۱۵۱٬۹۱۴
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
استفاده از امکانات بیان اقلیم و زمانه نیز یکی دیگر از شیرینیهای شعر واصفی است. کاری که خوانندۀ امروزی را نمیرماند و خیلی راحت میشود این شعر را در کنار شعر امروزیان نهاد و از آن بهرهها گرفت. | استفاده از امکانات بیان اقلیم و زمانه نیز یکی دیگر از شیرینیهای شعر واصفی است. کاری که خوانندۀ امروزی را نمیرماند و خیلی راحت میشود این شعر را در کنار شعر امروزیان نهاد و از آن بهرهها گرفت. | ||
حلقۀ زلف تو زنجیر بلاخیز دل است | {{شعر}} | ||
{{ب|''حلقۀ زلف تو زنجیر بلاخیز دل است''|2=''ای به قربان دو چشم تو که مردمدار است''}} | |||
ای به قربان دو چشم تو که مردمدار است | {{ب|''نعمت وصل تو پیرانهسرم کرد جوان''|2=''فکرپروردۀ خود ساز که بی تو خوار است''}} | ||
{{پایان شعر}} | |||
نعمت وصل تو پیرانهسرم کرد جوان | |||
فکرپروردۀ خود ساز که بی تو خوار است | |||
ایشان وقتی از عناصر تکراری مانند زلف و بناگوش نیز حرف میزند، باریکی و ذوقی را همراه آن میکند که دلنشین است: | ایشان وقتی از عناصر تکراری مانند زلف و بناگوش نیز حرف میزند، باریکی و ذوقی را همراه آن میکند که دلنشین است: | ||
{{شعر}} | |||
چه شد که باز فراموش کردهای ما را | {{ب|''چه شد که باز فراموش کردهای ما را''|2=''چو زلف خویش پس گوش کردهای ما را''}} | ||
{{پایان شعر}} | |||
مضمون اصلی اشعار واصفی تغزل است؛ اما با رنگی از اخلاق یا به عبارتی همان حکمتهای اجتماعی که هم در کار شاعران مکتب وقوع و هم هندیسرایان به چشم میخورد. اما با همۀ اینها شعر واصفی خالی از نمودها و نشانههای دنیا معاصر نیست و در همان ساختار کلاسیک غزلهای ایشان نیز میتوان تصویری از جهان پراندوه و رنج امروز کشورش را مشاهده کرد. این ویژگی حتی در شعر همشهری پیشکسوت او شاهعبدالله بدخشی نیز دیده میشود، آنجا که در ساختار یک غزل عاشقانه از کلمات و ترکیبات معاصر استفاده میکند: | مضمون اصلی اشعار واصفی تغزل است؛ اما با رنگی از اخلاق یا به عبارتی همان حکمتهای اجتماعی که هم در کار شاعران مکتب وقوع و هم هندیسرایان به چشم میخورد. اما با همۀ اینها شعر واصفی خالی از نمودها و نشانههای دنیا معاصر نیست و در همان ساختار کلاسیک غزلهای ایشان نیز میتوان تصویری از جهان پراندوه و رنج امروز کشورش را مشاهده کرد. این ویژگی حتی در شعر همشهری پیشکسوت او شاهعبدالله بدخشی نیز دیده میشود، آنجا که در ساختار یک غزل عاشقانه از کلمات و ترکیبات معاصر استفاده میکند: | ||
{{شعر}} | |||
ماه من شهرت رویت به جهان شور افکند | {{ب|''ماه من شهرت رویت به جهان شور افکند''|2=''چه حوادث که در این صفحۀ اخبار تو نیست''}} | ||
{{پایان شعر}} | |||
چه حوادث که در این صفحۀ اخبار تو نیست | {{شعر}} | ||
{{ب|''زمین سوختۀ عشق را چراغ این است''|2='' درخت خشک و چمنها فسرده، سبزه خموش''}} | |||
زمین سوختۀ عشق را چراغ این است | {{ب|''ز حادثات زمن برگ و بار باغ این است.''}}<ref>[https://literaturelib.com/books/4311 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
{{پایان شعر}} | |||
درخت خشک و چمنها فسرده، سبزه خموش | |||
ز حادثات زمن برگ و بار باغ این است.<ref>[https://literaturelib.com/books/4311 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | |||
==پانويس == | ==پانويس == | ||
| خط ۷۲: | خط ۶۶: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:مقالات(دی) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(دی) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1403]] | ||
[[رده:فاقد اتوماسیون]] | [[رده:فاقد اتوماسیون]] | ||