|
|
| (۵۰ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| [[پرونده:NUR02327.jpg|بیقاب|چپ|امام حسن عسکری علیهالسلام|175px]] | | [[پرونده:NUR59854J1.jpg|بیقاب|چپ|ما منتظریم|175px]] |
|
| |
|
| '''ابومحمد حسن بن على بن محمد''' مشهور به '''امام حسن عسکری(ع)''' (232-260 ق) امام يازدهم از ائمۀ اثنیعشر(ع) و سيزدهمين معصوم از چهارده معصوم(ع) است. او در سال 254ق، پس از شهادت امام هادی(ع) به امامت رسید، بیشتر دوران امامت آن حضرت در اردوگاه نظامی در سامرا و تحت کنترل شدید خلفای عباسی سپری گردید. شیعیان تنها از طریق وکلای خاص میتوانستند با امام در ارتباط باشند. | | '''ما منتظریم'''، مجموعه بیانات و مکتوبات حضرت [[خامنهای، سید علی|آیتالله خامنهای]] (متولد 1318ش) پیرامون معارف مهدوی است که توسط بنیاد فرهنگی مهدی موعود و با اهتمام [[ملایی، حسن|حسن ملایی]]، از منابع مختلف گردآوری شده است. |
|
| |
|
| به طور کلی دوران عمر ۲۹ساله امام حسن عسکری(ع) به سه دوره تقسیم میگردد:
| | آنچه در پیش روى شماست، مجموعه گرانسنگى از بیانات، پیامها، نامهها و مکتوبات [[خامنهای، سید علی|حضرت آیتاللهالعظمى خامنهاى]] در حوزه معارف مهدوى است که در طى چهل سال، یعنى از سالهاى 1353 تا پایان 1393ش ایراد شده و هماکنون پس از جستجوهاى فراوان و تحمل سختیهاى زیادى که بهخاطر عدم دسترسى به منابع مربوط به ایشان در قبل از زعامت ایشان - و بهویژه قبل از انقلاب اسلامى بوده - وجود داشته است، اکنون در دست شماست. این در حالى است که کتابهاى محدودى که در مورد دیدگاه رهبرى درباره مهدویت نگاشته شده است، تنها بخش بسیار محدودى از سخنان ایشان را تحت پوشش قرار داده است. |
| * دوره اول ۱۳سال است که زندگی آن حضرت در مدینه گذشت.
| |
| * دوره دوم ۱۰سال در سامرا قبل از امامت.
| |
| * دوره سوم نزدیک ۶ سال امامت آن حضرت میباشد.
| |
| دوره امامت حضرت عسکری(ع) با قدرت ظاهری بنیعباس رو در روی بود. خلفایی که به تقلید هارون در نشان دادن نیروی خود بلندپروازیهایی داشتند.
| |
|
| |
|
| امام حسن عسکری(ع) از شش سال دوران امامتش، سه سال را در زندان گذرانید. زندانبان آن حضرت صالح بن وصیف دو غلام ستمکار را بر امام گماشته بود، تا بتواند آن حضرت را – به وسیله آن دو غلام – آزار بیشتری دهد، اما آن دو غلام که خود از نزدیک ناظر حال و حرکات امام بودند تحت تأثیر آن امام بزرگوار قرار گرفته به صلاح و خوش رفتاری گراییده بودند.
| | در تدوین این اثر، تنها به سخنرانىهاى [[خامنهای، سید علی|حضرت امام خامنهاى]] در ایام نیمه شعبان اکتفا نشده است، بلکه هر نکتهاى که ایشان در مکتوبات و دیدارها با اقشار مختلف مردم و بهمناسبتهاى مختلف ایراد فرمودهاند و به حوزه معارف مهدوى مربوط است، استخراج شده است. |
|
| |
|
| وقتی از این غلامان جویای حال امام شدند، میگفتند این زندانی روزها روزه دار است و شبها تا بامداد به عبادت و راز و نیاز با معبود خود سرگرم است و با کسی سخن نمیگوید.
| | عبارات معظمله تا جایى که به اصل مطلب ضرر نمىزند، بهاختصار بیان شده است، اما بهخاطر استخراج نظام فکرى - مهدوى ایشان ممکن است محتواى تعداد محدودى از فیشها بهجهت دارا بودن موضوعات متنوع مهدوى در ذیل چند عنوان آمده باشد؛ زیرا در آن موضوعات، فیش دیگرى یافت نشد. |
|
| |
|
| عبیدالله خاقان وزیر معتمد عباسی با همه غروری که داشت وقتی با حضرت عسکری ملاقات میکرد به احترام آن حضرت برمی خاست، و آن حضرت را بر مسند خود مینشانید. پیوسته میگفت: در سامره کسی را مانند آن حضرت ندیدهام، وی زاهدترین و داناترین مردم روزگار است.
| | براى دستیابى دقیقتر به منظومه فکرى [[خامنهای، سید علی|مقام معظم رهبرى]] در حوزه مهدویت، از مطالب مهمى از سخنان دیگر معظمله که بهصورت غیر مستقیم به مهدویت مرتبط بوده نیز استفاده شده است؛ بهعنوان نمونه، ایشان در جایى، مهدویت را آرمان نهایى جمهورى اسلامى معرفى و در سخنى دیگر براى رسیدن به آرمانهاى انقلاب اسلامى، ساخت تمدن نوین اسلامى را لازم مىدانند. جمع این دو فرمایش ما را به این نتیجه منطقى مىرساند که منتظران حضرت مهدى در انجام وظایف اجتماعى خویش و در راستاى زمینهسازى براى ظهور امام زمان، باید تمدنسازى را جزء سیاستهاى کلان خود محسوب نمایند.<span id="mp-more">[[ما منتظریم|'''ادامه ...''']]</span> |
| | |
| پسر عبیدالله خاقان میگفت: من پیوسته احوال آن حضرت را از مردم میپرسیدم. مردم را نسبت به او متواضع مییافتم. میدیدم همه مردم به بزرگواریش معترفند و دوستدار او میباشند.
| |
| | |
| با آنکه امام(ع) جز با خواص شیعیان خود رفت و آمد نمیفرمودند، دستگاه خلافت عباسی برای حفظ آرامش خلافت خود بیشتر اوقات، آن حضرت را زندانی و ممنوع از معاشرت داشت.
| |
| | |
| از جمله مسائل روزگار امام حسن عسکری(ع) یکی نیز این بود که از طرف خلافت وقت، اموال و اوقات شیعه، به دست کسانی سپرده میشد که دشمن آل محمد(ص) و جریانهای شیعی بودند، تا بدین گونه بنیه مالی نهضت تقویت نشود.چنانکه نوشتهاند که احمد بن عبیدالله بن خاقان از جانب خلفا، والی اوقاف و صدقات بود در قم، و او نسبت به اهلبیت رسالت، نهایت مرتبه عداوت را داشت. | |
| | |
| نیز اصحاب امام حسن عسکری، متفرق بودند و امکان تمرکز برای آنان نبود، کسانی چون ابوعلی احمد بن اسحاق اشعری در قم و ابوسهل اسماعیل نوبختی در بغداد میزیستند، فشار و مراقبتی که دستگاه خلافت عباسی، پس از شهادت حضرت رضا(ع) معمول داشت، چنان دامن گسترده بود که جناح مقابل را با سختترین نوع درگیری واداشته بود. این جناح نیز طبق ایمان به حق و دعوت به اصول عدالت کلی، این همه سختی را تحمل میکرد، و لحظهای از حراست (و نگهبانی) موضع غفلت نمیکرد.
| |
| | |
| باری، امام حسن عسکری(ع) بیش از ۲۹سال عمر نکرد ولی در مدت شش سال امامت و ریاست روحانی اسلامی، آثار مهمی از تفسیر قرآن و نشر احکام و بیان مسائل فقهی و جهت دادن به حرکت انقلابی شیعیانی که از راههای دور برای کسب فیض به محضر امام(ع) میرسیدند بر جای گذاشت.
| |
| | |
| در زمان امام یازدهم تعلیمات عالیه قرآنی و نشر احکام الهی و مناظرات کلامی جنبش علمی خاصی را تجدید کرد، و فرهنگ شیعی – که تا آن زمان شناخته شده بود – در رشتههای دیگر نیز مانند فلسفه و کلام باعث ظهور مردان بزرگی چون یعقوب بن اسحاق کندی، که خود معاصر امام حسن عسکری بود و تحت تعلیمات آن امام، گردید. | |
| | |
| سرانجام امام حسن عسکری(ع) در هشتم ربيعالاول سال 260ق بهوسیله زهری که به دستور معتمد عباسی به ایشان خورانده شد به شهادت رسیدند، سن ایشان در هنگام شهادت، حدود 28 يا 29 سال بود و در خانۀ خود و درجوار قبر پدر خويش در سامرا به خاک سپرده شدند.<span id="mp-more">[[امام حسن عسکری علیهالسلام|'''ادامه ...''']]</span>
| |
