۱۶۱٬۰۵۶
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' /' به ' /') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' الدین ' به 'الدین ') |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
این کتاب، شامل مجموعهای از حوادث و اخبار رجال برجستهای است که در بین سالهای 773 تا 850ق رخ داده است؛ یعنی تا دو سال پیش از وفات [[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|عسقلانی]]<ref>همان،ص4</ref>. | این کتاب، شامل مجموعهای از حوادث و اخبار رجال برجستهای است که در بین سالهای 773 تا 850ق رخ داده است؛ یعنی تا دو سال پیش از وفات [[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|عسقلانی]]<ref>همان،ص4</ref>. | ||
[[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|عسقلانی]] همچنان که در ابتدای کتاب خویش، ذکر نموده، در نگارش و تدوین کتاب، از آثار و تألیفات برجستهای همچون [[تاريخ ابن الفرات|تاریخ ناصرالدین بن فرات]]، کتاب [[ابن دقماق، ابراهیم بن محمد| | [[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|عسقلانی]] همچنان که در ابتدای کتاب خویش، ذکر نموده، در نگارش و تدوین کتاب، از آثار و تألیفات برجستهای همچون [[تاريخ ابن الفرات|تاریخ ناصرالدین بن فرات]]، کتاب [[ابن دقماق، ابراهیم بن محمد|صارمالدین بن دقماق]] و [[فاسی، محمد بن احمد|تقی فاسی]] و امثال ایشان، علمایی که در سفرهایش با آنها ملاقات کرده و معاشرت داشته، استفاده کرده است. وی همچنین از اطلاعاتی که به واسطه مناصبی که بر عهده داشت و به واسطه آشنایی و شناخت شخصی خود از برخی سلاطین به دست آورده بود نیز بهره برده است؛ آشنایی که تا حد دوستی و همنشینی با آنان ارتقاء یافته بود. وی به واسطه این آشنایی، از اموری که از ایشان میدانست و از مسائل سیاسی پیچیدهای که به امور شرعی، ارتباط داشته و با او مشورت شده و نیز اخباری که مستقیماً از ایشان دریافت نموده، استفاده کرده است<ref>همان</ref>. | ||
از جمله ویژگیهای مهم کتاب که باعث اهمیت آن شده، این است که [[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|ابن حجر]] تمام تجربیات خود را به منبع آن، نسبت داده و ازاینرو مطالب تاریخی که برای کتابش تدارک دیده لبریز از مطالعه عمیق احادیث شریف وراویان آنهاست.<ref>همان</ref> | از جمله ویژگیهای مهم کتاب که باعث اهمیت آن شده، این است که [[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|ابن حجر]] تمام تجربیات خود را به منبع آن، نسبت داده و ازاینرو مطالب تاریخی که برای کتابش تدارک دیده لبریز از مطالعه عمیق احادیث شریف وراویان آنهاست.<ref>همان</ref> | ||