أبواب الأئمة المعصومين علیهمالسلام
أبواب الأئمة المعصومين(ع)، از آثار حافظ و محدّث قرن چهارم هجری قمری و یکی از نخستین مشایخ فرقه نُصیریّه، ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی (260-358ق)، بخش پایانی کتاب او به نام الهداية الكبرى است که به معرفی یاران ویژه و اصحاب خاصّ امامان معصوم(ع) میپردازد. پژوهشگر معاصر، مصطفی صبحی حمصی، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده و تعلیقاتی را بر آن افزوده است.
| أبواب الأئمة المعصومين علیهمالسلام | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | خصیبی، حسین بن حمدان (نويسنده) حمصی، مصطفی صبحی (محقق) |
| ناشر | الجمعية المغربية للدراسات المغربية |
| مکان نشر | لبنان - بیروت |
| سال نشر | 1390ش - 1432ق - 2011م |
| چاپ | 1 |
| موضوع | چهارده معصوم - سرگذشت نامه - چهارده معصوم - فضایل |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 2الف6خ 36/5 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
هدف و روش
- مصطفی صبحی حمصی، با تأکید بر اینکه محبت به اهل بیت عصمت و طهارت(ع)، از ضروریات دین اسلام است و به همین جهت دانشوران اسلام در طول قرون متوالی، کتابهای فراوانی را در زمینه فضایل اهلبیت(ع) به رشته تحریر درآوردهاند، افزوده است: حسین بن حمدان خصیبی، از درخشندهترین رؤسای طریقت جنبلانی شعیبی و مرجع مسلمانان علوی در زمان خودش بود[۱] و کتاب الهداية الكبرى از آثار نفیسی است که در اندیشه فرقه علویه تأثیری ژرف گذاشت[۲].
ساختار و محتوا
- کتاب مختصر حاضر (حدود 70صفحه)[۳]، در واقع همان باب پانزدهم از کتاب الهداية الكبرى تألیف ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی و درباره یاران خاصّ و بهاصطلاح بابهای امامان معصوم(ع)، است که در نسخه چاپی الهداية الكبرى وجود ندارد؛ زیرا نسخه خطی آن مفقود بوده، ولی مصطفی صبحی حمصی، میگوید: من خدا را سپاس، نسخه خطی آن را یافتم و به همان کتاب ملحق کردم[۴].
- نقد: مصحح هیچ توضیحی را برای این ادعا (یافتن نسخه خطی باب پانزدهم) نیاورده و مشخصات آن را نیز روشن نکرده است؛ درصورتیکه الهداية الكبرى فقط 14 باب (متناسب با 14 معصوم) دارد.
- مصطفی صبحی حمصی، در پایان این کتاب، رسالهای مفصل از تألیفات خودش به نام «أبواب الأئمة الاثنيعشر سبيل العارفين إلی أسرار المعصومين(ع)» را ضمیمه کرده و موضوع بابهای امامان(ع) را مشروحتر ارائه داده است[۵].
نمونه مباحث
- حسین بن حمدان خصیبی، چند روایت را در تأیید «ابوالخطاب محمد بن ابیزینب کاهلی» و «محمد بن نصیر نمیری» آورده و بعد افزوده است: چون لعن درباره این دو آشکار شده است، این اخبار را آوردیم تا فضیلتشان معلوم گردد[۶].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.