تقویم و تقویمنگاری
| تقویم و تقویم نگاری | |
|---|---|
| پدیدآوران | قاسملو، فرید (نويسنده) |
| ناشر | کتاب مرجع |
| مکان نشر | ایران - تهران |
| سال نشر | 1389ش |
| چاپ | 2 |
| شابک | 978-600-5397-14-7 |
| موضوع | گاه شماری - گاه نامهها - گاه نامههای تطبیقی |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | /ق2ت7 6 CE |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
تقویم و تقویمنگاری، اثر فرید قاسملو (معاصر)، در بررسی نظامهای گاهشماری رایج در حوزه تمدن اسلامی، از جمله گاهشماریهای قمری، شمسی و ترکیبی و ریشهها و تحولات تاریخی، فرهنگی و نجومی مرتبط با آنها است.
ساختار کتاب
کتاب در اصل مجموعهای از مقالات منتخب و بازنگری شده از دانشنامه جهان اسلام است که شامل یک پیشگفتار و سیزده بخش اصلی است.
گزارش محتوا
در پیشگفتار کتاب مطالبی پیرامون معنای تقویم و محتوای کتاب مطرح شده است[۱]. سیزده بخش مباحث کتاب بعضا بر اساس تقسیم بندی جغرافیایی و بعضا بر اساس تقسیمبندی جغرافیایی و بعضا بر اساس تقسیمبندی موضوعی تدوین شدهاند.
بخش اول و دوم به «واژهشناسی» و «ارکان گاهشماریها» میپردازد.
موضوع بخش سوم که متشکل از سه قسمت است «گاهشماری در کشورهای عربی» نام دارد و در بخش چهارم ذیل «گاهشماری در ایران» در سه قسمت اصلی چند قسمت فرعی، موضوع گاهشماری در ایران پیش از اسلام و دورههای پس از اسلام و همچنین انواع گاهشماری محلی در ایران بررسی میشود[۲].
بخش پنجم در دو قسمت جداگانه به گاهشماری در افغانستان و در شبه قاره هند و گاهشماری در آسیای صغیر، ترکیه و اسپانیای اسلامی میپردازد[۳].
موضوع بخشهای ششم، هفتم و هشتم به ترتیب گاهشمارهای دوازده حیوانی که به نام حیوانات برای هر سال نامگذاری میشود، ریشه در سنتهای ترکی و مغولی دارد، گاهشماری سلوکی، که مبدأ آن آغاز سلطنت سلوکوس اول است، در سرزمینهای بین النهرین و آسیای صغیر رواج گستردهای داشت و گاهشماری یهودی و مسیحی و نحوه کاربرد آنها در سرزمینهای اسلامی پرداخته میشود[۴].
بخش نهم به « تاریخگذاری اسناد» اختصاص یافته است. این بخش به شیوههای تاریخگذاری بر روی اسناد مختلف، اعم از نامهها، سکهنوشتهها و الواح تاریخی، میپردازد[۵].
بخش دهم «گاهنامه/تقویم» و بخش یازده« تبدیل تاریخ است. این بخش به روشهای محاسباتی و جداول مورد استفاده برای تبدیل تاریخ بین گاهشماریهای مختلف اسلامی میپردازد. [۶].
بخش دوازدهم به «گاهشمارهای در ادب فارسی» اختصاص دارد. در این بخش به مفاهیم و اصطلاحات گاهشماری و احکام نجومی در ادب فارسی توجه شده است[۷].
بخش سیزدهم درباره گاهشماری و فرهنگ است و به بررسی تداخل گاهشماری با امور فرهنگی، و راهیابی آن در شئون مختلف میپردازد. کاربرد گاهشماری در تعیین زمان فعالیتهای کشاورزی، جشنهای مذهبی و ملی (مانند نوروز و اعیاد اسلامی)، آئینها و شعائر از مطالب مطرح شده در این بخش است[۸].
پانویس
- ↑ ر.ک: پیشگفتار، صفحه سه- چهار
- ↑ ر.ک: همان، صفحه سه
- ↑ ر.ک: پیشگفتار، صفحه سه- چهار؛ متن، ص79- 98
- ↑ ر.ک: پیشگفتار، صفحه چهار؛ متن ، ص99- 116
- ↑ ر.ک: پیشگفتار، صفحه چهار؛ متن، ص117-120
- ↑ ر.ک: پیشگفتار، صفحه چهار؛ متن، ص127- 132
- ↑ ر.ک: پیشگفتار، صفحه چهار؛ متن، ص133- 136
- ↑ ر.ک: پیشگفتار، صفحه چهار؛ متن، ص137-141
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.