حکیم، سید محمدعلی
سید محمدعلی حکیم (۱۳۲۹-۱۴۳۲ق)، فقیه، مفسر و از استادان برجسته درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه نجف اشرف بود. وی در جمادیالاول سال ۱۳۲۹ق در نجف اشرف در خانوادهای علمپرور دیده به جهان گشود. پدرش سید احمد حکیم از فضلای حوزه و مادرش دختر عالم جلیل آیتالله سید مهدی حکیم و خواهر سه عالم نامدار سید محمود، سید محسن و سید هاشم حکیم بود. وی از محضر استادان بزرگی چون آیات عظام سید محسن حکیم (عمویش)، سید حسن بجنوردی، شیخ عبدالحسین حلی و محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی) بهره برد. ایشان از ارکان مرجعیت آیتالله سید محسن حکیم بود و در سال ۱۳۸۵ق به همراه شیخ محمد رشتی از سوی ایشان به عنوان نماینده به پاکستان اعزام شد تا اختلاف دو گروه را حل و فصل کند. وی در علم هیئت، هندسه و ریاضیات تبحر داشت و از سوی عمویش مأمور نگارش «قسمة المواریث» بر اساس قواعد ریاضی جدید شد. همچنین جهت قبله در حرم امام علی(ع) را با دقت تعیین کرد. از آثار او میتوان به «موسوعة العلامة البلاغی»، «الرد علی الوهابیة»، «المقنع فی الغیبة»، «بحث فی القبلة»، «بحث فی الدرهم و الدینار الإسلامی»، «قسمة المواریث طبق الریاضیات الحدیثة»، «بحث حول الساعة الزوالیة»، تقریرات درس اصول استادش اصفهانی و فقه امام حکیم، تعلیقه بر کفایة الأصول و حاشیه بر فرائد الأصول اشاره کرد. وی به تواضع، مروت، زهد و تقوا شهره بود و به تربیت ایمانی و اخلاقی شاگردانش اهتمام ویژهای داشت. وی دارای پنج پسر به نامهای سید محمدسعید، سید محمدتقی، سید عبدالرزاق، سید محمدحسن و سید محمدصالح بود. این عالم ربانی سرانجام پس از ۱۰۳ سال عمر بابرکت در ۲۱ ربیعالاول ۱۴۳۲ق (۶ اسفند ۱۳۸۹ش) در نجف اشرف درگذشت و در مسجد هندی در جوار عمویش سید محسن حکیم به خاک سپرده شد.
| سید محمدعلی حکیم | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید محمدعلی بن سید احمد بن سید محسن حکیم |
| نامهای دیگر | ابومحمد سعید |
| نسب | حسنی (از نوادگان امام حسن مجتبی(ع)) |
| نام پدر | سید احمد حکیم |
| ولادت | جمادیالاول ۱۳۲۹ قمری |
| محل تولد | نجف اشرف، عراق |
| محل زندگی | نجف اشرف |
| رحلت | ۲۱ ربیعالاول ۱۴۳۲ قمری (۶ اسفند ۱۳۸۹ شمسی) |
| مدفن | مسجد هندی، نجف اشرف (در جوار عمویش سید محسن حکیم) |
| طول عمر | ۱۰۳ سال |
| فرزندان | سید محمدسعید، سید محمدتقی، سید عبدالرزاق، سید محمدحسن، سید محمدصالح |
| خویشاوندان | سید محمدسعید حکیم (فرزند)، سید محسن حکیم (عمو) |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| پیشه | فقیه، مفسر، استاد حوزه |
| منصب | از ارکان مرجعیت آیتالله سید محسن حکیم |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | مجتهد |
| حوزه | حوزه علمیه نجف اشرف |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، هیئت، هندسه، ریاضیات |
| اساتید | |
| برخی آثار |
|
ولادت
سید محمدعلی بن احمد بن محسن حکیم در جمادیالاول سال 1329ق، در نجف اشرف به دنیا آمد.
تحصیلات
ایشان از حوزه درس آیتاللّه سید محسن حکیم و آیتاللّه میرزا سید حسن بجنوردی و آیتاللّه شیخ عبدالحسین حلّی و سید هاشم حکیم بهره فراوان برد و در دروس اصول فقه آیتاللّه شیخ محمدحسین اصفهانی حاضر شد.
ایشان از اساتید بحث خارج فقه و اصول و از امامان جماعات در نجف اشرف بود[۱].
وفات
این عالم ربانی پس از 103 سال عمر بابرکت، روز جمعه 6 اسفند 1389ش برابر با 21 ربیعالاول 1432 در نجف اشرف رحلت کرد[۲] و در مسجد هندی نجف و نزد عمویش محسن حکیم به خاک سپرده شد.
آثار
- بحث فی القبلة؛
- بحث فی الدرهم و الدینار الإسلامی؛
- قسمة المواریث طبق الریاضیات الحدیثة؛
- بحث حول الساعة الزوالیة؛
- تقریرات درس أستاذه فی الأصول، الشیخ محمدحسین الأصفهانی (قدسسره)؛
- تقریرات درس الإمام الحکیم (قدسسره) فی الفقه؛
- تعلیقة على کفایة الأصول؛
- حاشیة على فرائد الأصول[۳].