خضری، احمدرضا

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

سید احمدرضا خضری (زاده ۹ مرداد ۱۳۴۵ش)، استاد تمام گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه تهران و پژوهشگر حوزه تاریخ اسلام و تشیع است. وی دارای سوابق اجرایی متعددی چون ریاست دانشکده ادبیات دانشگاه زنجان، معاونت دانشکده الهیات دانشگاه تهران، مدیریت کل روابط عمومی دانشگاه تهران و رایزنی فرهنگی ایران در اسپانیا بوده و در سال ۱۴۰۳ به سمت مشاور وزیر و مدیرکل حوزه وزارتی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری منصوب شد. از وی تألیفات متعددی به زبان‌های فارسی و اسپانیایی در زمینه تاریخ اسلام و ایران‌شناسی منتشر شده است.

سید احمدرضا خضری
پرونده:NURنام و نام خانوادگی.jpg
نام کاملسید احمدرضا خضری
ولادت۹ مرداد ۱۳۴۵
محل تولدبیجار، استان کردستان، ایران
دیناسلام
پیشهاستاد دانشگاه، پژوهشگر تاریخ و تمدن اسلامی
منصبمشاور وزیر و مدیرکل حوزه وزارتی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (از ۱۴۰۳)
اطلاعات علمی
درجه علمیاستاد تمام
دانشگاهدانشگاه تهران
علایق پژوهشیتاریخ اسلام، تاریخ تشیع، تاریخ تمدن اسلامی، روابط فرهنگی ایران و اسپانیا
اساتید
برخی آثار
  • علل و عوامل تجزیه خلافت عباسی
  • تاریخ خلافت عباسی
  • تاریخ تشیع (جلد ۱ و ۲)
  • تشیع در تاریخ
  • اسلام شیعی (به اسپانیایی)
  • Persia (به اسپانیایی)

ولادت

سید احمدرضا خضری در نهم مرداد ماه سال ۱۳۴۵ در شهرستان بیجار از استان کردستان، در خانواده‌ای فرهنگی متولد شد.[۱]

تحصیلات

  • اخذ دیپلم در سال ۱۳۶۲ در بیجار.
  • کارشناسی رشته الهیات با گرایش تاریخ و تمدن ملل اسلامی از دانشگاه تهران (۱۳۶۶).
  • کارشناسی ارشد همان رشته از دانشگاه تهران با رتبه ممتاز (۱۳۶۹).
  • دکتری رشته تاریخ اسلام از دانشگاه تربیت مدرس تهران (۱۳۷۴).[۲]

از جمله اساتید وی در دوران تحصیل می‌توان از ابوالقاسم گرجی، عبدالحسین زرین کوب، عباس زریاب، علیرضا فیض، محمدتقی دانش‌پژوه و فتح‌الله مجتبائی نام برد.

فعالیت‌ها

فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی: ایشان از سال ۱۳۶۸ تدریس در دانشگاه تهران را آغاز کردند و هماکنون با مرتبه استاد تمامی در گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی این دانشگاه مشغول هستند. وی در دانشگاه‌های دیگری همچون علامه طباطبایی، الزهرا، تربیت مدرس، معارف و جامعه المصطفی نیز تدریس داشته است. راهنمایی ده‌ها رساله دکتری و پایان‌نامه کارشناسی ارشد، تألیف کتاب‌ها و مقالات علمی پرشمار در مجلات معتبر داخلی و بین‌المللی، ارائه سخنرانی در کنفرانس‌های علمی در سراسر جهان و عضویت در هیئت تحریریه مجلات علمی از جمله فعالیت‌های پژوهشی ایشان است.

فعالیت‌های اجرایی:

  • بنیان‌گذار و رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه زنجان (۱۳۶۹-۱۳۷۴)
  • معاون اداری و مالی دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران (۱۳۷۸-۱۳۸۲)
  • مشاور رئیس دانشگاه و مدیر کل روابط عمومی دانشگاه تهران (۱۳۸۱-۱۳۸۵)
  • رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اسپانیا (۱۳۸۵-۱۳۸۸)
  • مشاور رئیس دانشگاه و مدیر کل حوزه ریاست و روابط عمومی دانشگاه تهران (۱۳۹۳-۱۳۹۹)
  • دبیر اجلاس روسای دانشگاه‌های برتر ایران (۱۳۹۴-۱۳۹۹)
  • مشاور وزیر و مدیرکل حوزه وزارتی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (از ۱۴۰۳)[۳]

افتخارات و جوایز:

  • کسب جایزه جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران برای تألیف کتاب «Iranologia I» به زبان اسپانیایی (۱۳۸۷)
  • کسب جایزه پژوهش برگزیده برای تألیف کتاب «تاریخ تشیع ۱ و ۲» در چهارمین کنگره دین‌پژوهان
  • کسب جایزه کتاب برتر دانشگاهی برای تألیف کتاب «Persia» به اسپانیایی (۱۳۹۱)
  • کسب عنوان «پژوهشگر برتر» در ششمین جشنواره بین‌الملل دانشگاه تهران (۱۳۹۵)[۴]

آثار

کتاب‌های تألیفی (فارسی):

  • علل و عوامل تجزیه خلافت عباسی. نشر غدیر. ۱۳۷۷.
  • تاریخ خلافت عباسی (از آغاز تا پایان آل بویه). انتشارات سمت. ۱۳۷۸ (چاپ چهاردهم: ۱۴۰۲).
  • تاریخ تشیع (۱). انتشارات سمت. ۱۳۸۴.
  • تاریخ تشیع (۲): دولتها، خاندان‌ها و خدمات علمی و فرهنگی. انتشارات سمت. ۱۳۸۴.
  • تشیع در تاریخ: پژوهشی در مبانی اعتقادی، تاریخ سیاسی و حکومت‌های شیعه. نشر معارف. ۱۳۹۱.
  • از جندی‌شاپور تا دانشگاه تهران (درآمدی بر تاریخ آموزش عالی در ایران). انتشارات دانشگاه تهران. ۱۴۰۲.[۵]

کتاب‌های تألیفی (اسپانیایی):

  • IRANOLOGIA I. Madrid. 2008.
  • EL ISLAM SHIÍ. Madrid. 2009.
  • IRANOLOGIA II. Madrid. 2009.
  • Persia. Almuzara. Madrid. 2011.

کتاب‌های ترجمه و تحقیق:

  • تاریخ زنگیان در موصل و شام (ترجمه از عربی با همکاری علی همت خلیلی). پژوهشکده تاریخ اسلام. ۱۴۰۲.

مقالات شاخص (نمونه):

  • نقش نهضت‌های علوی در تجزیه خلافت عباسی. کیهان اندیشه. ۱۳۷۵.
  • بحران وزارت در عصر دوم عباسی و نقش ابن مقله. مقالات و بررسی‌های دانشکده الهیات دانشگاه تهران. ۱۳۷۹.
  • زریاب و نقش او در انتقال موسیقی و رسوم ایرانی به اسپانیای اسلامی. هنرهای زیبا. ۱۳۸۴.
  • فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی مبلغان کارملیت در ایران عصر صفوی (با اعظم فولادی پناه). پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی. ۱۳۹۱.
  • تأثیر کارکرد نهاد خلافت عباسی بر واگرایی جامعه اسلامی (با نرگس اشتری و مهدی جمالی فر). مطالعات تقریبی مذاهب اسلامی. ۱۴۰۱.
  • بررسی زمینه‌های سیاسی-مذهبی تأثیرگذار در تحولات هنری در عهد شاهرخ تیموری (با فاطمه رضازاده و رضا ادبی). علم و تمدن در اسلام. ۱۴۰۲.[۶]

پانويس

منابع مقاله

وابسته‌ها