فرزند ایران (داستانی بر پایه سرگذشت فردوسی)

    از ویکی‌نور
    فرزند ایران
    فرزند ایران (داستانی بر پایه سرگذشت فردوسی)
    پدیدآورانمیرجلال‌الدین کزازی (نویسنده)
    عنوان‌های دیگرداستانی بر پایۀ سرگذشت فردوسی
    ناشرمعین
    مکان نشرتهران
    سال نشر1393ش.
    چاپچاپ سوم
    شابک8_076_165_964_978
    موضوعفردوسی، ابو القاسم، 329 - 416؟ق. - سرگذشت نامه - داستان. داستان‌های فارسی - قرن 14
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    PIR 8184/ز22ف4

    فرزند ایران تألیف میرجلال‌الدین کزازی، داستانی نوآیین و بی‌پیشینه در ادبیات فارسی است که بر پایه سرگذشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و شاهنامهٔ او خلق شده است. این اثر ترکیبی خلاقانه از واقعیت‌های تاریخی پیرامون زندگی فردوسی، افسانه‌های کهن مرتبط با او و تخیلات هنرمندانه نویسنده است.

    ساختار

    کتاب از یک دیباچه و ۲۴ بخش اصلی تشکیل شده است که هر کدام به جنبه‌ای از زندگی فردوسی یا داستان‌های شاهنامه می‌پردازند.

    گزارش کتاب

    کزازی در این اثر سه شالوده اصلی را برای خلق داستان خود به کار گرفته است: نخست، قطعات پراکنده‌ای که فردوسی در شاهنامه از زندگی شخصی خود آورده؛ دوم، افسانه‌های کهن مرتبط با فردوسی که در منابعی چون تاریخ سیستان و چهارمقاله آمده؛ و سوم، تخیلات و ابداعات خود نویسنده برای تکمیل داستان.

    نویسنده با مهارت این سه عنصر را درهم آمیخته و داستانی منسجم و تاثیرگذار خلق کرده است. بخش‌هایی مانند «نخستین دهش محمودی» و «به سوی غزنین» به روابط پیچیده فردوسی با دربار محمود غزنوی می‌پردازد، در حالی که فصل‌هایی چون «بیژن و منیژه» و «رستم و سهراب» بازتاب‌هایی از داستان‌های خود شاهنامه در زندگی شخصی فردوسی ارائه می‌دهند.

    یکی از ویژگی‌های مهم کتاب، زبان فاخر و ادبی آن است که با وجود پیچیدگی‌های زبانی، همچنان روان و رسا باقی می‌ماند. کزازی در این اثر به خوبی توانسته فضای تاریخی ایران در قرن چهارم هجری و دغدغه‌های فکری و هنری فردوسی را به تصویر بکشد. فصل «پاک در خاک» که به مرگ فردوسی می‌پردازد، از بخش‌های عمیق و تاثیرگذار کتاب است.[۱]

    پانويس

    منابع مقاله

    پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

    وابسته‌ها