۱۵۳٬۴۹۱
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = عبدالرحمن بن ابیبکر سیوطی | |||
| تصویر = NUR00615.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = مقبره سیوطی در قاهره مصر | |||
| | | نام کامل = عبدالرحمن بن ابیبکر بن محمد بن سابقالدین خضیری سیوطی | ||
| | | نامهای دیگر = جلالالدین سیوطی، ابن الکتب | ||
| | | لقب = جلالالدین | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = ابوبکر بن محمد | |||
| ولادت = شب یکشنبه اول رجب ۸۴۹ قمری | |||
| محل تولد = اسیوط، مصر | |||
| کشور تولد = مصر | |||
| محل زندگی = اسیوط، قاهره، حجاز، دمیاط، اسکندریه | |||
| رحلت = ۱۲ جمادیالاولی ۹۱۱ قمری | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = حوش توصون، بیرون باب القرافه، قاهره | |||
| طول عمر = ۶۲ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شافعی (صوفی مسلک شاذلی) | |||
| پیشه = فقیه، محدث، مفسر، ادیب، مورخ، دانشمند | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = تفسیر، حدیث، فقه، نحو، تاریخ، تصوف، طب | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | شمسالدین حنفی | علمالدین بلقینی | شرفالدین مناوی | سیفالدین محمد بن محمد حنفی | محیالدین کافیجی | تقیالدین شمنی}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = قایتبای (سلطان مملوکی) | |||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | شمسالدین محمد بن یوسف صالحی شامی | عبدالقادر بن محمد شاذلی | شمسالدین محمد بن علی داوودی | سید یوسف بن عبدالله جمالالدین حسنی ارمیونی}} | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[الجامع الكبير]] (جمع الجوامع) | [[الإتقان في علوم القرآن]] | [[الدر المنثور في التفسير بالمأثور]] | [[تفسير الجلالين]] (با مشارکت جلالالدین محلی) | [[جمع الجوامع في النحو]] | [[المزهر في علوم اللغة و أنواعها]] | [[تاريخ الخلفاء]] | [[الحاوي للفتاوي]] | [[الخصائص الكبرى]] | [[الجامع الصغير في أحاديث البشير النذير]] | [[الزيادة على الجامع الصغير]] | [[الأشباه و النظائر الفقهية]] | [[الأشباه و النظائر النحوية]] | [[الاقتراح في أصول النحو]] | [[بغية الوعاة في طبقات اللغويين و النحاة]] | [[همع الهوامع شرح جمع الجوامع]] | [[تدريب الراوي بتقريب النواوي]] | [[اللآلي المصنوعة في الأحاديث الموضوعة]] | [[المنهج السوي و المنهل الروي في الطب النبوي]] | [[الرحمة في الطب و الحكمة]] | [[غاية الإحسان في خلق الإنسان]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00615AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''عبدالرحمن بن ابیبکر بن محمد بن سابقالدین خضیری سیوطی''' (۸۴۹-۹۱۱ق)، مشهور به جلالالدین سیوطی، فقیه شافعی، محدث، مفسر، ادیب، مورخ و دانشمند کثیر التألیف مصری در قرن نهم و دهم هجری بود. وی در شب یکشنبه اول ماه رجب سال ۸۴۹ق در شهر اسیوط مصر متولد شد و به همین جهت به سیوطی شهرت یافت. پدرش از مشایخ صوفیه و مادرش کنیزی ترک یا چرکس با اصالتی ایرانی بود. در شش سالگی پدر را از دست داد و در کودکی قرآن را حفظ کرد. تحصیل را از سال ۸۶۴ق آغاز کرد و پانزده سال نداشت که کتابهایی مانند «عمدة الأحكام» در حدیث، «منهاج الطالبين» در فقه شافعی، «الفیه» ابن مالک در نحو و «منهاج الوصول» در اصول فقه را حفظ کرد. در ۸۶۶ق اجازه تدریس ادبیات عرب یافت. در ۸۶۹ق به حج رفت و دستاوردهای علمی این سفر را در رساله «النحلة الزكية في الرحلة المكية» ثبت کرد. در ۸۷۰ق تدریس علوم و املای حدیث را آغاز کرد و تا ۸۸۸ق مجالس املای حدیث را بهکرات برگزار نمود. از ۸۷۱ق نیز به کرسی افتا نشست. سیوطی با پنج تن از خلفای عباسی مصر و سیزده تن از سلاطین ممالیک برجی معاصر بود و دوره سلطنت قایتبای (از ۸۷۲ق) دوران شکوفایی علمی او به شمار میرود. وی از بزرگترین و پرتألیفترین عالمان و نویسندگان مسلمان بود و آثارش در زمان حیاتش به شهرهای شام، آسیای صغیر، حجاز، یمن و هند راه یافت. سیوطی در چهلسالگی خلوت اختیار کرد و افتا و تدریس را ترک گفت و یکسره به نوشتن و عبادت مشغول شد. او روزانه سه دفتر مطلب تألیف میکرد و تعداد آثار خود را بیش از ۵۰۰ عنوان ذکر کرده است. از مهمترین آثار او میتوان به «الجامع الكبير» (بزرگترین مجموعه حدیثی اهل سنت)، «الإتقان في علوم القرآن» (شاهکار وی در علوم قرآنی)، «الدر المنثور في التفسير بالمأثور» (تفسیر روایی)، «تفسير الجلالين» (با مشارکت جلالالدین محلی)، «جمع الجوامع في النحو»، «المزهر في علوم اللغة و أنواعها»، «تاريخ الخلفاء»، «الحاوي للفتاوي»، «الخصائص الكبرى»، «الأشباه و النظائر» (در فقه و نحو)، «الاقتراح في أصول النحو»، «بغية الوعاة في طبقات اللغويين و النحاة»، «همع الهوامع شرح جمع الجوامع» و «تدريب الراوي بتقريب النواوي» اشاره کرد. وی در فقه، مذهب شافعی و در طریقت، پیرو شاذلیه بود. سیوطی خود را در تفسیر، حدیث، فقه، نحو، معانی، بیان و بدیع متبحر میدانست و در فقه، حدیث و زبان عربی ادعای اجتهاد مطلق داشت. او با بسیاری از علمای عصر خود مجادلات قلمی داشت و مهمترین رقیب وی شمسالدین سخاوی بود. سیوطی سرانجام در ۱۲ جمادیالاولی ۹۱۱ق بیمار شد و یک هفته بعد درگذشت و در حوش توصون، بیرون باب القرافه به خاک سپرده شد. مدفن او همواره مورد احترام بوده است. | |||
''' | |||
==نام، کنیه و لقب== | ==نام، کنیه و لقب== | ||