از دریای مازندران تا دریای پارس (خلیج فارس)
از دریای مازندران تا دریای پارس (خلیج فارس): سفرنامه رؤیا لقمانیان تألیف علی اکبر پدرام؛ روایت مکتوب سفر پرماجرای رؤیا لقمانیان، بانوی ماجراجوی ایرانی است که به تنهایی مسیر 1800 کیلومتری از چالوس تا بوشهر را در 69 روز پیاده پیمود. این سفرنامه که با نثری ساده و جذاب نوشته شده، تصویری زنده از طبیعت و فرهنگ مناطق مختلف ایران ارائه میدهد.
| از دریای مازندران تا دریای پارس (خلیج فارس): سفرنامه رؤیا لقمانیان | |
|---|---|
| پرونده:NUR.....J1.jpg | |
| پدیدآوران | پدرام، علی اکبر (نویسنده) |
| ناشر | بلخ |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1391 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-6337-74-9 |
| موضوع | سفرنامههای فارسی — قرن ۱۴ — خاطرات رؤیا لقمانیان |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | DSR۱۶۶۵/پ۴الف۴ ۱۳۹۱ |
ساختار
کتاب بر اساس مسیر سفر و روزشمار وقایع تنظیم شده و شامل مشاهدات دقیق از مناظر طبیعی، آداب و رسوم محلی و برخوردهای نویسنده با مردم مناطق مختلف است.
گزارش کتاب
سفرنامه «از دریای مازندران تا دریای پارس» روایتی است هیجانانگیز و الهامبخش از سفر انفرادی یک بانوی ایرانی به طول 1800 کیلومتر. رؤیا لقمانیان در این سفر استثنایی که در سالهای اخیر انجام داده، با تحمل مشقات فراوان و مواجهه با خطرات گوناگون، موفق میشود تنهایی این مسیر طولانی را بپیماید.
کتاب با توصیف لحظات آغازین سفر از چالوس شروع میشود و خواننده را گام به گام با تجربیات نویسنده همراه میکند. پدرام با قلمی روان و صمیمی، جزئیات سفر را از تاولهای دردناک پا تا گرمای طاقتفرسای مناطق جنوبی و از سختیهای راه تا ملاقاتهای به یادماندنی با مردم محلی روایت میکند. یکی از نقاط قوت کتاب، توصیفهای زنده از مناظر طبیعی و ویژگیهای اقلیمی مناطق مختلف مسیر است.
در طول سفر، لقمانیان با فرهنگهای متنوع ایرانی آشنا میشود و این آشناییها در قالب خاطراتی جذاب ارائه میشوند. از پذیرایی گرم روستاییان نیزار تا برخوردهای صمیمانه مردم میمه و اصفهان، همه نشاندهنده تنوع فرهنگی ایران است. همچنین کتاب حاوی نکات ارزشمند مردمشناسی درباره آداب و رسوم مناطق مختلف است.
نکته برجسته دیگر کتاب، حس عمیق معنوی و رابطه نویسنده با خداوند در لحظات سخت سفر است. این جنبه از کتاب که بدون شعار و با زبانی ساده بیان شده، یکی از ویژگیهای متمایز این اثر محسوب میشود. در پایان سفر، لقمانیان آب دریای مازندران را به خلیج فارس میریزد و این حرکت نمادین پایانبخش سفری فراموشنشدنی است.
این کتاب نه تنها یک سفرنامه ماجراجویانه، که روایتی است از عزم راسخ یک زن ایرانی و تصویری زنده از تنوع فرهنگی و طبیعی ایران زمین.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات