كعب الأحبار و أثره في التفسير: تفاوت میان نسخه‌ها

لینک درون متنی
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR17687J1.jpg | عنوان =كعب‎الأحبار و أثره في التفسير‏ |...» ایجاد کرد)
 
(لینک درون متنی)
خط ۲۵: خط ۲۵:
}}  
}}  


'''كعب‎الأحبار و أثره في التفسير'''، اثر خلیل اسماعیل الیاس، کتابی است در موضوع احادیث تفسیری. نویسنده در این اثر، روایاتی را که از کعب بن ماتع حمیری یمانی (متوفی 32 یا 34ق) درباره تفسیر آیات قرآن نقل شده، گردآوری نموده است. وی در این اثر مدعی است که «کعب‎الاحبار»، از بزرگان صحابه بشمار می‎رود و از جعل روایت به‎دور بوده است؛ لذا به معرفی «کعب‎الاحبار» و توضیح اسرائیلیات نیز پرداخته است.
'''كعب‎الأحبار و أثره في التفسير'''، اثر [[الياس، خليل اسماعيل|خلیل اسماعیل الیاس]]، کتابی است در موضوع احادیث تفسیری. نویسنده در این اثر، روایاتی را که از کعب بن ماتع حمیری یمانی (متوفی 32 یا 34ق) درباره تفسیر آیات قرآن نقل شده، گردآوری نموده است. وی در این اثر مدعی است که «کعب‎الاحبار»، از بزرگان صحابه بشمار می‎رود و از جعل روایت به‎دور بوده است؛ لذا به معرفی «کعب‎الاحبار» و توضیح اسرائیلیات نیز پرداخته است.


اسرائیلیات، مفهوم گسترده و فراگیری است که شامل تمام داستان‎های خرافی، افسانه‎های اساطیر و روایات مجعول و ساختگی می‎شود که از آیین یهود و دیگر ادیان به منابع اسلامی راه یافته است. دهه دوم بعد از رحلت رسول گرامی اسلام(ص)، عصر رواج اسطوره‎ها، افسانه‎ها و اسرائیلیات است. در نظر شیعه، «کعب‎الاحبار» از جمله افرادی است که در راهیابی روایات اسرائیلی به منابع دینی نقش بسزایی داشته است<ref>ر.ک: رحیمی، سیده وحیده؛ یوسفی، سحر، ص90</ref>.
اسرائیلیات، مفهوم گسترده و فراگیری است که شامل تمام داستان‎های خرافی، افسانه‎های اساطیر و روایات مجعول و ساختگی می‎شود که از آیین یهود و دیگر ادیان به منابع اسلامی راه یافته است. دهه دوم بعد از رحلت رسول گرامی اسلام(ص)، عصر رواج اسطوره‎ها، افسانه‎ها و اسرائیلیات است. در نظر شیعه، «کعب‎الاحبار» از جمله افرادی است که در راهیابی روایات اسرائیلی به منابع دینی نقش بسزایی داشته است<ref>ر.ک: رحیمی، سیده وحیده؛ یوسفی، سحر، ص90</ref>.
خط ۳۳: خط ۳۳:


==گزارش محتوا==
==گزارش محتوا==
خلیل اسماعیل الیاس، در مقدمه، انگیزه نگارش خود را به‎همراه سیر مباحث کتاب مطرح نموده است.
[[الياس، خليل اسماعيل|خلیل اسماعیل الیاس]]، در مقدمه، انگیزه نگارش خود را به‎همراه سیر مباحث کتاب مطرح نموده است.


فصل اول، به معرفی عصر «کعب‎الاحبار» اختصاص یافته است. این فصل متضمن دو مبحث است: در مبحث اول، آن روزگار از منظر سیاسی، دینی و اقتصادی طی سه مطلب مورد بررسی قرار گرفته است. در مبحث دوم، شرح زندگی «کعب‎الاحبار» طی پنج مطلب آمده است.
فصل اول، به معرفی عصر «کعب‎الاحبار» اختصاص یافته است. این فصل متضمن دو مبحث است: در مبحث اول، آن روزگار از منظر سیاسی، دینی و اقتصادی طی سه مطلب مورد بررسی قرار گرفته است. در مبحث دوم، شرح زندگی «کعب‎الاحبار» طی پنج مطلب آمده است.
خط ۵۳: خط ۵۳:
در مبحث اول، از علم کعب و چگونگی دستیابی او به مراحل و درجات بالای علم صحبت شده است. نویسنده در این‎باره می‎گوید: کعب، در مباحث علمی، سرآمد روزگار خویش بوده؛  به‎گونه‎ای که برخی از صحابه  با بزرگی  مقامشان، برخی از علوم خویش را از ایشان اخذ نموده و برخی دیگر از صحابه به کثرت دانش او شهادت داده‎اند<ref>ر.ک: همان، ص9</ref>.
در مبحث اول، از علم کعب و چگونگی دستیابی او به مراحل و درجات بالای علم صحبت شده است. نویسنده در این‎باره می‎گوید: کعب، در مباحث علمی، سرآمد روزگار خویش بوده؛  به‎گونه‎ای که برخی از صحابه  با بزرگی  مقامشان، برخی از علوم خویش را از ایشان اخذ نموده و برخی دیگر از صحابه به کثرت دانش او شهادت داده‎اند<ref>ر.ک: همان، ص9</ref>.


در مبحث دوم، به یک مسئله حدیثی، یعنی روایت اکابر از اصاغر (روایت یک شخص از کوچک‎تر از خودش به‎لحاظ سنی) پرداخته است. خلیل اسماعیل الیاس، ضمن این مبحث، روایت کبار صحابه از کعب را مورد بررسی قرار داده و آن را تأیید کرده است<ref>ر.ک: همان، ص9-10</ref>.
در مبحث دوم، به یک مسئله حدیثی، یعنی روایت اکابر از اصاغر (روایت یک شخص از کوچک‎تر از خودش به‎لحاظ سنی) پرداخته است. [[الياس، خليل اسماعيل|خلیل اسماعیل الیاس]]، ضمن این مبحث، روایت کبار صحابه از کعب را مورد بررسی قرار داده و آن را تأیید کرده است<ref>ر.ک: همان، ص9-10</ref>.


نویسنده در مبحث سوم این فصل، از تساهل «کعب‎الاحبار»  سخن به میان آورده است. او ضمن انکار آن، اتهام واضع بودن او را نیز منتفی دانسته است. نویسنده با اذعان به کثرت روایات کعب‎الاحبار از پیامبر، قول منسوب به خلیفه دوم مبنی بر اینکه کعب در نقل اخبار پیامبر تساهل داشته است و حدیث وضع می‎کرده را صحیح ندانسته؛ علاوه بر آن مطالبی که در کتب عالمان اهل سنت در ذم او وارد شده را یک‎به‎یک رد می‎کند<ref>ر.ک: همان، ص10؛ متن کتاب ص92</ref>.
نویسنده در مبحث سوم این فصل، از تساهل «کعب‎الاحبار»  سخن به میان آورده است. او ضمن انکار آن، اتهام واضع بودن او را نیز منتفی دانسته است. نویسنده با اذعان به کثرت روایات کعب‎الاحبار از پیامبر، قول منسوب به خلیفه دوم مبنی بر اینکه کعب در نقل اخبار پیامبر تساهل داشته است و حدیث وضع می‎کرده را صحیح ندانسته؛ علاوه بر آن مطالبی که در کتب عالمان اهل سنت در ذم او وارد شده را یک‎به‎یک رد می‎کند<ref>ر.ک: همان، ص10؛ متن کتاب ص92</ref>.
خط ۶۷: خط ۶۷:
در مبحث چهارم، به این سؤال که  آیا اهل کتاب، مصدر تفسیر قرآن در زمان صحابه بوده‎اند، پاسخ داده شده است. نویسنده در اینجا به مسئله بحث‎برانگیزی اشاره نموده و خود معتقد به نظر ذهبی در این‎باره شده است. ذهبی می‎گوید: اهل کتاب،  منبع و مصدر تفسیر به‎صورت محدود  و مضیق بوده‎اند<ref>ر.ک: همان</ref>.
در مبحث چهارم، به این سؤال که  آیا اهل کتاب، مصدر تفسیر قرآن در زمان صحابه بوده‎اند، پاسخ داده شده است. نویسنده در اینجا به مسئله بحث‎برانگیزی اشاره نموده و خود معتقد به نظر ذهبی در این‎باره شده است. ذهبی می‎گوید: اهل کتاب،  منبع و مصدر تفسیر به‎صورت محدود  و مضیق بوده‎اند<ref>ر.ک: همان</ref>.


مبحث پنجم، به بیان نظر معاصرین درباره اسرائیلیات اختصاص یافته است. خلیل اسماعیل الیاس، می‎گوید: برخی از عالمان معاصر سعی نموده‎اند که در برخی از نصوص صحیح تشکیک وارد کنند. هرچند منبع آن نصوص در تورات کنونی یافت نمی‎شود، لکن آن نصوص را از اسرائیلیات برشمرده و برخی از صحابه و تابعین را متهم نموده‎اند. ایشان در جواب می‎گوید: باید بین آنچه از یهودیان نقل می‎شود و آنچه درباره آنان گفته می‎شود، تمییز قائل شد. در تأیید این نظریه، کلامی از پیامبر اکرم(ص) نقل می‎کند که ایشان به نقل ‎قول از بنی‎اسرائیل اذن داده است: «حدثوا عن بني‎إسرائيل و لا حرج» (از بنی‎اسرائیل روایت کنید و مانعی ندارد)<ref>ر.ک: همان، ص10-11</ref>.
مبحث پنجم، به بیان نظر معاصرین درباره اسرائیلیات اختصاص یافته است. [[الياس، خليل اسماعيل|خلیل اسماعیل الیاس]]، می‎گوید: برخی از عالمان معاصر سعی نموده‎اند که در برخی از نصوص صحیح تشکیک وارد کنند. هرچند منبع آن نصوص در تورات کنونی یافت نمی‎شود، لکن آن نصوص را از اسرائیلیات برشمرده و برخی از صحابه و تابعین را متهم نموده‎اند. ایشان در جواب می‎گوید: باید بین آنچه از یهودیان نقل می‎شود و آنچه درباره آنان گفته می‎شود، تمییز قائل شد. در تأیید این نظریه، کلامی از پیامبر اکرم(ص) نقل می‎کند که ایشان به نقل ‎قول از بنی‎اسرائیل اذن داده است: «حدثوا عن بني‎إسرائيل و لا حرج» (از بنی‎اسرائیل روایت کنید و مانعی ندارد)<ref>ر.ک: همان، ص10-11</ref>.


نویسنده در فصل پنجم، مطالبی را درباره اقسام اسرائیلیات و احکام آن‎ها طی دو مبحث طرح نموده است.
نویسنده در فصل پنجم، مطالبی را درباره اقسام اسرائیلیات و احکام آن‎ها طی دو مبحث طرح نموده است.
خط ۸۰: خط ۸۰:
نویسنده، معتقد است: بیشتر روایاتی که در موضوع تفسیر از کعب‎الاحبار نقل شده است جزء دو قسمت مقبول یا مسکوت‎عنه است و روایات مردود او به عدد ده نمی‎رسد که همین تعداد نیز از حیث سند دارای مشکلاتی است<ref>ر.ک: متن کتاب، 369</ref>.
نویسنده، معتقد است: بیشتر روایاتی که در موضوع تفسیر از کعب‎الاحبار نقل شده است جزء دو قسمت مقبول یا مسکوت‎عنه است و روایات مردود او به عدد ده نمی‎رسد که همین تعداد نیز از حیث سند دارای مشکلاتی است<ref>ر.ک: متن کتاب، 369</ref>.


خلیل اسماعیل الیاس، در مبحث دوم از فصل پنجم، به بیان حکم استفاده از اسرائیلیات پرداخته است. او نظرات مانعین و مجوزین و ادله آن‎ها را رونمایی کرده و در تقسیم‎بندی جدیدی - که خود می‎گوید از نوآوری‎های اوست - ‎احکام اسرائیلیات را به پنج قسم وجوب، ندب، اباحه، کراهت و حرمت، تقسیم نموده و برای هرکدام توضیحاتی ارائه داده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص11-12</ref>.
[[الياس، خليل اسماعيل|خلیل اسماعیل الیاس]]، در مبحث دوم از فصل پنجم، به بیان حکم استفاده از اسرائیلیات پرداخته است. او نظرات مانعین و مجوزین و ادله آن‎ها را رونمایی کرده و در تقسیم‎بندی جدیدی - که خود می‎گوید از نوآوری‎های اوست - ‎احکام اسرائیلیات را به پنج قسم وجوب، ندب، اباحه، کراهت و حرمت، تقسیم نموده و برای هرکدام توضیحاتی ارائه داده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص11-12</ref>.


فصل پایانی کتاب، مشتمل بر مقدمه‎ای می‎باشد که متضمن خلاصه‎ای از تحقیق در آثار «کعب‎الاحبار» در زمینه تفسیر است و به دنبال آن روایات تفسیری کعب درباره 227 آیه از 64 سوره قرآن کریم آمده است. این روایات از مهم‎ترین تفاسیر اهل سنت، همچون تفسیر عبدالرزاق، مجاهد، سفیان ثوری، ابن ابی‎حاتم، طبری، قرطبی، بغوی، ابن کثیر، ابن جوزی، سیوطی و... گرفته شده است<ref>ر.ک: همان، ص12</ref>.
فصل پایانی کتاب، مشتمل بر مقدمه‎ای می‎باشد که متضمن خلاصه‎ای از تحقیق در آثار «کعب‎الاحبار» در زمینه تفسیر است و به دنبال آن روایات تفسیری کعب درباره 227 آیه از 64 سوره قرآن کریم آمده است. این روایات از مهم‎ترین تفاسیر اهل سنت، همچون تفسیر عبدالرزاق، مجاهد، سفیان ثوری، ابن ابی‎حاتم، [[جامع البيان في تفسير القرآن (تفسير الطبري)|طبری]]، قرطبی، بغوی، ابن کثیر، ابن جوزی، [[سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر|سیوطی]] و... گرفته شده است<ref>ر.ک: همان، ص12</ref>.


ایشان در این اثر از نام مشهور آثار استفاده برده است؛ مثلاً به‎جای تفسیر «جامع البيان» طبری، فقط به «تفسیر طبری» و نیز به‎جای «تفسير القرآن العظيم» ابن کثیر، فقط به «تفسیر ابن کثیر» اکتفا کرده است.
ایشان در این اثر از نام مشهور آثار استفاده برده است؛ مثلاً به‎جای تفسیر «جامع البيان» طبری، فقط به «تفسیر طبری» و نیز به‎جای «تفسير القرآن العظيم» ابن کثیر، فقط به «تفسیر ابن کثیر» اکتفا کرده است.
خط ۸۸: خط ۸۸:
نویسنده، به‎منظور روشن شدن متن روایات، درباره برخی از متون تحقیقاتی ارائه داده است؛ همچون داستان هاروت و ماروت و داستان شروع آفرینش و...
نویسنده، به‎منظور روشن شدن متن روایات، درباره برخی از متون تحقیقاتی ارائه داده است؛ همچون داستان هاروت و ماروت و داستان شروع آفرینش و...


خلیل اسماعیل الیاس، علاوه بر متن روایات، به راویان در سند نیز گریزی داشته است<ref>ر.ک: همان</ref>.
[[الياس، خليل اسماعيل|خلیل اسماعیل الیاس]]، علاوه بر متن روایات، به راویان در سند نیز گریزی داشته است<ref>ر.ک: همان</ref>.


==وضعیت کتاب==
==وضعیت کتاب==
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش