العنوان في القراءات السبع: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'آن ها' به 'آن‌ها'
جز (جایگزینی متن - 'ني ' به 'نی')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
جز (جایگزینی متن - 'آن ها' به 'آن‌ها')
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۳۴: خط ۳۴:
   
   
==گزارش محتوا==
==گزارش محتوا==
این‎ کتاب‎ در واقع‎ مختصری‎ از کتاب‎ دیگر نویسنده به‎ نام‎ «الاكتفاء في‎ القراءات»‎ است‎ که‎ مؤلف‎ در آن‎ اختلاف‎ قرائات‎ هفت‌گانه‎ را به‌طور موجز به‎ تحریر آورده‎ است‎. رواج‎ این‎ کتاب‎ تا بدانجا بود که‎ در منابع‎، گاه‎ از اسماعیل‎ به‌صورت‎ صاحب‎ العنوان‎ و یا مؤلف‎ العنوان‎ یاد شده‎ است. العنوان‎ از متون‎ عمده‎ و متداول‎ در قرائات‎ بوده است. به‎ گفته قسطلانى‎، مردم‎ مصر عنایت‎ زیادی‎ بدان‎ داشتند، چنان‌که‎ تا پیش‎ از ظهور [[حرز الأمانیو وجه التهانیفي القراءات السبع|حرز الأماني‎ شاطبى‎ (شاطبیه‎)]] طلاب‎ قرائت‎ به‎ حفظ العنوان‎ مى‎پرداختند. ابن‎ جزری‎ در النشر، این‎ کتاب‎ را پس‎ از شاطبیه‎ یکى‎ از منابع‎ اساسى‎ خود شمرده و طرق‎ روایى‎ خود را به‎ آن‎ یادآور شده‎ است‎<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/publication/entryview/9479 ر.ک: زرنگار، احمد، ص‎652-651]</ref>‎.  
این‎ کتاب‎ در واقع‎ مختصری‎ از کتاب‎ دیگر نویسنده به‎ نام‎ «الاكتفاء في‎ القراءات»‎ است‎ که‎ مؤلف‎ در آن‎ اختلاف‎ قرائات‎ هفت‌گانه‎ را به‌طور موجز به‎ تحریر آورده‎ است‎. رواج‎ این‎ کتاب‎ تا بدانجا بود که‎ در منابع‎، گاه‎ از اسماعیل‎ به‌صورت‎ صاحب‎ العنوان‎ و یا مؤلف‎ العنوان‎ یاد شده‎ است. العنوان‎ از متون‎ عمده‎ و متداول‎ در قرائات‎ بوده است. به‎ گفته قسطلانى‎، مردم‎ مصر عنایت‎ زیادی‎ بدان‎ داشتند، چنان‌که‎ تا پیش‎ از ظهور [[حرز الأماني و وجه التهاني في القراءات السبع|حرز الأماني‎ شاطبى‎ (شاطبیه‎)]] طلاب‎ قرائت‎ به‎ حفظ العنوان‎ مى‎پرداختند. ابن‎ جزری‎ در النشر، این‎ کتاب‎ را پس‎ از شاطبیه‎ یکى‎ از منابع‎ اساسى‎ خود شمرده و طرق‎ روایى‎ خود را به‎ آن‎ یادآور شده‎ است‎<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/publication/entryview/9479 ر.ک: زرنگار، احمد، ص‎652-651]</ref>‎.  


محقق اثر در مقدمه به اهمیت کتاب اشاره کرده و چنین نوشته است: «علما از زمان تألیف آن تا نگارش شاطبیه بر العنوان اعتماد می‌کردند و طلبه‌ها را به حفظ آن امر می‌کردند. سپس عرصه بین این کتاب و شاطبیه تقسیم شد و مانند دو اسب مسابقه گروهی این و گروهی آن را حفظ می‌کردند و برخی نیز هر دو را حفظ می‌کردند. به جهت این اهمیت علما در شرح العنوان و بیان مبهمات آن و یا تفاوت‎های آن با شاطبیه کتاب‌هایی نوشتند<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/24145/1/6 ر.ک: مقدمه محقق، ص6]</ref>‎.  
محقق اثر در مقدمه به اهمیت کتاب اشاره کرده و چنین نوشته است: «علما از زمان تألیف آن تا نگارش شاطبیه بر العنوان اعتماد می‌کردند و طلبه‌ها را به حفظ آن امر می‌کردند. سپس عرصه بین این کتاب و شاطبیه تقسیم شد و مانند دو اسب مسابقه گروهی این و گروهی آن را حفظ می‌کردند و برخی نیز هر دو را حفظ می‌کردند. به جهت این اهمیت علما در شرح العنوان و بیان مبهمات آن و یا تفاوت‎های آن با شاطبیه کتاب‌هایی نوشتند<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/24145/1/6 ر.ک: مقدمه محقق، ص6]</ref>‎.  
خط ۵۳: خط ۵۳:


ویژگی‌های العنوان:  
ویژگی‌های العنوان:  
# نویسنده برخلاف ترتیب رایج در کتب قرائات، برخی مباحث را مقدم و برخی را مؤخر کرده است. او برخلاف علمای قرائت که مباحثی مانند فواتح سور را به‌همراه باب مد آورده‌اند و نیکوتر نیز همین است، فواتح سور را بر باب مد مقدم نموده و به دنبال آن هاء کنایه و سپس باب مد را آورده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/24145/1/76 ر.ک: متن کتاب، ص‎80-76]</ref>‎.  
# نویسنده برخلاف ترتیب رایج در کتب قرائات، برخی مباحث را مقدم و برخی را مؤخر کرده است. او برخلاف علمای قرائت که مباحثی مانند فواتح سور را به‌همراه باب مد آورده‌اند و نیکوتر نیز همین است، فواتح سور را بر باب مد مقدم نموده و به دنبال آن‌هاء کنایه و سپس باب مد را آورده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/24145/1/76 ر.ک: متن کتاب، ص‎80-76]</ref>‎.  
# او باب ادغام کبیر ابوعمرو بصری را ذکر نکرده و در برخی ابواب نیز به‌گونه‌ای مباحث را مختصر بیان کرده که سبب ابهام باب شده، ولذا ابن جزری در کتابش «تحفة الإخوان» در رابطه با باب مد چنین نوشته است: «و عبارتش در نهایت اشکال است».  
# او باب ادغام کبیر ابوعمرو بصری را ذکر نکرده و در برخی ابواب نیز به‌گونه‌ای مباحث را مختصر بیان کرده که سبب ابهام باب شده، ولذا ابن جزری در کتابش «تحفة الإخوان» در رابطه با باب مد چنین نوشته است: «و عبارتش در نهایت اشکال است».  
# ابوطاهر جز در موارد نادری نظر خود را ذکر نکرده است. محقق، معتقد است که این شیوه پسندیده‌ای است؛ چراکه قرائت سنت پیروی است که یکی از دیگری می‌گیرد و نویسنده نیز بر آنچه از مشایخش دریافت کرده تمرکز کرده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/24145/1/21 ر.ک: مقدمه محقق، ص21]</ref>‎.  
# ابوطاهر جز در موارد نادری نظر خود را ذکر نکرده است. محقق، معتقد است که این شیوه پسندیده‌ای است؛ چراکه قرائت سنت پیروی است که یکی از دیگری می‌گیرد و نویسنده نیز بر آنچه از مشایخش دریافت کرده تمرکز کرده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/24145/1/21 ر.ک: مقدمه محقق، ص21]</ref>‎.