النفحات الرحمانية في الواردات القلبية
| النفحات الرحمانية في الواردات القلبية | |
|---|---|
| پدیدآوران | امین، سیده نصرتبیگم (نويسنده) سبیتی، عبدالله (مقدمهنويس) |
| ناشر | دار المعارف الحکمیة |
| مکان نشر | لبنان - بیروت |
| سال نشر | 1439ق - 2018م |
| چاپ | 1 |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | BP ۲۸۴ / ۵ / الف ۸ ن ۷ ۱۳۸۸ |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
النفحات الرحمانية في الواردات القلبية، تألیف مجتهده نصرت امین اصفهانی (متولد ۱۳۰۸ق/۱۸۹۰ یا ۱۸۹۱م و متوفی ۱۴۰۳ق/۱۹۸۲ یا ۱۹۸۳م)، کتابی است در بررسی عمیق و گسترده مسائل مربوط به تهذیب نفس، مقامات روحانی و الهامات الهی که راه رسیدن به معرفت حق را از طریق شهود قلبی و براهین عقلی تبیین میکند.
ساختار و محتوا
- مطالب این کتاب (که نامش دال بر موضوعش، یعنی نفخهها و خواطری که غالبا به سلوک سالکان راه خدا مربوط میشود، است)، گرچه در ذیل عناوین متعدد و متنوع عرضه شده، اما عنوان غالب، «نفحة رحمانية» است که در 56 شماره عرضه شده است.
- مؤلف در آغاز کتاب، خاطرنشان کرده که چون بیشتر مطالب این کتاب، گزارشهایی از وجدانیات است، لذا از برادران مؤمنم خواهشمندم هر جا که خطایی در آن دیدند، چشمپوشی نموده و حمل بر صحت نمایند و مطالب را بر کتاب خدا و سنت پیامبر(ع) و عقل سلیم عرضه کنند[۱].
وی سپس چند مطلب را از باب مقدمه برای مطالب اصلی خویش، ذکر کرده است؛ از جمله اینکه: «مبادا از برخی کلمات من که گفتهام: وجود حقیقی ویژه خداست و...، برداشت سویی شود و گمان گردد که بنده قائل به وحدت وجود یا حلول یا اتحادم؛ هرگز چنین نیست؛ وجود از نگاه من، همان گونه که محققان از حکما و متکلمان اعتقاد دارند، اصیل است و ماهیت امری اعتباری انتزاعی است»[۲].
- برخی از موضوعاتی که در ذیل نفحات یا در ذیل عناوین دیگر ذکر شدهاند، عبارتند از:
- تفسیر آیه شریفه «و هو معكم أينما كنتم» و اینکه معیت خداوند، «معیت قیومی» است و ممکنات به اعتبار انتساب و اعتبارشان به موجود حقیقی، موجودند.
- خداوند، دانای به هر چیزی است و دانش او به ذات و معلوماتش، دانش حضوری است و رفع اشکال از علم حضوری.
- بیان مراتب و درجات ایمان و اینکه به دست آوردن معارف، گاه از راه نظر و برهان و گاه از راه کشف و وجدان، صورت میگیرد.
- اثبات صانع از طریق متکلمان، از طریق حکمای مشاء، از طریق حکمای طبیعی و از طریق محققین از حکما.
نمونه مباحث
«(نفحه رحمانیه -8):... تفاوت میان انسان کامل و غیر او، همچون تفاوت میان نوع انسان و مطلق حیوان است؛ بنابراین، همان گونه که انسان، دارای ویژگی نفس ناطقه است که دیگر انواع حیوانات از آن محرومند، همچنین انسان کامل دارای نیروی قدسی ملکوتی و نفس لاهوتی است که انسانهای دیگر از این دو ویژگی بیبهرهاند و این بهخاطر تضییعی است که از ناحیه خود آنها صورت گرفته، نه بدان جهت که آنان در اصل خلقت خویش، فاقد چنین استعدادی هستند؛ چون همه آدمیان، استعداد رسیدن به چنین ویژگی را دارایند»[۳].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.