۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - '}} '''' به '}} '''') |
جز (جایگزینی متن - '..<ref>' به '.<ref>') |
||
خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
اين كتاب از مقدمه مصحح و متن اصلى (شامل سه رساله: 1. فهرست آل بابويه، حاوى 22 شرح حال؛ 2. علماء البحرين، حاوى 33 شرح حال؛ 3. جواهر البحرين في علماء البحرين، حاوى 13 شرح حال) تشكيل شده است. | اين كتاب از مقدمه مصحح و متن اصلى (شامل سه رساله: 1. فهرست آل بابويه، حاوى 22 شرح حال؛ 2. علماء البحرين، حاوى 33 شرح حال؛ 3. جواهر البحرين في علماء البحرين، حاوى 13 شرح حال) تشكيل شده است. | ||
مصحح در مقدمهاش - كه آن را در قم، 1404ق نوشته - رسالههاى موجود در اثر حاضر را معرفى كرده و بعد از آن، زندگىنامه نويسنده و استادان، شاگردان و راويان و آثار علمى او را شناسانده است | مصحح در مقدمهاش - كه آن را در قم، 1404ق نوشته - رسالههاى موجود در اثر حاضر را معرفى كرده و بعد از آن، زندگىنامه نويسنده و استادان، شاگردان و راويان و آثار علمى او را شناسانده است..<ref>ر.ک: مقدمه كتاب، ص7-24</ref> | ||
== گزارش محتوا == | == گزارش محتوا == | ||
خط ۵۲: | خط ۵۲: | ||
#:الف)- فهرست آل بابويه: كه رساله مختصرى شامل 15 شرح حال براى فرزندان بابويه رازى است، مانند [[شيخ صدوق]] و [[شيخ منتجبالدين]] و...؛ | #:الف)- فهرست آل بابويه: كه رساله مختصرى شامل 15 شرح حال براى فرزندان بابويه رازى است، مانند [[شيخ صدوق]] و [[شيخ منتجبالدين]] و...؛ | ||
#:ب)- علماء البحرين: رسالهاى حاوى 34 شرح حال مختصر براى عالمان بحرين كه به ترتيب زمانى منظم شده و به درخواست ميرزا عبداللّه افندى زمانى كه به بحرين رفته و به ملاقات ماحوزى شتافته، نوشته شده و افندى در تراجم علماء البحرين در كتابش «[[رياض العلماء و حياض الفضلاء|رياض العلماء]]» به آن استناد مىكند...؛ | #:ب)- علماء البحرين: رسالهاى حاوى 34 شرح حال مختصر براى عالمان بحرين كه به ترتيب زمانى منظم شده و به درخواست ميرزا عبداللّه افندى زمانى كه به بحرين رفته و به ملاقات ماحوزى شتافته، نوشته شده و افندى در تراجم علماء البحرين در كتابش «[[رياض العلماء و حياض الفضلاء|رياض العلماء]]» به آن استناد مىكند...؛ | ||
#:ج)- جواهر البحرين في علماء البحرين: كتاب بزرگى است در تراجم علماى بحرين كه بر اساس حروف الفبا منظم شده و در بين مباحث آن به بحثهاى علمى و ادبى هم پرداخته شده و... و در اين نسخه كه خواننده مىبيند 13 شرح حال از حرف الف تا حرف جيم آمده و شرح حال آخرى ناقص مانده است... رساله اول، مشهور در بين اصحاب تراجم است، ولى رساله دوم و سوم ناشناخته است | #:ج)- جواهر البحرين في علماء البحرين: كتاب بزرگى است در تراجم علماى بحرين كه بر اساس حروف الفبا منظم شده و در بين مباحث آن به بحثهاى علمى و ادبى هم پرداخته شده و... و در اين نسخه كه خواننده مىبيند 13 شرح حال از حرف الف تا حرف جيم آمده و شرح حال آخرى ناقص مانده است... رساله اول، مشهور در بين اصحاب تراجم است، ولى رساله دوم و سوم ناشناخته است..<ref>ر.ک: مقدمه كتاب، ص7-10</ref> | ||
#جالب است كه نويسنده، شرح حال خودش را نيز در اثر حاضر در اواخر رساله دوم (علماء البحرين) آورده و چنين نوشته است: برخى از تأليفات اين نيازمند بهسوى خدا، سليمان بن عبداللّه بن على بن حسن بن احمد بن يوسف بن عمار كه خداى سبحان روزگارش را با طاعات و اوقاتش را با قربات آباد كند، عبارت است از: «المعراج في الرجال» كه يك جلدش (باب همزة، باب باء و باب تاء) منتشر شده، «شرح مفتاح الفلاح» كه هنوز تمام نشده، «أزهار الرياض» كه سه جلد از آن منتشر شده، «الفوائد النجفية»، «الأربعين حديث في الإمامة»، «العشرة الكاملة»، «إيقاظ الغافلين» در باب موعظه، «نفحة العبير في حكم البير»، «إقامة الدليل في نصرة الحسن بن أبيعقيل في عدم نجاسة الماء القليل»، «إعلام الهدى في مسئلة البدا»، «سوط صوب الندا في مسئلة البدا» كه هنوز تمام نشده، «الاستخارات»، «القرعة»، «وجوب غسل الجنابة و غيرها من الطهارات لغيرها»، «رسالة في الأدناس»، «عدم جواز السهو على النبي(ص)»، «فهرست آل بابويه و أحوالهم»، «الرسالة الصلاتية»، «رسالة الحج الصغرى»، «الرسالة الكبرى في مسائل الخلاف في الحج»، «الرسالة الصومية»، «الإشارات» در علم كلام، «شرح الباب الحادي عشر» در علم كلام و رساله «وجوب الجمعة»، «وجوب غسل الجمعة»، «البير و البالوعة»، «رسالة في النحو»، «النكت البديعة في فرق الشيعة»، «رسالة في المنطق» همراه با شرحش، «الحمدية»، «بلغة المحدثين» در علم رجال، «مقدمة الواجب»، «مخايل الإعجاز في المعميات و الألغاز»، «ناظمة الشتات»، «الدر النظيم في التوكل و الرضا و التفويض و التسليم»، «حواشي الاثني عشرية» كه متن از شيخ حسن است، و حواشى بر «شرح رسالة الاثني عشرية» كه شيخ بهاءالدين شرح كرده و «حواشي المعالم» و «حواشي الخلاصة» و «حواشي التلخيص» در علم رجال و «في أدب البحث» و رسالهاى ديگر در «علم المناظرة» و رساله «أسرار الصلاة» و... | #جالب است كه نويسنده، شرح حال خودش را نيز در اثر حاضر در اواخر رساله دوم (علماء البحرين) آورده و چنين نوشته است: برخى از تأليفات اين نيازمند بهسوى خدا، سليمان بن عبداللّه بن على بن حسن بن احمد بن يوسف بن عمار كه خداى سبحان روزگارش را با طاعات و اوقاتش را با قربات آباد كند، عبارت است از: «المعراج في الرجال» كه يك جلدش (باب همزة، باب باء و باب تاء) منتشر شده، «شرح مفتاح الفلاح» كه هنوز تمام نشده، «أزهار الرياض» كه سه جلد از آن منتشر شده، «الفوائد النجفية»، «الأربعين حديث في الإمامة»، «العشرة الكاملة»، «إيقاظ الغافلين» در باب موعظه، «نفحة العبير في حكم البير»، «إقامة الدليل في نصرة الحسن بن أبيعقيل في عدم نجاسة الماء القليل»، «إعلام الهدى في مسئلة البدا»، «سوط صوب الندا في مسئلة البدا» كه هنوز تمام نشده، «الاستخارات»، «القرعة»، «وجوب غسل الجنابة و غيرها من الطهارات لغيرها»، «رسالة في الأدناس»، «عدم جواز السهو على النبي(ص)»، «فهرست آل بابويه و أحوالهم»، «الرسالة الصلاتية»، «رسالة الحج الصغرى»، «الرسالة الكبرى في مسائل الخلاف في الحج»، «الرسالة الصومية»، «الإشارات» در علم كلام، «شرح الباب الحادي عشر» در علم كلام و رساله «وجوب الجمعة»، «وجوب غسل الجمعة»، «البير و البالوعة»، «رسالة في النحو»، «النكت البديعة في فرق الشيعة»، «رسالة في المنطق» همراه با شرحش، «الحمدية»، «بلغة المحدثين» در علم رجال، «مقدمة الواجب»، «مخايل الإعجاز في المعميات و الألغاز»، «ناظمة الشتات»، «الدر النظيم في التوكل و الرضا و التفويض و التسليم»، «حواشي الاثني عشرية» كه متن از شيخ حسن است، و حواشى بر «شرح رسالة الاثني عشرية» كه شيخ بهاءالدين شرح كرده و «حواشي المعالم» و «حواشي الخلاصة» و «حواشي التلخيص» در علم رجال و «في أدب البحث» و رسالهاى ديگر در «علم المناظرة» و رساله «أسرار الصلاة» و... | ||
#:ولادتم آنگونه كه از پدرم (سايهاش مستدام باد) شنيدم در ماه رمضان سال 1075ق، بود در شب نيمه رمضان با طالع عطارد و قرآن كريم را حفظ كردم درحالىكه تقريباً هفت سال و چند ماهى بيشتر نداشتم و زمانى كتابهاى علوم را آغاز كردم كه ده ساله بودم و همچنان از آن زمان تاكنون كه سال 1099ق است، مشغول به تحصيلم<ref>ر.ک: متن كتاب، ص77-79</ref> | #:ولادتم آنگونه كه از پدرم (سايهاش مستدام باد) شنيدم در ماه رمضان سال 1075ق، بود در شب نيمه رمضان با طالع عطارد و قرآن كريم را حفظ كردم درحالىكه تقريباً هفت سال و چند ماهى بيشتر نداشتم و زمانى كتابهاى علوم را آغاز كردم كه ده ساله بودم و همچنان از آن زمان تاكنون كه سال 1099ق است، مشغول به تحصيلم<ref>ر.ک: متن كتاب، ص77-79</ref> |
ویرایش