سیاست‌نامه‌های قاجاری: سی و یک اندرزنامه سیاسی عصر قاجار

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

سیاست‌نامه‌های قاجاری: سی و یک اندرزنامۀ سیاسی عصر قاجار به کوشش غلامحسین زرگری‌نژاد (متولد 1329ش)؛ این مجموعه ارزشمند شامل سی و یک رسالۀ سیاسی از دورۀ قاجار است که دیدگاه‌های مختلف دربارۀ حکومت‌داری و سیاست‌مدنی آن دوران را در بر دارد.

سیاست‌نامه‌های قاجاری: سی و یک اندرزنامۀ سیاسی عصر قاجار
سیاست‌نامه‌های قاجاری: سی و یک اندرزنامه سیاسی عصر قاجار
پدیدآورانزرگری‌نژاد، غلامحسین (گردآورنده و مصحح)
عنوان‌های دیگرسی و یک اندرزنامه سیاسی عصر قاجار
ناشرنگارستان اندیشه
مکان نشرتهران
سال نشر1395
چاپاول
شابک978-600-8273-09-7 (دوره)
موضوعایران - تاریخ - انقلاب مشروطه، 1324-1327ق - اسناد و مدارک
زبانفارسی
تعداد جلد4
کد کنگره
DSR١٣١٠/١٣٩۵ ۵ر٣ز

ساختار

این مجموعه در چهار جلد و به شرح زیر تنظیم شده است: - جلد اول: 7 رساله شامل شیم عباسی، تحفه عباسی و... - جلد دوم: 8 رساله شامل مشکوة محمدیه، تحفة الناصریة و... - جلد سوم: 8 رساله شامل شرح عیوب و علاج نواقص مملکتی ایران و... - جلد چهارم: 8 رساله شامل میزان الملل، تحفۀ خاقانیه و...

گزارش کتاب

مجموعه «سیاست‌نامه‌های قاجاری» گنجینه‌ای ارزشمند از اندرزنامه‌های سیاسی دورۀ قاجار است که توسط غلامحسین زرگری‌نژاد گردآوری و تصحیح شده است. این مجموعه که در چهار جلد منتشر شده، شامل سی و یک رسالۀ سیاسی از نویسندگان مختلف با گرایش‌های فکری متنوع است.

ویژگی‌های بارز این مجموعه: 1. تنوع نویسندگان: از دولتمردان دربار قاجار تا علمای دینی و نویسندگان مستقل 2. بازتاب تحولات فکری: نشان‌دهندۀ سیر تحول اندیشۀ سیاسی از سنتی به مدرن 3. اسناد تاریخی: ارائه اطلاعات ارزشمند درباره اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دورۀ قاجار 4. روش تحقیق: تصحیح علمی متون بر اساس نسخ خطی معتبر

برخی از مهم‌ترین رساله‌های این مجموعه: - «شیم عباسی» و «تحفۀ عباسی» اثر محمدصادق مروزی - «آثار عقل در سیاست مدن» و «میزان الملوک» از سیدجعفر اسحاق کشفی - «چهار فصل سلطانی» اثر ملاعباس ماکویی (حاجی میرزا آقاسی) - «شمس الانوار» اثر محمدهاشم آصف (رستم الحکما) - «قانون مظفری» از دورۀ مظفرالدین شاه

این مجموعه برای پژوهشگران تاریخ قاجار، تحولات فکری ایران معاصر و علاقه‌مندان به تاریخ اندیشۀ سیاسی منبعی بی‌بدیل محسوب می‌شود.[۱]

پانويس

منابع مقاله

پایگاه کتابخانه تخصصی تاریخ

وابسته‌ها