۱۵۳٬۰۶۶
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سلمان بن محمد ساوجی | |||
| تصویر = NUR06269.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = سلمان بن محمد سلمان ساوجی | |||
| | | نام کامل = خواجه جمالالدین سلمان بن خواجه علاءالدین محمد ساوجی | ||
| | | نامهای دیگر = ساوجی، سلمان | ||
| | | لقب = ملکالشعرا | ||
| تخلص = سلمان | |||
| | | نسب = | ||
| | | نام پدر = محمد | ||
| | | ولادت = حدود ۷۰۹ قمری | ||
| | | محل تولد = ساوه | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = ساوه، بغداد | ||
| | | رحلت = ۱۲ صفر ۷۷۸ قمری | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = ۶۹ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
|اساتید | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = شیعه | ||
| | | پیشه = شاعر، ملکالشعرا | ||
| | | درجه علمی = | ||
| | | دانشگاه = | ||
| حوزه = | |||
| | | علایق پژوهشی = شعر فارسی، قصیدهسرایی، غزل، مثنوی | ||
|کد مؤلف | | منصب = ملکالشعرای دربار ایلخانیان | ||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
'''سلمان بن محمد سلمان ساوجی''' (حدود | | معاصرین = حافظ شیرازی | ||
| شاگردان = سلطان اویس ایلخانی | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دیوان سلمان ساوجی]] | [[مثنوی جمشید و خورشید]] | [[فراقنامه]]}} | |||
| سبک نوشتاری = سبک عراقی | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE06269AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''سلمان بن محمد سلمان ساوجی''' (حدود ۷۰۹-۷۷۸ق)، معروف به سلمان ساوجی، از شاعران شیعهمذهب اوایل قرن هشتم هجری و از بزرگترین قصیدهسرایان و غزلگویان ایران است. وی در حدود سال ۷۰۹ق در شهر ساوه به دنیا آمد. خاندانش نسبتاً معروف بودند و پدرش خواجه علاءالدین محمد ساوجی، مردی اهل قلم و استاد در علم سیاق بود. سلمان از سال ۷۳۶ق با شیخ حسن ایلخانی ارتباط یافت و به همراه او و همسرش دلشادخاتون به بغداد رفت و در آنجا ساکن شد و دوره واقعی شهرت و رواج کارش آغاز گردید. او در دربار ایلخانی به سمت ملکالشعرایی رسید و مورد حسادت شاعران زمانه خود واقع شد. پس از مرگ دلشادخاتون و شیخ حسن، به دربار سلطان اویس پیوست که از کودکی در شعر و علم از سلمان آموزش دیده بود. اویس پس از رسیدن به سلطنت، به سلمان به چشم استاد خود نگاه میکرد و او از عزت و احترام فراوانی برخوردار شد و ثروت بسیاری یافت. سلمان علاوه بر شاهان و شاهزادگان ایلخانی، بسیاری از رجال آن دوره از جمله شاه محمود و شاه شجاع مظفری را نیز مدح کرد. مجموع اشعار او از قصیده، غزل، قطعه، ترجیع، ترکیب، رباعی و مثنوی به بیش از یازده هزار بیت میرسد. او در همه انواع شعری استادی مسلم بود. اهمیت سلمان بیشتر در قصاید شیوای اوست که اغلب در مدح پادشاهان و بزرگان زمان خود سروده و به شیوه استادان پیشین در تشبیب قصاید، توصیفات عالی از مظاهر طبیعت یا توصیف معشوق دارد. او خاتم قصیدهسرایان پارسیگو و مداح است. از آثار او میتوان به «دیوان سلمان ساوجی» و مثنوی «جمشید و خورشید» اشاره کرد. وی سرانجام در دوازدهم صفر ۷۷۸ق درگذشت. | |||
==ولادت== | ==ولادت== | ||