی، مهاتما، سرگذشت من، ترجمه مسعود برزین، تهران _ایران: انتشارات بهجت، چاپ ششم، 1366ش
- پژوهشهای ایرانی، اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی: گاندی که بود و چه کرد؟، 1392/7/10
- محسنی، محمدآصف، یادداشتهای تاریخی برداشتهای تحلیلی، [بی نا]، کابل - افغانستان، 1391 هجری شمسی
- سایت تحلیلی خبری عصر ایران، مهاتما گاندی و همسرش در جوانی، ۰۵-۰۵-۱۳۹۴
وابستهها
- رومن رولان - گاندی: مکاتبات و خاطرات
- رومن رولان و گاندی: نامهها، گفت و گو، یادداشتهای روزانه، مقالهها و ...
- في سبيل الحق، أو، قصة حیاتي
- اینست مذهب من
- همه مردم برادرند
- نیایش
- السيرة الذاتية: قصة تجاربي مع الحقيقة
- سرگذشت من
- قصة تجاربی مع الحقیقة: سیرة المهاتما غاندي بقلمه
- گاندی: «کهن همچون کوهها»
- قصة اللاعنف في جنوب إفریقیة