۱۵۲٬۷۰۶
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
{{کاربردهای دیگر|میبدی (ابهام زدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|میبدی (ابهام زدایی)}} | ||
'''حسین بن معینالدین | '''کمالالدین حسین بن معینالدین علی میبدی یزدی''' (متوفای ۹۱۱ق)، قاضی، مدرس، نویسنده، شاعر متخلص به «منطقی» و از علمای برجسته شافعیمذهب در قرن نهم و اوایل قرن دهم هجری است. وی در میبد یزد زاده شد و برای تکمیل تحصیلات به شیراز رفت و نزد جلالالدین دوانی در علوم و فنون مختلف معقول و منقول از جمله فقه، منطق، هیئت، فلسفه و کلام بهره برد. میبدی در علوم گوناگون تبحر داشت و خود مدعی بود که هیچ علم عقلی و نقلی نیست که از عهده حل مشکلات آن برنیاید. وی در فروع دین پیرو مذهب شافعی بود، اما به سبب ارادت به خاندان علی(ع) و شرحی که بر دیوان منسوب به امام علی(ع) نگاشت، برخی او را به تشیع منسوب داشتهاند. میبدی مدتی قاضی یزد بود و به همین سبب به «قاضی میر» نیز شهرت داشت. او سرانجام در حدود سال ۹۱۱ق درگذشت و در یزد در جوار حرم امامزاده جعفر به خاک سپرده شد. از مهمترین آثار او میتوان به شرح دیوان منسوب به امام علی(ع)، منشآت میبدی، شرح الهدایة الاثیریه، شرح هدایة الحکمه، جام کیتىنما و شرح گلشن راز اشاره کرد. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||