الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:NUR01436.jpg|بی‌قاب|چپ|طباطبایی، سید محمدحسین|175px]]
[[پرونده:NUR13614J1.jpg|بی‌قاب|چپ|ابوطالب مؤمن قریش|175px]]


'''سید محمدحسین طباطبایی''' (۱۲۸۱-۱۳۶۰ش)، مشهور به علامه طباطبایی، فقیه، عارف، فیلسوف و مفسر بزرگ شیعه در دوران معاصر بود. وی نویسنده [[الميزان في تفسير القرآن|تفسیر المیزان]]، [[بداية الحكمة|بدایة الحکمة]]، [[نهاية الحكمة (ط. جامعه مدرسین)|نهایة الحکمة]] و [[اصول فلسفه و روش رئالیسم]] است. از شاگردان برجسته او می‌توان به [[مطهری، مرتضی|مرتضی مطهری]] و [[بهشتی، سید محمد|سید محمد حسینی بهشتی]] اشاره کرد.
'''ابوطالب مؤمن قریش'''، ترجمه کتابی است با همین نام به قلم [[خنیزی، عبدالله بن علی|عبدالله بن علی خنيزی]] (متولد ۱۳۵۰ق) که توسط [[محفوظی موسوی، حسین|سید حسین محفوظی]] به فارسی ترجمه شده است. این کتاب به‌منظور دفاع از شخصیت عظیم و جایگاه معنوی حضرت ابوطالب(ع)، عموی پیامبر اسلام(ص)، نگاشته شده و دلایل ایمان و پشتیبانی او از رسالت پیامبر(ص) را اثبات می‌کند.


در سال 1304 براى تکمیل تحصیلات خود عازم حوزه علمیه نجف گردید و در مجلس درس [[اصفهانی، محمدحسین|مرحوم آیت‌الله شیخ محمدحسین اصفهانى(ره)]]، [[نائینی، محمدحسین|مرحوم آیت‌الله نایینى]]، مرحوم آیت‌الله آقاى [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] حاضر گردید. کلّیات علم رجال را نیز پیش مرحوم [[حجت کوه‌کمری، محمد|آیت‌الله حجّت کوه‌کمرى]]، فلسفه را نزد حکیم و فیلسوف معروف وقت مرحوم [[بادکوبه‌ای، سید حسین|آقا سید حسین بادکوبه‌اى]] کسب کرد.  
جزء اول با عنوان راه‌های زندگی با بررسی خانواده‌ عبدالمطلب آغاز می‌شود و توضیح می‌دهد که ابوطالب در خانه‌ای بر پایه‌ توحید و حمایت از پیامبر(ص) رشد کرد. ‏ابوطالب به‌عنوان حامی و سرپرست، محمد(ص) را در پناه خود گرفت و از او دفاع کرد. نویسنده به شخصیت منحصربه‌فرد ابوطالب(ع) می‌پردازد که وارث صفات والای پدرش بود، از جمله عظمت، سخاوت و کرم. همچنین در این جزء، به بررسی دلایلی پرداخته می‌شود که ایمان ابوطالب را ثابت می‌کند؛ از جمله آگاهی او از رسالت پیامبر(ص) و تأیید نبوت او از طریق روایات و شواهد معتبر. این نشانه‌ها شامل حوادث خارق‌العاده‌ای مانند استجابت دعای او برای باران است. بخش پایانی این جزء به بررسی حمایت ابوطالب در آغاز دعوت، دوران ازدواج محمد(ص) و خدیجه(س)، و همچنین حمایت او در شعب ابی‌طالب اختصاص دارد؛ دورانی که ابوطالب به‌وضوح در حمایت از رسالت و شخص پیامبر(ص) ایستادگی کرد.


علامه طباطبایی در زمان تحصیل در نجف اشرف؛ نزد مرحوم [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|آیةالحق سید علی‌آقا قاضی طباطبایی تبریزی رحمةالله]] تحت تربیت سلوکی و عرفانی قرار گرفت و در زمره شاگردان خاص ایشان شد.
«در پناه تاریخ» عنوان جزء دوم کتاب است با اشاره به حق‌شناسی پیامبر(ص) به هنگام مرگ ابوطالب و تقدیر از زحمات او آغاز شده است. پیامبر در حق او می‌فرماید: «ای عمویم، حق خویشاوندی را به‌جا آوردی و خداوند به تو پاداش خیر عطا کند، مرا درحالی‌که کودک بودم سرپرستی و مواظبت نمودی و درحالی‌که بزرگ بودم یاری دادی و تقویت نمودی».


سید محمدحسین طباطبایی سرانجام در ۲۴ آبان سال ۱۳۶۰ش (۱۸ محرم ۱۴۰۲ق) در قم درگذشت. پیکر وی از مسجد امام حسن عسکری تا حرم حضرت معصومه(س) تشییع شد و [[گلپایگانی، سید محمدرضا|آیت‌الله سید محمدرضا گلپایگانی]] بر آن نماز خواند. سپس در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.<span id="mp-more">[[طباطبایی، سید محمدحسین|'''ادامه ...''']]</span>
نویسنده در این جزء با اشاره به برخی آیات و روایات برخی دروغ‌ها و تهمت‌ها به آن حضرت را مورد بررسی قرار می‌دهد.
 
در بخشی از این جزء به این شعر ابوطالب(ع) اشاره شده که دلیل روشنی بر ایمان اوست:
 
«یا شاهد الله علیّ فاشهدانی علی دین النبی احمد»
«ای خدای شاهد بر من گواه باش که من بر دین  احمد پیامبر هستم». <span id="mp-more">[[ابوطالب مؤمن قریش|'''ادامه ...''']]</span>