نامههای عارف قزوینی
نامههای عارف قزوینی تألیف ابوالقاسم عارف قزوینی (1259-1312ش)، شاعر و ترانهسرای مشهور دوران مشروطه؛ به کوشش مهدی نورمحمدی؛ مجموعهای ارزشمند از 54 نامه از دوازده سال پایانی زندگی این شاعر نامدار.
| نامههای عارف قزوینی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | قزوینی، ابوالقاسم عارف (نویسنده) نورمحمدی، مهدی (گردآورنده) |
| ناشر | نگاه |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1391ش. |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-351-725-0 |
| موضوع | عارف قزوینی، ابوالقاسم، 1257-1312 - نامهها، نامههای فارسی - قرن 14 |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR ۷۷۶۳/آ۴ ۱۳۹۶ |
ساختار
این کتاب در یک جلد و 240 صفحه منتشر شده است.
گزارش کتاب
این اثر حاوی 54 نامه از عارف قزوینی است که اولین نامه در سال 1301 به ملکالشعرای بهار و آخرین نامه در مهر 1312 به محمدرضا هزار نوشته شده است. نامهها در سه بخش تنظیم شدهاند: بخش اول شامل شش نامه منتشرنشده برای اولین بار، بخش دوم نامههای چاپ شده در مجلاتی چون «آینه» و «ارمغان»، و بخش سوم نامههای نایابی که 70 سال پیش در کتابی منتشر شده بود.
نامههای عارف قزوینی منبعی غنی برای شناخت شخصیت، افکار و روحیات این شاعر مشهور مشروطه است. این مکاتبات اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی خصوصی عارف، بیماریهای او در سالهای پایانی عمر، ارتباطاتش با شخصیتهای فرهنگی و سیاسی دوران مانند ملکالشعرای بهار، ایرج میرزا، فرخی یزدی و احمد کسروی ارائه میدهد. همچنین بازتابدهنده رویدادهای تاریخی مهمی مانند سفر مهاجرت و زلزلههای خوی و سلماس است.
از نکات برجسته این مجموعه میتوان به موارد زیر اشاره کرد: - شرح وضعیت جسمانی و بیماریهای عارف در سالهای پایانی عمر - ارتباطات ادبی و سیاسی او با چهرههای سرشناس عصر مشروطه - واکنشهای عارف به حملات روزنامهنگاران مخالف - مهاجرت از بروجرد به همدان و زندگی در انزوا - دریافت مقرری ماهیانه از دولت - شوخطبعیهای خاص عارف در مکاتبات با دوستان نزدیک - اشاره به مسائل اجتماعی مانند خرافات رایج میان زنان همدانی
این نامهها نه تنها برای شناخت عارف قزوینی، بلکه برای درک بهتر فضای فرهنگی و سیاسی ایران در سالهای پس از مشروطه تا پیش از جنگ جهانی دوم نیز منبعی ارزشمند محسوب میشوند.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات