روضه و ریحان
رضوان و ریحان تألیف میرزا عبدالحسین بردسیری معروف به میرزا آقاخان کرمانی (۱۲۷۰-۱۳۱۴ق) روشنفکر و نویسنده دوره مشروطه؛ مصححین: نجمه حسینی سروری (متولد ۱۳۲۳ش) و علی جهانشاهی افشار (متولد ۱۳۵۹ش)؛ شامل دو اثر ادبی «رضوان» (تقلیدی از گلستان سعدی) و «ریحان بوستانافروز» (اثر ناتمام) است که بیانگر سبک ادبی و اندیشههای نوگرایانه این روشنفکر مشهور عصر قاجار میباشد.
| رضوان و ریحان | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | کرمانی، میرزا آقاخان (نویسنده)
حسینی سروری، نجمه (مصحح) جهانشاهی افشار، علی (مصحح) |
| ناشر | سنگلج قلم |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1404 |
| شابک | ۹۷۸-۶۲۲-۴۸۱۹-۱۳-۰ |
| موضوع | نثر فارسی - قرن ۱۳ق. |
| زبان | فارسی |
| کد کنگره | PIR ۷۴۳۴ |
ساختار
کتاب شامل دو بخش اصلی است: ۱) رضوان - در پنج بخش با دیباچه، مقدمه، چهار موسم و خاتمه ۲) ریحان بوستانافروز - اثر ناتمام. همچنین دارای پیشگفتار، یادداشتها، واژهنامه و فهرست منابع میباشد.
گزارش کتاب
رضوان به عنوان مهمترین اثر ادبی میرزا آقاخان کرمانی، تقلیدی آگاهانه از سبک گلستان سعدی است که بین سالهای ۱۲۹۵ تا ۱۳۰۴ قمری تألیف شده است. این کتاب شامل ۳۵۴ حکایت (۳۴۷ منثور و ۷ منظوم) است که در قالب پنج بخش با عناوین «در عشق و حسن»، «در تهذیب اخلاق»، «در سیرت بزرگان» و «در لطایف محاضره» تدوین شده است.
هرچند ساختار و سبک رضوان متأثر از گلستان سعدی است، اما محتوای برخی حکایات، اندیشههای نوگرایانه و انتقادات اجتماعی سیاسی مؤلف را منعکس میکند. میرزا آقاخان در این اثر، علاوه بر استفاده از منابع کلاسیک فارسی، به طرح مباحث جدیدی درباره شخصیتهای غربی مانند مونتسکیو و ناپلئون پرداخته است.
بخش دوم کتاب، ریحان بوستانافروز، اثر ناتمامی است که تنها بیست صفحه از آن توسط مؤلف نوشته شده و نسخه منحصر به فرد آن در کتابخانه استاد مجتبی مینوی نگهداری میشود. این اثر نمونهای از سبک متأخر نویسنده و حاوی اندیشههای اصلاحی اوست.
تصحیح حاضر که توسط نجمه حسینی سروری و علی جهانشاهی افشار انجام شده، بر اساس نسخههای معتبر تهیه گردیده و شامل یادداشتهای تحلیلی، واژهنامه و فهرستهای پژوهشی است که بر ارزش علمی آن میافزاید.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات