۱۵۳٬۳۲۴
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
}} | }} | ||
'''منصور رستگار فسايى''' (متولد ۱۳۱۷ش) پژوهشگر، نویسنده، ایرانشناس، شاعر، مصحح، شاهنامهپژوه و حافظشناس برجسته معاصر، چهره ماندگار عرصه ادبیات فارسی و استاد بازنشسته دانشگاه شیراز است. وی در حوزه مطالعات اسطوره، حماسه، فردوسی و حافظ و نیز تصحیح متون کلاسیک فارسی تخصص دارد. از مهمترین آثار او میتوان به تصحیح «فارسنامه ابن بلخی»، «آثار عجم» و «فارسنامه ناصری» اشاره کرد. وی در ۶ بهمنماه ۱۳۱۷ش در محله بازار فسا متولد شد. پدرش علیمحمد کارمند وزارت دارایى و مادرش بانو شریعت مروج، دختر حاج نصرالله مروج از تجار متقی فسا بود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در فسا گذراند و در سال ۱۳۳۷ش با رتبه اول در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز پذیرفته شد. در سال ۱۳۴۰ش لیسانس گرفت و سپس در سال ۱۳۴۵ش در مقطع فوق لیسانس دانشگاه تهران پذیرفته شد و دوره دکتری را نیز در همین دانشگاه گذراند و در تاریخ ۱۳۴۹/۱۲/۲۵ش با دفاع از پایاننامه «صور خیال در شاهنامه فردوسی» به راهنمایی پرویز ناتل خانلری، به اخذ درجه دکتری نائل آمد. وی از سال ۱۳۴۰ش به تدریس در دبیرستانها پرداخت و در ۱۳۴۹/۶/۱۵ش از وزارت آموزش و پرورش به دانشگاه شیراز منتقل شد و مراتب علمی را از مربی تا استادی طی کرد و در سال ۱۳۸۵ با پایه ۲۷ استادی بازنشسته شد. وی سابقه تدریس در دانشگاههای معتبر جهان از جمله کمبریج انگلستان | '''منصور رستگار فسايى''' (متولد ۱۳۱۷ش) پژوهشگر، نویسنده، ایرانشناس، شاعر، مصحح، شاهنامهپژوه و حافظشناس برجسته معاصر، چهره ماندگار عرصه ادبیات فارسی و استاد بازنشسته دانشگاه شیراز است. وی در حوزه مطالعات اسطوره، حماسه، [[فردوسی، ابوالقاسم|فردوسی]] و [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] و نیز تصحیح متون کلاسیک فارسی تخصص دارد. از مهمترین آثار او میتوان به تصحیح «فارسنامه ابن بلخی»، «آثار عجم» و «فارسنامه ناصری» اشاره کرد. وی در ۶ بهمنماه ۱۳۱۷ش در محله بازار فسا متولد شد. پدرش علیمحمد کارمند وزارت دارایى و مادرش بانو شریعت مروج، دختر حاج نصرالله مروج از تجار متقی فسا بود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در فسا گذراند و در سال ۱۳۳۷ش با رتبه اول در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز پذیرفته شد. در سال ۱۳۴۰ش لیسانس گرفت و سپس در سال ۱۳۴۵ش در مقطع فوق لیسانس دانشگاه تهران پذیرفته شد و دوره دکتری را نیز در همین دانشگاه گذراند و در تاریخ ۱۳۴۹/۱۲/۲۵ش با دفاع از پایاننامه «صور خیال در شاهنامه فردوسی» به راهنمایی پرویز ناتل خانلری، به اخذ درجه دکتری نائل آمد. وی از سال ۱۳۴۰ش به تدریس در دبیرستانها پرداخت و در ۱۳۴۹/۶/۱۵ش از وزارت آموزش و پرورش به دانشگاه شیراز منتقل شد و مراتب علمی را از مربی تا استادی طی کرد و در سال ۱۳۸۵ با پایه ۲۷ استادی بازنشسته شد. وی سابقه تدریس در دانشگاههای معتبر جهان از جمله کمبریج انگلستان ، هاروارد، پنسیلوانیا، برازیلیا، مسکو و آریزونا را در کارنامه دارد. او عضو هیأت مؤسس و مدیر مؤسسه آموزش عالی حافظ شیراز است و در ایجاد بنیاد فارسشناسی، فرهنگسرای حافظ و دانشگاه حافظ در شیراز نقش داشته است. افتخارات متعددی از جمله جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران برای تصحیح فارسنامه ناصری (۱۳۶۸)، جایزه بهترین کتاب دانشگاهی برای «۲۱ گفتار درباره شاهنامه و فردوسی» (۱۳۷۰) و تصحیح «تذکره دلگشا» (۱۳۷۱)، نشان زرین فارسشناسی (۱۳۷۴)، استاد نمونه دانشگاه شیراز (۱۳۷۲)، چهره ماندگار ادبیات فارسی (۱۳۸۲)، نشان و دیپلم افتخار علمی از دانشگاه برازیلیا (۲۰۰۳) و جایزه حامیان نسخ خطی برای تصحیح دیوان ابواسحاق اطعمه شیرازی (۱۳۸۳) را کسب کرده است. تاکنون بیش از ۴۰ جلد کتاب و ۱۲۰ مقاله علمی از وی منتشر شده است. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||