فروغ شهادت: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان‌های دیگر = اسرار مقتل سید الشهدا (علیه السلام)

| موضوع =حسین بن علی (ع)، امام سوم، 4 - 61ق. - واقعه کربلا، 61ق.

فروغ شهادت یا اسرار مقتل سیدالشهدا (ع)، تألیف [[علی سعادت پرور]] (1305-1383ش)، به بررسی واقعه عاشورا، با تأکید بر ریشه‌های معنوی و اجتماعی نهضت امام حسین(ع) و مقام شهادت از دیدگاه اسلامی می‌پردازد.

 

 

هدف این کتاب روشنگری ریشه‌های تاریخی و علل اجتماعی نهضت حسینی و ذکر وقایع آن است. نویسنده قصد دارد با بررسی اسرار مقتل سیدالشهدا (ع) زمینه‌ای برای تأمل بیشتر در زندگی معنوی انبیا و اولیا، به‌ویژه حضرت سیدالشهدا (ع) و نهضت عظیم عاشورایی ایشان فراهم کند. <ref>ر. ک:  مقدمه، ص9</ref>.

*کتاب بر اساس آیات قرآنی و روایات ائمه معصومین (ع) استوار است و از بیانات نورانی اهل‌بیت (ع) بهره می‌گیرد.

*ریشه بیانات و توضیحات کتاب، حاصل بهره‌هایی است که نگارنده در طول سی‌سال معاشرت و مصاحبت نزدیک با علامه [[سید محمدحسین طباطبایی]] به دست آورده است <ref>ر.ک:  همان، ص10-11</ref>.

فصل دوم: مقام نورانیت انبیا و اولیا(ع): این بخش به بررسی مقام نورانیت انبیا و اولیا، به‌ویژه سیدالشهدا (ع)، قبل از خلقت مادی می‌پردازد. توضیح داده می‌شود که این مقام نوری، معرفت به حق و اسماء و صفات الهی است و انبیا و اولیا از این مقام برخوردارند <ref>ر.ک: همان، ص26-24</ref>. بحث‌هایی درباره چگونگی پیوند این مقام نورانی با ولایت الهی و تأثیر آن بر سایر موجودات و عالم هستی مطرح می‌شود <ref>ر.ک: همان، ص 27- 29</ref>. .

فصل چهارم: روایات وارده در دوستی سیدالشهدا(ع): این فصل به روایاتی می‌پردازد که در آنها بر دوستی و محبت به امام حسین (ع) تأکید شده است  محبت به اهل‌بیت (ع) به‌عنوان یک امر فطری و الهی معرفی می‌شود که ریشه‌های آن در ذات خلقت انسان قرار دارد. این دوستی، نه‌تنها یک علاقه عادی، بلکه پیوندی عمیق با ذات الهی و مظاهر آن محسوب می‌شود و به سعادت دنیا و آخرت منجر می‌گردد <ref>ر.ک: همان، ص56-52</ref>.

فصل پنجم: تأثر رسول‌الله(ص) و فاطمه زهرا (س) بعد از شنیدن خبر شهادت سیدالشهدا(ع): این فصل به تأثر و اندوه پیامبر اکرم(ص) و حضرت فاطمه زهرا (س) از خبر شهادت امام حسین (ع) می‌پردازد. روایاتی نقل می‌شود که نشان می‌دهد جبرئیل بارها خبر شهادت امام حسین (ع) را به پیامبر(ص) و فاطمه (س) داده است. این اخبار پیشین، باعث حزن و گریه آنها می‌شده و بیانگر عمق مصیبت وارده است. در این بخش همچنین به اهمیت صبر در برابر مصائب و اراده الهی اشاره می‌شود <ref>ر.ک: همان، ص 66-58 </ref>.

فصل ششم: انگیزه قیام و حرکت سیدالشهداء(ع): این فصل به بررسی انگیزه‌های اصلی قیام امام حسین (ع) می‌پردازد. تأکید می‌شود که هدف اصلی ایشان، اصلاح امت، احیای امر به معروف و نهی از منکر، و مقابله با انحرافات دینی و ستم یزید بوده است. همچنین به نقش الهی و تکلیف شرعی آن حضرت در این قیام اشاره می‌شود و توضیح می‌دهد که این حرکت نه تنها یک واقعه سیاسی، بلکه یک جهاد الهی برای حفظ دین بوده است <ref>ر. : همان، ص78-68</ref>.

فصل هشتم: چرا دشمنان حضرتش (ع) با آنکه نسبت او را به رسول‌الله(ص) می‌دانستند حاضر به کشتن وی گردیدند؟ این فصل به این سوال می‌پردازد که چرا دشمنان امام حسین (ع)، باوجود آگاهی از نسبت او با پیامبر اکرم(ص)، به قتل ایشان اقدام کردند. ریشه‌های این دشمنی در کینه‌های تاریخی و جاهلیت قبیله‌ای بنی‌امیه و انحراف از اصول اسلامی جستجو می‌شود. این فصل تأکید می‌کند که عوامل مادی و دنیوی، همچون قدرت و ثروت، نقش مهمی در تحریک دشمنان به این جنایت داشته است <ref>ر.ک: همان، ص87-84</ref>.

فصل نهم: علم سیدالشهداء(ع) به همه ابتلاعات واقعه عاشورا و بعد از آن: این فصل به علم غیب امام حسین (ع) نسبت به وقایع کربلا و مصائب پس از آن می‌پردازد. بر اساس آیات و روایات، ائمه معصومین (ع) از آینده و رویدادهای پیش رو آگاه بوده‌اند و امام حسین (ع) نیز از سرنوشت خود و یارانش خبر داشته است. این علم غیب، نه تنها از جانب خداوند به ایشان اعطا شده، بلکه لازمه مقام امامت و ولایت است و نشان‌دهنده عظمت روحی و مقام معنوی ایشان است <ref>ر. : همان، ص 100-90</ref>.

فصل یازدهم: انگیزه قیام حضرت با آنکه می‌دانستند ظاهراً پیروز نخواهند شد:  این فصل به بررسی انگیزه قیام امام حسین (ع) می‌پردازد، باوجودآنکه ایشان از عدم پیروزی ظاهری مطلع بودند. هدف ایشان پیروزی دنیوی نبود، بلکه انجام‌ وظیفه الهی، احیای دین و مبارزه با ظلم و فساد بود. این قیام، امتحانی الهی برای امام و یارانش بود و نشان‌دهنده اوج عبودیت و تسلیم در برابر اراده الهی است <ref>ر.ک: همان، ص 118-112</ref>.

فصل دوازدهم: چرا سیدالشهدا(ع) زنان و کودکان را در این سفر پر حادثه همراه خود بردند؟ این فصل به دلیل همراه بردن زنان و کودکان در سفر کربلا می‌پردازد. هدف از این اقدام، اتمام حجت با دشمنان، افشای جنایات بنی‌امیه، و رساندن پیام عاشورا به نسل‌های آینده از طریق شاهدان زنده بود. حضور این افراد به حفظ و نشر اهداف قیام و جاودانگی پیام آن کمک شایانی کرد <ref>ر.ک: همان، 121-120 </ref>.

فصل سیزدهم: سخنان سیدالشهدا(ع) در طول حرکتش: این فصل به‌تفصیل سخنان و خطبه‌های امام حسین (ع) از آغاز حرکت از مدینه تا واقعه کربلا می‌پردازد. این سخنان، تبیین‌کننده اهداف قیام، دعوت به توحید و اطاعت از خدا، و هشدار به ستمگران است. امام (ع) در این خطبه‌ها، عزم راسخ خود برای شهادت و تسلیم در برابر قضای الهی را بیان می‌کند و به یاران خود نیز روحیه استقامت و پایداری می‌بخشد <ref>ر.ک: همان، ص 190-124</ref>.

فصل چهاردهم: فضیلت اصحاب و اولاد آن حضرت و سایر بنی‌هاشم در پیشگاه حضرتش: این فصل به فضیلت‌ها و جایگاه والای یاران امام حسین (ع)، فرزندان و سایر بنی‌هاشم در نزد ایشان و خداوند می‌پردازد. روایاتی نقل می‌شود که نشان‌دهنده مقام عظیم شهادت، ایثار و فداکاری این افراد در راه خداست. این فصل به نقش محوری آنها در یاری امام(ع) و تحمل مصائب اشاره دارد و تأکید می‌کند که آنها از برگزیدگان الهی هستند <ref>ر.ک: همان، ص196-192</ref>.

فصل پانزدهم: سخنان سیدالشهداء (ع) درباره صحابه و بنی هاشم و اولاد خود و کلمات آنان در پیشگاه حضرتش: این فصل به سخنان امام حسین (ع) در مورد اصحاب و بنی هاشم و فرزندانش، و همچنین کلمات آنها در حضور ایشان می‌پردازد. سخنان امام (ع) در وصف یاران، از جمله «أَلَا إِنِّي لَا أَعْلَمُ أَصْحَابًا أَوْفَى وَلَا خَيْرًا مِنْ أَصْحَابی» (من یارانی باوفاتر و بهتر از یاران خود نمی‌شناسم)، نشان از عظمت و وفاداری آنها دارد. این بخش به گفتگوهای امام با افراد مختلف و اهمیت این تعاملات در مسیر نهضت عاشورا می‌پردازد <ref>ر. : همان، ص 224-198 </ref>.

در دیگر فصول کتاب، آثار نهضت عاشورا، سخنان اهل‌بیت(ع) پس از اسارت، اهمیت و فضیلت گریه بر سیدالشهدا (ع)، فضیلت زیارت سیدالشهدا (ع)، نتایج دنیوی زیارت سیدالشهدا (ع)، نتایج معنوی زیارت سیدالشهدا (ع) و موضوعات دیگری موردبحث قرار گرفته است.

[[رده:حسین بن علی (ع)]]

 

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]