تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم: زندگی، کسب و کار...، از آثار تاریخ‌نویس معاصر تهرانی، جعفر شهری‌باف، مشهور به جعفر شهرى (1293-1378ش)، پژوهشی جامع است که شهر تهران قدیم را از ابعاد گوناگون (مانند جغرافیا، اماکن، مشاغل، فرهنگ عمومی و آسیب‌ها و مشکلات شهرنشینی) معرفی می‌کند.

تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم
تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم
پدیدآورانشهری‌باف، جعفر (نويسنده)
عنوان‌های دیگرزندگی، کسب و کار...
سال نشر1369ش
چاپ2
موضوعتهران - آداب و رسوم - قرن 13ق. - تهران - تاریخ - قرن 13ق. - تهران - اوضاع اجتماعی - قرن 13ق.
زبانفارسی
تعداد جلد6
کد کنگره
HN ۶۷۰/۲/ش۹ت۲ ۱۳۶۹
نورلایبمطالعه و دانلود pdf

هدف و روش

  • جعفر شهرى یادآور شده است که نگارش این اثر را در هنگامه انقلاب اسلامی و بی‌امنیتی و جنگ، یعنی در پاییز 1357ش، آغاز کرده و در تابستان 1367ش، به پایان رسانده و برای تألیف و اتمام آن، گرفتار سختی‌های بسیار شده است[۱].

ساختار و محتوا

  • کتاب حاضر 6 جلدی است، ولی خبری از جلد 5 نیست و فقط 5 جلد ذیل، در دسترس است:

جلد اول: «جغرافیا و اماکن»، به مباحث متعددی می‌پردازد، از جمله تعریف تهران، سرشماری و جمعیت تهران، تعداد اماکن عمومی (بیمارستان‌ها، مسافرخانه، مدارس، مساجد و...).

جلد دوم: «مشاغل» (مانند نساجی، جوراب‌بافی، قالی‌بافی، نمدمالی، قلاب‌دوزی، حصیربافی، دباغی، سراجی، نجاری، چترسازی، سیم‌کشی و کارهای برقی، تعمیر اتومبیل، دوچرخه‌سازی، آهنگری، اسلحه‌سازی، گلاب‌گیری، قنادی، خیاطی و سلمانی).

جلد سوم: «ادامه مشاغل» (مثل مبل‌سازی، چادردوزی، سنگ‌تراشی، صحافی، عکاسی، نقاشی، زرگری، آسیاب آرد، باروت‌کوبی، بلورتراشی، اسلحه‌فروشی، آردفروشی، بقالی، جوراب‌فروشی، چینی‌فروشی، حلویات‌پزی، سمساری و شربت‌آلات‌فروشی).

جلد چهارم: «ادامه مشاغل» (از جمله: صابون‌فروشی، عطرفروشی، عینک‌فروشی، کتاب‌فروشی و ماشین‌چی خطّ آهن).

جلد ششم: «ادامه مشاغل» (مانند متولی و خدمه امامزاده و مسجد، مسئله‌گو و معرکه‌گیر، دایه، فراش و جاروکش، آب‌حوض‌کش، عدسی‌فروشی، بامیه‌ای، لوطی و مطرب، چاقوتیزکن، دلال ازدواج، جیب‌بر، قمارباز، الکلی و تریاکی و...).

نمونه مباحث

  • «عدد مساجد را صدوهشتاد واحد می‌نگریم که تقسیم بر ده محله شهر، به هر محله هیجده مسجد مخصوص می‌شود، لیکن زیادتر این مساجد را در محلات جنوب و شرق و غرب آن و کمتر آن را در شمال و مناطق مرفه‌نشین می‌دیدیم؛ مثل اینکه یا خدا به فقرا و درماندگان زیادتر نظر داشته، یا فقرا زیادتر دست به دامان خدا می‌شده‌اند»[۲].
  • «حلویات‌پزی: حلویات در جمع حلوا شامل خوردنی‌هایی است که با شیرینی یعنی شکر یا شیره پخته بشود. حلواپزی دکان دوقسمتی بزرگی بود که قسمت عقب آن مخصوص پختن و جلو آن برای فروش معلوم شده بود....»[۳].

پانویس

  1. ر.ک: مقدمه نویسنده، ج1، صفحه ‌هفده
  2. ر.ک: متن کتاب، همان، ص305
  3. ر.ک: همان، ج3، ص734

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.

وابسته‌ها