درج الدرر و درج الغرر في بيان میلاد خيرالبشر: تفاوت میان نسخه‌ها

مؤلف کتاب، [[اصیل‌الدین واعظ، عبدالله بن عبدالرحمن|اصیل‌الدین واعظ دشتکی]] (متوفای ۸۸۳ قمری)، از سادات دشتک شیرازی و از عالمان برجستۀ قرن نهم هجری است. وی از خاندانی علمی برخاسته که تیمور لنگ آنان را با احترام به هرات منتقل کرد و در آنجا ساکن شدند. اصیل‌الدین و برادرزاده‌اش جمال‌الدین دشتکی در هرات ماندند و آثار متعددی تألیف کردند. از دیگر آثار وی می‌توان به «رساله مزارات هرات (مقصد الاقبال)»، «المجتبی فی سیرة المصطفی»، «المجتنی من کتاب المجتبی فی سیرة المصطفی»، «تاریخ مکمل»، «معالم الاسلام»، «تحفة الاحبار فی اصول الاخبار» و «حبل المتین» اشاره کرد.

ویژگی بارز این کتاب، نثر ادبی و مزین آن است که مؤلف با ذوق شعری خود، در جای‌جای کتاب نثر را با شعر عربی و فارسی آمیخته است. اگر از مقدمه کتاب و آغاز هر مجلس که با خطبه‌ای عربی شروع می‌شود و دارای نثری مسجع و مصنوع است بگذریم، دیگر قسمت‌های کتاب با نثری ساده و روان نگاشته شده است. مؤلف در این اثر تنها به بیان مسائل تاریخی نپرداخته، بلکه با استفاده از اقوال عرفا، اشارات مناسب و مناظرات جالب، متن را غنا بخشیده است.

کتاب حاضر نه تنها برای پژوهشگران تاریخ اسلام و سیره نبوی، بلکه برای علاقمندان به ادبیات فارسی و متون کهن نیز منبعی ارزشمند محسوب می‌شود. این اثر گواهی است بر عظمت فرهنگ و تمدن اسلامی در قرن نهم هجری و نشان‌دهندۀ عمق دانش و ذوق ادبی عالمان آن دوره است.<ref>[https://literaturelib.com/books/1494 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>