گلهای موسمی: مجموعه غزل
| گلهای موسمی: مجموعۀ غزل | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | ادیببرومند، عبدالعلی (نویسنده) |
| ناشر | عرفان |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1387 |
| شابک | 978-964-04-1386-9 |
| موضوع | شعر فارسی -- قرن ۱۴ غزل -- قرن ۱۴ |
| زبان | فارسی |
| کد کنگره | PIR 7953/د8 گ8 |
گلهای موسمی: مجموعۀ غزل سرودۀ عبدالعلی ادیببرومند (شاعر معاصر)؛ این کتاب گلچینی از غزلهای این شاعر است که بیشتر شهرت وی به قصیدهسرایی است، اما او از دیرباز با غزل انس و الفت داشته و بسیاری از غزلیاتش در جراید و مجلات مختلف به چاپ رسیده است.
ساختار
کتاب مجموعۀ غزلهای شاعر در قالب کلاسیک غزل است. غزلهای این مجموعه در موضوعات گوناگون از جمله عاشقانه، عرفانی، اخلاقی، دینی و مذهبی، توصیفی، انتقادی، سیاسی، میهنی و حسب حالی سروده شدهاند.
گزارش کتاب
عبدالعلی ادیببرومند که بیشتر به عنوان قصیدهسرا شناخته میشود و آثار شهری او بیشتر در قالب قصیده و با موضوعهای انتقادی، میهنی، سیاسی، توصیفی و اجتماعی است، در این مجموعه غزلهای خود را گرد آورده است. شاعر از دیرباز با غزل انس و الفتی عمیق داشته و این مجموعه نشاندهندۀ گرایش وی به این قالب مهم شعر فارسی است.
نویسنده در مقدمۀ کتاب، به تاریخچۀ غزل در شعر فارسی اشاره میکند. او مینویسد غزل از قصیده انشعاب پذیرفته و کمابیش صورت مستقلی پیدا کرده است؛ زیرا قصیدهسرایی بنا بر مرسوم شاعران دورۀ غزنوی و پیش از آن با تغزل آغاز میشده که نمایندۀ ذوق و شوق عشقبازی و حالات جوانی و ذکر اوصاف معشوق بوده و بعد به تخلص و ستایش ممدوح میانجامیده است؛ به طوری که اگر این قسمت را از قصیده جدا میکردهاند، غزل تحقق مییافته است.
غزل در اصل روایتگر حالات عاشقانه و راز و نیازهای عاشق و معشوق است که تجلیات عاطفی و سوز و گدازها و شکایتهای ناشی از وصال و فراق و وصف زیباییهای معشوق را دربرمیگیرد. اما در امتداد زمان به تدریج صبغههای دیگری نیز پیدا کرده و دربرگیرندۀ مطلبها و موضوعهایی از عرفان، اخلاق، زهد، مذهب، سیاست، نقد اجتماعی و مسائل دیگر شده است. نویسنده معتقد است هرچند خروج غزل از چارچوب اصلی موضوع خود شاید ناروا به نظر آید، اشعار باقیمانده از شاعرانی که غزل را از جنبۀ عاشقانۀ صرف بیرون برده و برای بیان معانی خاص به راههای دیگر کشاندهاند، نشان میدهد چیزی از دلنشینی و تأثیرگذاری این قالب نکاسته و تنوعی دلپذیر و سودمند به آن بخشیدهاند.
نویسنده از گونههای مختلف غزل به غیر از عاشقانهها به غزل عرفانی، غزل عاشقانه با چاشنی عرفان یا اخلاق، غزل اخلاقی، غزل دینی و مذهبی، غزل توصیفی، غزل ستایشی، غزل انتقادی، غزل سیاسی، غزل میهنی، غزل انقلابی، غزل حسب حالی و غزل خمری (خمریه) اشاره میکند. غزلهای گردآمده در این مجموعه عمدتاً در همین گونهها جای میگیرند و نشاندهندۀ تنوع موضوعی و رویکردهای گوناگون شاعر در قالب غزل است.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات