۱۵۲٬۵۱۹
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سعدالدین حمویه | |||
| تصویر = NUR03419.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = آرامگاه شیخ سعدالدین حمویه جوین | |||
| | | نام کامل = سعدالدین محمد بن مؤید بن ابیبکر بن حسن بن محمد بن حمویه بن محمد جوینی | ||
| | | نامهای دیگر = سعدالدین حموی، شیخ سعدالدین حمویه | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = مؤید | |||
| ولادت = ۲۳ ذیالحجه ۵۸۶ قمری | |||
| محل تولد = بحرآباد (احتمالاً) | |||
| کشور تولد = ایران (خراسان) | |||
| محل زندگی = خراسان، شام (دمشق)، آمل | |||
| رحلت = ۱۸ ذیالحجه ۶۴۹ قمری | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = بحرآباد، جوین، خراسان | |||
| طول عمر = ۶۳ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = صدرالدین ابراهیم | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = سنی | |||
| پیشه = عارف، صوفی، نویسنده، شاعر | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = عرفان نظری و عملی، تصوف، کبرویه | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[نجمالدین کبری، احمد بن عمر|نجمالدین کبری]] | [[ابن عربی، محمد بن علی|محییالدین ابن عربی]]}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = [[صدرالدین قونوی، محمد بن اسحاق|صدرالدین قونوی]] | |||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | عزیزالدین نسفی | محمد بن احمد بن محمد جوینی (مؤلف مقاصد السالکین)}} | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[المصباح فی التصوف]] | سجنجل الارواح و نقوش الالواح | سکینة الصالحین | قلب المنقلب | کشف المحجوب | محبوب المحبین و مطلوب الواصلین}} | |||
| سبک نوشتاری = پیچیده، رمزآمیز، همراه با اشکال و دوایر عرفانی | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE03419AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''سعدالدين محمد بن مؤيد بن ابىبكر بن حسن بن محمد بن حمويه بن محمد''' (۵۸۶-۶۴۹ق)، از عرفای برجسته خراسان و از شاگردان بلافصل نجمالدین کبری در سده هفتم هجری بود. وی در خاندان حمویی که از خاندانهای علمی و عرفانی نامدار خراسان به شمار میرفتند، در بحرآباد جوین متولد شد. سعدالدین پس از فراگیری مقدمات علوم در خراسان، در میانه عمر به شام سفر کرد و در دمشق با محییالدین ابن عربی دیدار نمود و از او تأثیر پذیرفت، هرچند این تأثیر بهگونهای فراگیر نبود و او برخی اصطلاحات عرفانی را متناسب با ذوق خراسانی خود به کار میبرد. وی با صدرالدین قونوی، شارح بزرگ آرای ابن عربی، مکاتبات علمی داشت. سعدالدین پس از بازگشت به خراسان، به دلیل حملات مغولان ناگزیر به سفرهای متعدد شد و مدتی در آمل اقامت گزید و در آنجا خانقاهی بنا کرد که بعدها در گرایش سید حیدر آملی به تصوف مؤثر افتاد. از مهمترین شاگردان او میتوان به عزیزالدین نسفی اشاره کرد که تعالیم استاد را به فارسی روان و ساده در کتابهای «الإنسان الکامل» و «کشف الحقائق» منتشر ساخت. آثار سعدالدین حمویه به سبکی پیچیده و رمزآمیز همراه با اشکال و دوایر عرفانی نگاشته شده و از دیرباز به دشواریفهم شهرت داشته است. او سرانجام در ۱۸ ذیالحجه ۶۴۹ق در بحرآباد درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. آرامگاه وی در جوین همچنان باقی است. | |||
'''سعدالدين محمد بن مؤيد بن ابىبكر بن حسن بن محمد بن حمويه بن محمد''' ( | |||
== وجه تسمیه == | == وجه تسمیه == | ||