زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سال‌های 1250 تا 1357: تفاوت میان نسخه‌ها

'''زمین نابرابری: مناسبات فضایی نابرابر در تهران بین سال‌های 1250 تا 1357''' تألیف میثم اهرابیان صدر؛ متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دوره‌ی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سال‌های میانی سده‌ی سیزده تا سال‌های منتهی به انقلاب 1357، زمین‌های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده ای شکل داده و کنترل کرده‌اند؟ نقطه ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه ی کنش های جمعی ایران معاصر بوده است.

از نیمه‌ی قرن سیزده به بعد، تحولات فضایی تهران شکل دگرگونه و متمایزی به خود گرفت. زمین شهری کم کم کارکرد ویژه ای یافت و امیال و تعلقات تازه ای را بازتاب کرد. چنگ زدن به این امیال و محقق کردن شان، هم به شکل صوری و هم محتوایی، از ضابطه و قانونی پیروی می کرد که شکل های اجتماعی – حقوقی کهنه ی جامعه‌ی ایران، زمینه و امکانش را فراهم کرده بود. متن حاضر حاصل تلاش و پیگیری برای یافتن دلیل دگرگونی و متمایز شدن فضای شهر تهران در یک دوره‌ی خاص است. به طور مشخص اینجا این سوال مطرح است که بین سال‌های میانی سده‌ی سیزده تا سال‌های منتهی به انقلاب 1357، زمین‌های شهر تهران را چه کسانی، چگونه، در نسبت با چه افرادی و به نفع چه عده ای شکل داده و کنترل کرده‌اند؟ نقطه ی شروع و انگیزه ابتدایی و نهایی طرح این پرسش یا به عبارتی هدف از بیان آن، قرار گرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست نخورده و بکر، پس زمینه ی کنش های جمعی ایران معاصر بوده است.