فیض کاشانی، محمد بن شاه‌مرتضی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمّد بن مرتضى فیض کاشانی''' (۱۰۰۷-۱۰۹۱ق)، محدث، مفسر، فقیه، حکیم و شاعر برجسته عصر صفوی. وی در کاشان متولد شد و برای تحصیل به اصفهان رفت و از محضر استادانی چون میرداماد، شیخ بهایی و ملاصدرا بهره برد. او هشت سال در کهک قم همراه ملاصدرا بود و با دختر وی ازدواج کرد. فیض پس از بازگشت به کاشان، به تدریس و تألیف پرداخت و شاگردان بسیاری تربیت کرد. گرایش او به مکتب اخباری در فقه بود. مهم‌ترین آثار او در حوزه حدیث، تفسیر و فقه است؛ تفسیر «الصافی» و «الوافی» (جامع‌ترین مجموعه احادیث شیعه تا زمان خود) از شاهکارهای اوست. «المحجة البیضاء» در اخلاق، «مفاتيح الشرائع» در فقه و «علم الیقین» در عقاید از دیگر آثار شاخص او هستند. فیض دیوان شعری نیز به فارسی و عربی دارد. او سرانجام در کاشان درگذشت و در قبرستانی که خود وقف کرده بود، به خاک سپرده شد.