سوره فلق: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سورهٔ فَلَق== (به عربی: سورة الفلق) صد و سیزدهمین سورهٔ قرآن کریم است که در مکه نازل شده و ۵ آیه، ۲۳ کلمه و ۷۴ حرف دارد. این سوره که با نامهای «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَق» و «مُعَوِّذَة اولی» (نخستین سوره پناهندگی) نیز خوانده میشود، به همراه سوره ناس، «مُعَوِّذَتان» (دو سوره پناهندگی) نامیده میشوند. واژهٔ «فلق» در آیه اول به معنای شکافتن سپیدهدم است و علت نامگذاری این سوره به همین کلمه بازمیگردد. محتوای اصلی این سوره، آموزش پناه بردن به خداوند از شر تمام موجودات شرور، از جمله شر شب تاریک، شر جادوگران و شر حسودان است، و هدف آن، سپردن خود به ذات پاک الهی برای در امان ماندن از هر گونه آسیب و فساد در جهان است.