فمینیسم و رسانههای تصویری
| فمینیسم و رسانههای تصویری | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | رضوانی، سلمان (نويسنده)
صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران. مرکز پژوهشهای اسلامی (سایر) سوری، محمود ( ويراستار) |
| ناشر | دفتر عقل |
| مکان نشر | ایران - قم |
| سال نشر | 1385ش |
| چاپ | 1 |
| موضوع | فمینیسم - فمینیسم - ایران - فمینیسم - جنبههای مذهبی - اسلام - رسانههای گروهی و فمینیسم - فمینیسم و هنر (ت. ج.) |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | HQ ۱۲۱۶/ر۶ف۸ |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
فمینیسم و رسانههای تصویری، اثر سلمان رضوانی، پژوهشی است در بررسی رابطه فمینیسم و هنر و تحلیل شاخصهای فمینیستی در رسانههای تصویری.
اثر حاضر، بهمنظور واکاوی و بازنمایی جنبشی فمینیستی در ایران، به نظریههای فمینیستی و افزایش دیدگاه معرفتی نسبت به این جریان سیاسی - اجتماعی پرداخته و با بررسی دقیق پیشینه تاریخی آن، امتداد این جریان را در سالهای اخیر در ایران اسلامی پی گرفته است. ازآنجاکه این کتاب، صبغه رسانهای نیز دارد، نویسنده به بررسی اجمالی رابطه فمینیسم و هنر، بهویژه رسانههای تصویری پرداخته و بررسی و تحلیل برخی از شاخصهای فمینیستی در برنامههای تلویزیونی را در دستور پژوهش خویش، قرار داده است[۱].
ساختار و محتوا
گرچه مطالب کتاب، در هفت فصل، ارائه شده است، ولی نویسنده در اوایل فصل اول، نوشته است: «شیوه پژوهش در فصلهای اول تا پنجم، کتابخانهای و در فصل ششم، تحلیلی است» و از فصل هفتم یاد نکرده است[۲].
فصل نخست، به کلیات اختصاص یافته و در آن، به بیان موضوع و اهمیت آن، پرسشهای پژوهش، شیوه، پیشینه و اهداف پژوهش و مفهومشناسی و پیشینه فمینیسم پرداخته شده است[۳].
باوجود گونهگونی نظریههای فمینیستی، سه نظریه اصلی قابل شناسایی است و در واقع، تنوع نظریههای فمینیستی از تبیینهایی سرچشمه میگیرد که طرفداران هرکدام از این سه نظریه ارائه دادهاند. ازاینرو در فصل دوم، نظریهها و شاخصههای فمینیسم، مورد بحث و بررسی قرار گرفته است[۴].
در فصل سوم، بهمنظور بررسی تاریخ فمینیسم در ایران، ابتدا دورههای تاریخی حرکتهای فمینیستی از مشروطه تا انقلاب اسلامی و پس از پیروزی انقلاب، مورد بحث قرار گرفته[۵] و سپس ضمن دسته بندی جریانهای فمینیستی در ایران[۶]، ویژگیهای فمینیسم در ایران، تبیین شده است[۷].
فمینیسم اصول تاریخ هنر را زیر سؤال میبرد و میکوشد با تصحیح دیدگاه تاریخی هنر، تعریفهای جدیدی از صنعت و فن ارائه دهد. ازاینرو در چهارمین فصل، رابطه فمینیسم و هنر مورد بحث و بررسی قرار گرفته است[۸].
در پنجمین فصل نیز رابطه فمینیسم و رسانههای عمومی، بررسی شده است[۹].
در فصل ششم، ابتدا تاریخچه حضور زنان در سینمای جهان[۱۰] و ایران[۱۱]، مورد بحث و بررسی قرار گرفته و در آخرین فصل، به جلوههایی از فمینیسم در تلویزیون و برنامههای تلویزیونی، اشاره شده است[۱۲].
پانویس
منابع مقاله
دیباچه و متن کتاب.