۱۶۰٬۸۳۴
ویرایش
من بادم و تو آتش: دربارۀ زندگی و آثار مولانا (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۹
، ۹ اکتبر ۲۰۲۳بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
'''من بادم و تو آتش: دربارۀ زندگی و آثار مولانا''' اثر [[شیمل، آنه ماری|آنه ماری شیمل]] (1922-2003م)، ترجمه دکتر [[بدرهای، فریدون|فريدون بدرهاى]]، این کتاب، متشکل از یازده مقاله پیرامون زیارتگاه، زندگانی، افکار و آثار مولاناست که توسط دانشمند و مولوی شناس مشهور آلمانی تحقیق و نگارش شده است. | '''من بادم و تو آتش: دربارۀ زندگی و آثار مولانا''' اثر [[شیمل، آنه ماری|آنه ماری شیمل]] (1922-2003م)، ترجمه دکتر [[بدرهای، فریدون|فريدون بدرهاى]]، این کتاب، متشکل از یازده مقاله پیرامون زیارتگاه، زندگانی، افکار و آثار مولاناست که توسط دانشمند و مولوی شناس مشهور آلمانی تحقیق و نگارش شده است. | ||
عناوین مقالات عبارت است از : زیارت رومی, راه قونیه؛ بیان شعری؛ یک روز بهاری در قونیه؛ گنج نهان؛ دُم خر و پَر فرشته؛ قرآن و پیامبران و اولیا؛ نخودها بر نردبان روحانی؛ نماز و دعا: عطیه الهی؛ تجلیات عشق؛ سماع. | عناوین مقالات عبارت است از: زیارت رومی, راه قونیه؛ بیان شعری؛ یک روز بهاری در قونیه؛ گنج نهان؛ دُم خر و پَر فرشته؛ قرآن و پیامبران و اولیا؛ نخودها بر نردبان روحانی؛ نماز و دعا: عطیه الهی؛ تجلیات عشق؛ سماع. | ||
مقاله زیارت رومی، یادی از خاطرات گذشته مؤلف است؛ نویسنده در زمان اقامتش در دانشگاه آنکارا، بارها به آرامگاه مولانا رفت و آمد داشته و از این رفت و آمدها تصاویری از مناظر زیبای طبیعت و عمارتهای تاریخی در خاطراتش ماندگار شده است و در این مقاله، این خاطرات را با بیان زیبا و شاعرانه توصیف میکند. | |||
مقاله راه قونیه، به این پرسش پاسخ میدهد که چطور شد مولانا از بلخ به قونیه آمد و مولانای روم شد؟ در ادامه، نقش تربیتی بهاءولد، محقق ترمذی و شمس تبریزی را در رشد علمی و تکامل معنوی مولانا تبیین میکند. | |||
در مقاله بیان شعری، به این پرسشها پاسخ میدهد که مولانا چرا و چگونه به شعر روی آورد؛ و سرمشق او در هنر شعری چه کسی یا کسانی بودند؛ محتوا و درونمایه شعری خود را از چه منابعی دریافت میکرد. | |||
در مقاله یک روز بهاری در قونیه، نحوۀ استفاده و کاربرد نمادین مولانا<ref> ر.ک: عالمی، محمدعلم، ص11-12</ref> | |||