محمدی گیلانی، محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمد محمدى گيلانی''' (۱۳۰۷-۱۳۹۳ش)، مجتهد، فقیه و سیاستمدار برجسته ایرانی بود که مسئولیت‌های مهمی از جمله حاکم شرع و ریاست دادگاه‌های انقلاب اسلامی، عضویت در شورای نگهبان، ریاست دیوان عالی کشور و عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام را بر عهده داشت. وی در سال ۱۳۰۷ش در روستای دعوی‌سرا از توابع رودسر در استان گیلان در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. پس از پایان دوره دبستان و با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۰ش، مجبور به ترک مدرسه شد و چند سال به کشاورزی پرداخت. در سال ۱۳۲۳ش، هم‌زمان با تأسیس حوزه علمیه رودسر، وارد آن حوزه شد و جامع المقدمات را فراگرفت. در سال ۱۳۲۵ش به حوزه علمیه قم رفت و به تکمیل دروس ادبیات و فراگیری دروس دوره سطح پرداخت. با پایان یافتن دوره سطح، به درس خارج آیت‌الله بروجردی راه یافت و مدت دوازده سال کتاب صلات را در محضر ایشان به اتمام رساند. هم‌زمان در درس اصول فقه امام خمینی نیز حضور یافت و از آن بهره‌های بسیار برد. در طول این مدت در درس اسفار و شفای علامه طباطبایی نیز شرکت می‌نمود. وی از فعالان سیاسی پیش از انقلاب و پس از آن بود و با حضور در جلسات جامعه مدرسین و امضای اعلامیه‌ها، سهم بسزایی در پیروزی انقلاب داشت. پس از انقلاب به دستور امام خمینی، تشکیل دادگاه انقلاب را بر عهده گرفت و پس از تشکیل شورای عالی قضایی به عضویت این شورا درآمد. از دیگر مسئولیت‌های وی می‌توان به عضو فقها و دبیر شورای نگهبان، نماینده امام در دانشگاه‌ها، رئیس هیأت عفو امام خمینی، عضو شورای بازنگری قانون اساسی و نماینده مردم تهران در سه دوره مجلس خبرگان رهبری اشاره کرد. از آثار علمی او می‌توان به «تکملة شوارق الإلهام»، «شرح مناجات شعبانیه»، «پرتوی از امامت و ولایت در قرآن کریم»، «قضا و قضاوت در اسلام»، «حقوق کیفری در اسلام» و «شرح زیارت اربعین» اشاره کرد. وی سرانجام پس از طی یک دوره بیماری، در ۱۸ تیر ۱۳۹۳ش در ۸۶ سالگی درگذشت و در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.