ابن دیبع، عبدالرحمن بن علی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ابن دَيْبَع، عبدالرحمن بن علی ابن دَيْبَع''' (۸۶۶-۹۴۴ق) مورخ، محدث و فقیه شافعی یمنی، نخستین نویسنده تاریخ دولت بنی طاهر. در محرم ۸۶۶ق در زبید یمن متولد شد. پدرش را ندید و نزد جد مادری پرورش یافت. قرآن را نزد دایی خود محمد الطیب حفظ کرد و قرائات هفتگانه، ادبیات عرب و فقه را نزد او آموخت. نزد ابوالعباس شرجی کتب سته حدیث را فراگرفت و شیوه تألیف را از او آموخت. در ۸۹۷ق نزد عبدالرحمان سخاوی در مکه حدیث خواند. به دعوت سلطان عامر بن عبدالوهاب، کتاب «العقد الباهر» را درباره تاریخ دولت طاهری نوشت و مورد توجه قرار گرفت. از ۹۲۳ق تا پایان عمر در زبید به تدریس حدیث اشتغال داشت و ریاست علمی در این رشته به او منتهی شد. مهمترین آثارش: «نشر المحاسن الیمانیة»، «الفضل المزید» (ذیل بر بغیة المستفید)، «قرة العیون» (تلخیص تاریخ خزرجی)، «تیسیر الوصول الی جامع الاصول» (تلخیص جامع الاصول ابن اثیر) و «تمییز الطیب من الخبیث» (تلخیص المقاصد الحسنة سخاوی). در ۹۴۴ق درگذشت و در زبید به خاک سپرده شد.